Laat vrijheid van meningsuiting de boel niet vervuilen

Geplaatst op 15 January, 2017 

Nee, dit gaat niet over wat je allemaal wel en niet mag zeggen onder het mom van vrijheid van meningsuiting. En ja, dit gaat wel over afval.

‘Folders verspreiden mag nu ook op alle openbare parkeerplaatsen rondom de winkelcentra. In 1989 besloot het college voor die gebieden een verbod in te stellen. De reden: het achterlaten van papieren onder ruitenwissers van auto’s geeft te veel zwerfafval. Deze regel verdwijnt nu, want oordeelt het college, ‘het is vrijheid van meningsuiting’.’

Bron: BN DeStem Oosterhout.

Mag dit onder het mom van vrijheid van meningsuiting?

Dit citaat komt uit een artikel over de APV en dat daar in Oosterhout regels uit geschrapt worden. Met je fikken aan andermans auto zitten om ongevraagd reclame meuk achter de ruitenwissers achter te laten mag voortaan onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Ja echt, het staat er, ik verzin dit niet zelf.

Hey jij, blijf @#$$! met je poten van mijn auto af!

Nee hoor, ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Kijk nou wat je doet met je reclame meuk, het ligt allemaal op straat, zwerfafval!

Ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Vrijheid van meningsuiting, allemaal prima. Maar het gaat hier over reclame maken en daar zijn meer dan genoeg kanalen voor beschikbaar. En natuurlijk hoeven we die overvloed aan kanalen niet ook nog eens uit te breiden met andermans auto.

Remember de slogan ‘Samen Oosterhout schoon‘, is dat nog serieus te nemen met al die folders straks als zwerfafval op straat? Of is dat ook vrijheid van meningsuiting, dat je je mening in de vorm van een reclamefolder ook op straat mag flikkeren?

Kom op Oosterhout, laat jezelf van je schone kant zien en walk your ‘ Samen Oosterhout schoon’ talk.

Bedankt Tessa dat je me hierop wees.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , , ,

Straten, buurten en wijken vol gewonde poesjes

Geplaatst op 21 August, 2016 

Ik wist zeker dat als iemand een gewond poesje langs de kant van de weg ziet liggen, het poesje de hulp zou krijgen die het nodig heeft al is het maar een telefoontje naar de dierenambulance. Niemand laat een gewond poesje liggen, niemand en ik wist het zeker. Zorg dragen zit diep ingeworteld in ons systeem en we kunnen het als de beste en daarom wist ik het zo zeker.

Onze straten, buurten en wijken liggen vol met situaties die vragen om zorg, allemaal gewonde poesjes. De meeste van die poesjes gaan dood. Niet omdat ze over het hoofd worden gezien, zeker niet, maar omdat vaker dan niet de vraag wordt gesteld van wie dat poesje is. Niet van mij, dan hup, doorlopen.

Wat je op straat vindt, mag je houden. Ja, dan is de straat ineens wel van ons allemaal. Maar nu ligt er op straat een gewond poesje in de vorm van een plastic flesje of een blikje en dat is dan ineens van degene die het daar heeft weggegooid of het is natuurlijk de taak van de gemeente er iets aan te doen. Hop, redenen om niks te doen.

Ik denk niet dat ik de kracht van zorg dragen heb onderschat, wel heb ik de kracht onderschat van de vraag van wie is dit probleem. Het is mede om deze reden dat mensen graag willen weten wie de initiatiefnemer is, wie de leiding heeft,  want dat is dan meteen degene die maar voor de poesjes moet zorgen waar de straat, buurt en wijk vol mee ligt.

Maar laat ik positief afsluiten want ze zijn er wel, enkelingen die zich niet afvragen van wie een probleem is maar die in actie komen: sterren.

Look for the stars

Bewaard onder Fotobloggen, Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Leren van toerisme: schoon, groen en bloemen werken

Geplaatst op 23 July, 2016 

Vaals heeft natuurlijk een aantal voordelen die mijn stad Oosterhout niet heeft. Vaals ligt middenin de schoonheid van het Zuid-Limburgse heuvellandschap, ligt vlakbij prachtige steden als Aken en Maastricht en trekt een boel toeristen vanwege het drielandenpunt.

