Soms heeft je hart een afvalgrijper nodig

Geplaatst op 6 April, 2019 

Het begon vorige week zaterdagochtend met een tweet:

Ook zin om mee te helpen de meest tastbare en zichtbare vorm van vervuiling aan te pakken? Om 10 uur vertrekken we vanaf de Bunthoef voor een rondje zwerfvuil rapen

En zo verzamelden we voor ons maandelijkse rondje zwerfafval opruimen: een mooie groep usual suspects aangevuld met Peter die na het lezen van de tweet spontaan besloot om zich een keertje bij ons aan te sluiten.

Samen met Jan en Peter trokken we de Bloemenbuurt in. Daar waar vroeger Peter’s schooltje stond, wat later onze dierbare wijkbibliotheek werd en wat nu is gedegradeerd tot braakliggende bouwgrond, deden we ons best te pakken wat we pakken konden:

 

Zwerfafval opruimen waar vroeger je schooltje stond…..

Zo samen de wijk in waar je woont of lang geleden hebt gewoond, blijft een ervaring die ik iedereen kan aanbevelen.

Foto: Jan Daamen

Zwerfafval opruimen is een beetje zoals een hond uitlaten: je komt altijd in contact met anderen. Net zoals de plastic flesjes en blikjes, liggen ook de praatjes voor het oprapen.

Zo komen we op straat in gesprek over taakstraffen. Nee, wat wij doen is niet omdat we een taakstraf hebben, we doen dit vrijwillig omdat we graag in een schone en gezonde wijk wonen. Maar als je een taakstraf hebt en je wilt meedoen? Ja tuurlijk, van harte welkom broeder.

Onlangs besloot de gemeenteraad van Oosterhout dat het niet meer toegestaan is om ballonnen op te laten, een besluit waar online en offline aardig wat handen voor op elkaar gingen. Nondedju, kom je ze toch nog tegen die ballonnen, niet opgelaten maar zomaar op straat gekwakt:

Wadi’s: opvang van regenwater maar ook verzamelplek van zwerfvuil

Vertelt Peter onderweg dat ie hier vroeger veel kattenkwaad heeft uitgehaald. Ja goh, wat dan Peter? Graffiti misschien?

Balletje trappen tegen de kerk terwijl daar een mis aan de gang was, dat soort werk…..

In de schrijversbuurt raken we in contact met een ouder echtpaar. Zij vertelt haar eigen stoepje elke dag schoon te houden. Hij heeft vroeger voor de gemeente gewerkt een weet alles van afval en dat de normen voor schoon vroeger toch echt strenger waren dan nu.

Een week geleden hebben ze nog kinderen voorbij zien trekken tijdens de landelijke opschoondag waarop Jan opmerkt dat je het huis stofzuigen ook niet 1x per jaar doet en ik er nog bovenop gooi dat ik mijn tanden 2x per dag poets. Ik niet zegt mevrouw, en showt uitgebreid haar kunstgebit.

Voor in Litterati Jan: de beruchte energy drink

Terug bij de Bunthoef tellen we de zegeningen van deze dag. Die kunnen we uitdrukken in het aantal gevulde vuilniszakken, in kilo’s opgeraapt zwerfvuil of wat dan ook:

Bam: meer dan 50kg van de straat geraapt.

Maar ik denk dat de ware zegeningen over iets anders gaan.

Volgende maand weer, tot dan!

Van iets of iemand houden vraagt best wel moed, logisch dat we ons hart niet 1,2,3 overgeven aan wie of wat dan ook. Soms hebben we wat hulp nodig om ons hart niet alleen bloed te laten rondpompen maar ook om weer te vallen voor de liefde. Nu is liefde een groot woord maar samen de straat op met een afvalgrijper, samen delen wat er in de wijk speelde en speelt en praatjes maken met buurtbewoners en voorbijgangers, ik zeg je: dat is het hart aan het werk.

Bewaard onder Onze wijk

Tags: , , ,

Reacties

Laat je reactie achter!




Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close