Recept voor machteloosheid

Geplaatst op 7 September, 2012 

Sluit je ogen voor alles dat je kunt veranderen. Richt vervolgens alle aandacht op iets dat je niet kunt veranderen en ga je daar vervolgens ontzettend druk over maken.

Om het effect nog te versterken: gebruik al je social media kanalen om te klagen, te jammeren en te kreunen en geef anderen overal de schuld van. Roep die anderen op te veranderen, eis het dat ze veranderen.

Bewaard onder Mening

Tags:

Reacties

6 Reacties to “Recept voor machteloosheid”

  1. Petra on September 7th, 2012 16:00

    Hahaha, had net een fikse discussie met iemand precies hierover. Stop het slachtofferschap! Neem eigen verantwoordelijkheid. Dat is wat ons allen te doen staat, links of rechtsom. 😉

  2. Peter de Kock on September 7th, 2012 19:43

    @Petra: Misschien had die ‘iemand’ net mijn blog gelezen. Ja, ik weet dat ik soms overtuigend overkom 🙂

  3. Es on September 7th, 2012 19:52

    het is niet om te lachen als je je slachtoffer voelt en machteloos……en dit innerlijk gegeven is ook niet 1,2,3 verholpen. Eeuwenoude overtuigingen zijn moeilijk weg te krijgen.
    Mijn social services geval is een goed voorbeeld van machteloosheid voelen….

  4. Peter de Kock on September 7th, 2012 19:57

    @Es: soms is de enige macht die we hebben de keuze hoe om te gaan met onze beleving van machteloosheid.

  5. Petra on September 7th, 2012 21:53

    In elk geval sloot jouw blog er weer perfect op aan, Peter! Waardoor ik er om kon lachen, kennelijk het thema van vandaag om aan het licht te komen.

    Het lijkt misschien makkelijker om de hele wereld ‘aan te klagen’, maar in feite is het makkelijker om naar jezelf te kijken en van binnenuit je perspectief te veranderen, want de enige die je kunt veranderen, is jezelf. Das ook sneller gebeurd dan de rest van de wereld… 😉 Als je tenminste wilt dat er iets verandert!

  6. Peter de Kock on September 8th, 2012 08:12

    @Petra: Ben ik met je eens. Soms worden oude laagjes getriggerd met de bedoeling er nog eens goed naar te kijken, ze te observeren terwijl ze zich manifesteren, bijvoobeeld in de vorm van slachtoffergedrag. Soms zijn we zelfs ‘dader’ en slachtoffer’ tegelijk, scheppen we als ‘dader’ een situatie waarin we ons een ‘slachtoffer’ kunnen voelen. Ik vind dat bizar en herken het wel.

Laat je reactie achter!