Prachtig Vaals

Prachtig Vaals

Maar Oosterhout kan wel van Vaals leren. Vaals weet net als andere steden waar toerisme een belangrijke rol speelt, dat drie dingen belangrijk zijn:

Natuurlijk is deze lijst nog veel langer maar ik kies deze drie omdat ik ze zelf ook belangrijk vind en omdat ze vrij eenvoudig zijn te realiseren en resultaat hebben.

Wie als toerist vanuit Nederland Vaals binnen rijdt, komt via de Maastrichterlaan. De eerste kennismaking met Vaals is dan al meteen aangenaam. Ondanks het feit dat door de reconstructie van de Maastrichterlaan veel groen is verdwenen, zijn er meteen veel nieuwe bomen aangeplant. Het is er schoon en er zijn mooie bloemrijke perken aangelegd. Zo kom je een stad graag binnen.

Wie als toerist Oosterhout binnen rijdt, komt waarschijnlijk vanuit het zuiden omdat daar net buiten de stad vakantieparken als Katjeskelder, het Haasje, de Eekhoorn en de Hannebroeck liggen. De eerste kennismaking van deze toeristen met Oosterhout is Oosterheide. Mede door de aanwezigheid van drie grote supermarkten, een Mc Donalds en nog enkele andere eet- en drink gelegenheden, is Oosterheide niet bepaald het toonbeeld van schoon en dan zeg ik het nog netjes. Welkom in Oosterhout beste toerist, hoeveel zwerfafval heeft u gezien op uw weg richting centrum? Dit kan beter, veel beter. Een eerste indruk van een stad moet goed zijn en op z’n minst schoon. Een schoon centrum heeft weinig zin als de weg daarheen bezaaid is met plastic en blik.

Hoe zit het met het groen in Oosterhout? Rondom de stad ligt gelukkig een heleboel groen zoals landgoed Oosterheide, boswachterij Dorst en de Vrachelse heide en dat is fantastisch. En ook al heeft de gemeente vorig jaar 20% van alle heesters in de stad geruimd, er is in de stad nog aardig wat groen. Maar willen we leren van toerisme, dan moeten de ambities hier flink omhoog. We hebben veel meer groen nodig, misschien wel tot aan de grens van overdrijving aan toe want groen brengt sfeer, gezelligheid en in de zomer de steeds belangrijker wordende verkoeling. Waar is in Oosterhout het eerste groene dak?

Dit jaar hebben we in Oosterhout, alleen in het centrum helaas, een aantal mooie bloembakken en op de markt enkele hanging baskets. Ook hier kan de ambitie flink omhoog want neem nou een karakteristieke plek als de markt. Of je het nou leuk vindt of niet, één gebouw is daar bijzonder dominant aanwezig: de Sint-Janbasiliek. Een muur van bakstenen is niet bepaald mijn idee van een mooie stadservaring:

Markt Oosterhout

De Markt in Oosterhout

Dat het heel anders kan zag ik in Vaals:

Groene kerk Vaals

Groen en bloemen maken het verschil

Niet alleen een stuk mooier en gezelliger maar je bewijst er ook de bestuivers een dienst mee:

Bestuivers Vaals

Bestuivers hebben bloemen nodig

Dus Oosterhout, verwijder op de Markt langs de basiliek 2 – 3m bestrating en maak er een plantvak boordevol groen en bloemen.

Wat me ook bevalt aan Vaals is dat de horeca er in tegenstelling tot Oosterhout niet op een kluitje zit. Daardoor is er in Vaals meer op- en neer geloop wat te beleving van levendigheid ten goede komt. Zo staat in Vaals midden tussen de woningen Taverne Chalet waar omwonenden ‘s avonds gezellig een biertje drinken en contact maken.

De gemeente Vaals herkent dit belang maar al te goed want ook op plekken als bij Taverne Chalet staan bloemen:

Bloembakken Vaals

Bloemen: niet alleen in het centrum

Schoon, groen, bloemen, dat is echt heel makkelijk te onthouden. Maar nog beter: makkelijk te realiseren.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , , , , ,

Kleine stapjes die groots uitpakken: René Rövekamp

Geplaatst op 13 April, 2016 

Vorige week woensdagavond een presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep en de dag erna een presentatie van Emily-Jane Lowe-Townley over leven zonder afval. Een intrigerend 1-2-tje deze twee presentaties en niet alleen omdat het allebei over afval ging.

Het geheime recept tegen de plastic soep

René Rövekamp organiseerde in Udenhout een try out van een presentatie die hij namens stichting KLEAN (Klagen Loont Echt Absoluut Niet) en de Plastic Soup Foundation op scholen wil gaan geven. Samen met zo’n 30 andere fanatieke zwerfavalopruimers was ik één van de gelukkigen deze try out te mogen bijwonen.

Plastic Soep presentatie René Rövekamp (1)

Rechts René Rövekamp

Zwerfafval, we zien het overal, dag in dag uit. Een deel van al dat zwerfafval komt via sloten, kanalen en rivieren in zee terecht waar het uiteenvalt in steeds kleinere stukjes en daarbij als een spons toxische stoffen uit het water opneemt. Die plastic deeltjes komen via vogels en vissen in onze voedselketen terecht waar het wordt opgeslagen in het menselijk vetweefsel. Via moedermelk worden deze stoffen weer doorgegeven aan de volgende generatie. Het gaat om een enorm groot probleem want iedere seconde komt er 250 kilo plastic in zee bij. Terwijl je deze blog leest zijn er al weer duizenden kilo’s bij gekomen.

Een probleem waar je makkelijk moedeloos van kunt worden maar na een vakantie in Kroatië waarbij René voor het eerst kennis maakt met een strand vol plastic en en ook zelf letterlijk in de plastic soep zwemt, gaat hij mede door persoonlijke omstandigheden zwerfafval opruimen: niet het zwerfafval VAN een ander maar VOOR een ander.

Het geeft hem een goed gevoel om zwerfafval op te ruimen en behalve dat het enorm nuttig is, ga je meer van de wereld zien, ook hele mooie dingen en je ontmoet mooie mensen en zijn voorbeeld zet een heleboel anderen aan hetzelfde te gaan doen.

Maar natuurlijk moet ook die kraan dicht, die 250 kilo plastic die elke seconde in zee terecht komt. Statiegeld is een hele goede prikkel om te voorkomen dat mensen zwerfafval weggooien en als ze het toch doen blijft het niet lang liggen.

René is inmiddels betrokken bij grote projecten zoals de plastic Madonna, het maken van een 12 meter lang beeld volledig gemaakt van plastic zwerfafval, maar ook bij kleinschalige activiteiten zoals #zwerfie: elke dag één stukje zwerfafval opruimen, daar een foto van maken en delen via social media.

De term #zwerfie is bedacht door Henk Vrugt, een gouden vondst want het aantal mensen dat dagelijks een stukje zwerfafval opruimt is er enorm door gegroeid. Als 25% van alle mensen elke dag een #zwerfie raapt maken we in korte tijd de hele wereld schoon.

Plastic Soep presentatie René Rövekamp (2)

Dat geheime recept ben jij

We kunnen de aarde vernietigen maar ook redden. Er is geen reserve aarde. Doe iets kleins en doe het elke dag.

Informatie, persoonlijke verhalen, aangrijpende videofragmenten en gepassioneerde reacties na afloop maakten deze avond tot een indringende ervaring.

Meer weten over René Rövekamp? Je kunt hem vinden en volgen via

Twitter: @renerovekamp en @zwerfie013
Web: www.stichtingklean.nl
Facebook: www.facebook.com/zwerfie
#Zwerfie – All we need is a helping hand!

Omdat ik tijdens de presentatie van René live verslag deed via Twitter, kwam er ook meteen reactie terug. Zoals over het statiegeld: multinationals willen dat niet zo werd er opgemerkt.

Maar wij kunnen kiezen welke producten we wel en welke we niet kopen, daarmee kunnen we ook invloed uitoefenen. Ook hierop kwam antwoord: was het maar zo makkelijk.

Natuurlijk snap ik dat allemaal wel en ik denk dat hier precies de kern zit van wat René ons heeft willen duidelijk maken: doe iets kleins want het kan groots uitpakken. René bedankt.

Bewaard onder Inspiratie | 12 Comments

Tags: , , ,

Een bouwfeest vier je niet met ballonnen

Geplaatst op 11 March, 2016 

”Wat nou weer? Ik ben zo ontzettend klaar met die de Kock. Hebben we deze week een hartstikke leuk bouwfeestje gevierd, heeft ie weer wat te zeiken over de gemeente. Dat er ballonnen zijn opgelaten. Wat is daar mis mee? Dat ze in het milieu terecht komen? Ja en?

Volgende week is het de week van Nederland Schoon, gaan in Oosterhout bijna 1700 mensen de straat op om zwerfafval op te ruimen, kunnen ze mooi die ballonnen opruimen. We hebben het oplaten van die ballonnen juist hartstikke milieuvriendelijk gepland zo net voor de week van Nederland Schoon.

En anders ruimen die Zappers de boel wel op, die meer dan honderd vrijwilligers die regelmatig zwerfafval opruimen. Die kiezen er zelf voor hoor om met hun vuilniszak en prikstok de straat op te gaan. Die willen toch zwerfafval opruimen? Wat zitten die dan te klagen over ballonnen. Ruim ze op in plaats van erover te klagen. En als zwaar geschut hebben we onze Glutton, de zwerfafval stofzuiger, om zwerfafval op te ruimen. Echt, waar maakt die de Kock zich druk om.

Stuur even een interne notitie naar die afdeling die zo lekker loopt te leuren met ‘Samen maken we Oosterhout schoon’. Schrijf dat ze dat de PR campagne voor een schone stad in de overdrive moet want als die de Kock ook maar één groene of paarse ballon vindt gaat ie weer tekeer. Gaat ie er vast weer over bloggen en zo. Heeft die vent niks beters te doen? Nee, dat laatste moet je er niet in zetten. 

En nou moet ik snel naar een volgende meeting. Oh ja, en bestel nog wat dozen met ballonnen want binnenkort is er weer een feestje. Nee, niet biologisch afbreekbaar, dat natuurrubber kan er ook jaren over doen voor het is afgebroken. Nee doe dat spul maar dat nooit vergaat, hebben die Zappers het idee dat ze goed bezig zijn.”

Er werken bij de gemeente fantastische mensen die hun uiterste best doen voor Oosterhout. Ik heb dit verhaaltje dan ook helemaal verzonnen, alleen de aanleiding is echt gebeurd. De titel is ook echt.

Goed weekend allemaal.

Bewaard onder Verhaaltjes | 7 Comments

Tags: , ,

Ook de Kerstman ruimt zwerfafval op

Geplaatst op 13 December, 2015 

Dankzij een uitnoding van het MEK Oosterhout deed ik dit jaar mee aan de Santa Run Oosterhout: verkleed als Kerstman 3km hardlopen door het centrum van Oosterhout voor een goed doel. Met 600 andere mafkezen verkleed als Kerstman door het overdekte winkelcentrum de Arendshof rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, wat een feest.

Het leek me een mooie gelegenheid het opruimen van zwerfafval te promoten, dat het heel normaal is om zwerfafval op te ruimen en dat zelfs de Kerstman het doet:

De Kerstman ruimt zwerfafval op

Foto door Ingrid Greitemann

En joh, the day after de zilveren #zwerfie gewonnen:

Wat meteen een nominatie inhoudt voor de Gouden Zwerfie.

Allemaal fantastisch leuk maar waar het om gaat is dit: zwerfafval opruimen is heel normaal en we kunnen het allemaal.

Bewaard onder Fotobloggen | 6 Comments

Tags: , , ,

Het verloedert hier

Geplaatst op 10 December, 2015 

De eerste vijf minuten van het hardlopen wandel ik altijd. Gewoon de straat uitlopen, voelen of het warm of koud is, hoe de wind staat en hoe sterk, naar de lucht kijken of het droog blijft en zwerfafval oprapen.

Met een flink stuk plastic in mijn hand stop ik bij een huis waar iemand in de tuin aan het werk is. Niet zomaar tuinieren maar echt iets moois maken met kunst.

Daar hou ik van als mensen iets moois doen in hun eigen straat want dat heeft uiteindelijk effect op hele wijk.

Oh ja zegt ie en wijst op hondenpoep op de stoep.

Laatst kwam, hier een mevrouw voorbij met een hondje dat precies voor mijn huis op de stoep poepte. Kan gebeuren. Maar daarna liep ze gewoon verder, niks geen opruimen. Ik heb de poep opgeschept en achter haar aangebracht. Mevrouw u vergeet iets.

Deze reactie had ik niet verwacht.

En toch denk ik dat een mooie tuin ertoe bijdraagt dat er minder snel op de stoep wordt gepoept en dat er minder snel plastic en blik op straat wordt gegooid. 

Ik hou het stuk plastic omhoog als een soort trofee. Jij maakt iets moois van je tuin, ik ruim dit stuk plastic op. Als we allemaal iets moois doen, iets kleins, dan helpt dat.

Woont u zelf in Oosterheide? Ik woon hier al 45 jaar en Oosterheide verloedert. Dat komt voor een deel ook door de gemeente, die zetten hier steeds meer mensen met aanpassingsproblemen bij elkaar.

Nu valt mijn oog op een prachtig aangelegde boomspiegel. Duidelijk te zien geen werk van de gemeente.

Heeft u dit aangelegd?

Ja zegt ie. En de gemeente vond dat ik het allemaal weg moest halen omdat anders deze boom dood zou gaan.

Ik snap het even niet. Hoe kunnen mooie plantjes een boom om zeep helpen?

We nemen afscheid want het is in hardloopkleren te koud om lang stil te staan. Op weg naar de eerstvolgende afvalbak kom ik veel meer zwerfafval tegen dan ik met twee handen kan meenemen. Misschien heeft die man gewoon gelijk.

Ik hou van dit soort straatverhalen. Misschien kan ik beter vaker de straat op om praatjes te maken, net als met deze man, en er dan over bloggen. Veel leuker dan burgerinitiatieven die tegen regels, procedures, voorschriften en ontheffingen botsen die er zogenaamd zijn om chaos te voorkomen.

Maar ook die regels, procedures, voorschriften en ontheffingen zijn niet tegen de verloedering opgewassen, niet hier. Misschien moeten we de minieme kans op chaos verkiezen boven de verloedering.

Desondanks gaat hij door met het moois in zijn tuin en ik met zwerfafval. Ik doe dit voor mezelf zei hij er nog bij. Misschien is dat de manier om niet te verdrinken in frustratie en irritatie: doe het voor jezelf.

Bewaard onder Verhaaltjes | 4 Comments

Tags: , , , , , , ,

De Blikjesman mag nu ook op de stoep zwerfafval opruimen

Geplaatst op 25 November, 2015 

Fulltime zwerfafvalopruimer ‘Jan de Blikjesman’ werd een paar weken geleden door de politie aangesproken omdat hij met zijn fiets over het voetgangersgebied van Winkelcentrum Zuiderhout reed.

Hij was daar om zwerfafval op te ruimen. Hij fietste daar omdat hij slecht er been is en zijn fiets gebruikt als een soort rollator. Hij kreeg gelukkig geen bekeuring maar wel het advies om via de gemeente voor een ontheffing te zorgen.

Peter, kun jij mij aan zo’n ontheffing helpen? Jan, ik ga het voor je proberen maar wel op een ludieke manier want ik hou niet zo van formulieren waar weer allerlei regels en procedures aan vast zitten.  

En daarom blogde ik erover: Een ontheffing om zwerfafval te mogen opruimen

Het blogje bracht ik via social media onder de aandacht van de gemeente. Binnen 24 uur kreeg ik de toezegging dat de ontheffing geregeld zou worden en een week later werd deze nog persoonlijk bij mij thuis afgeleverd ook. Smetje hierop was dat ik op dat moment knetterdruk bezig was en helaas niet zo gastvrij reageerde als ik had gewild. Sorry.

Ik op mijn beurt heb de ontheffing inmiddels persoonlijk overgedragen aan Jan de Blikjesman die er bijzonder blij was. Hij was ook wel wat verrast, eigenlijk ik ook wel.

Ik zou hier kunnen stoppen want eind goed al goed. De Blikjesman kan met een gerust hart op de stoep zwerfafval blijven opruimen en ik zou er dolgraag bij willen zijn als hij weer wordt aangesproken door een agent en hij met zijn vriendelijke lach de ontheffing tevoorschijn tovert.

Een blog en social media als olifantenpaadje om iets via de gemeente geregeld te krijgen. Ik kan daar blij van worden: ten eerste omdat ik ervan hou om te bloggen en een blog als gereedschap te gebruiken en ten tweede omdat het snel resultaat heeft opgeleverd.

Er is een andere kant waar ik als liefhebber van olifantenpaadjes niet altijd bij stil sta. En dat is dat er op deze manier misschien meer mensen bij de gemeente zijn betrokken bij de afhandeling van de ontheffing dan wanneer ik het contactformulier had gebruikt dat de gemeente voor dergelijke zaken hanteert. Nou kun je denken dat het een zaak van de gemeente is om als iemand probeert een olifantenpaadje te bewandelen dit toch intern efficiënt te stroomlijnen.

Ik ben hier toch wat anders over gaan denken en wel door dit artikel: Bestuurlijk omdenken is een kwestie van lange adem.

Veel overheidsinstanties zijn naar binnen gekeerd en nemen vooral de eigen organisatie als maatstaf en niet de de inwoner die met een probleem zit.

Precies denk ik dan: gemeente, lees dit eens!

De burger neemt juist in toenemende mate zichzelf als referentie, en vindt dat wat de overheid doet, moet passen bij wat hij zelf belangrijk vindt.

Oh wacht even, dit gaat over mij.

Via een blog de ontheffing aanvragen voor Jan de Blikjesman was leuk, voor mij althans en naar ik hoop voor de gemeente ook een beetje. Het is bemoedigend dat een organisatie die, heel begrijpelijk, is ingericht om efficiënt te werken en daarom gebruik maakt van regels, procedures en formulieren, ook in staat en bereid is te handelen naar een vriendelijk blogje. Een menselijke gemeente, daar hou ik van.

Wat de gemeente op het gebied van bestuurlijk omdenken gaat doen, daarop heb ik geen enkele invloed. Wat ga ik zelf doen? Daar waar het kan olifantenpaadjes bewandelen en daar waar dat niet kan iemand zoeken die de formulieren, regels en procedures voor zijn of haar rekening wil nemen.

Zelf aan de slag met de formulieren, regels en procedures gaat niet, dan loop ik al snel vast in irritatie en put ik mijn energiebron uit: het plezier in wat ik doe. Alleen maar olifantenpaadjes bewandelen gaat ook niet want dan krijg ik bij de gemeente uiteindelijk niks meer gedaan.

Tussen olifantenpaadjes enerzijds en formulieren, regels en procedures anderzijds ligt nog een wereld vol mogelijkheden. Die moest ik maar eens verkennen.

Iedereen die bij de gemeente Oosterhout heeft meegeholpen aan de ontheffing voor Jan de Blikjesman: dank jullie wel. Ik waardeer dit zeer, vooral omdat ik denk dat de persoonlijke inzet van een aantal van jullie ervoor heeft gezorgd dat dit zo vlot is geregeld.

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , , ,

← Vorige paginaVolgende pagina →

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close