Van masterplan naar masterverhaal

Geplaatst op 9 November, 2014 

Vorige week wat ik te gast bij de presentatie van een wel zeer bijzonder project: als blikken konden blozen

Medio september volgend jaar krijgt stichting B.O.C.K. (Broedplaats Oosterhoutse Cultuur en Kunst) de beschikking over het gebouw van zwembad de Blikken. En wat daar de komende tien jaar gaat gebeuren spreekt enorm tot mijn verbeelding. Niet op de laatste plaats omdat dit gebouw in de wijk Oosterheide staat, in mijn wijk.

Tijdens de presentatie ging het op een gegeven moment over projectplannen en over een commissie van aanbevelingen. Dan denk ik: dit is zo’n  bijzonder project met zulke bijzonder mensen in een tijd waarin alles aan het veranderen is, laten we dit project dan ook gebruiken om nieuwe manieren van samenwerken te ontdekken en te ontwikkelen. De maatschappij schreeuwt erom. En tegelijkertijd begrijp ik dat zoiets met een op zekerheid ingestelde partner als de gemeente Oosterhout een lastig verhaal wordt.

Een paar dagen na de presentatie zag ik dit:

It turns out that if your ideas are ridicuously big, it is easier to get people to get along with this

If you go somewhere and you spend time there, you can let the project grow ogranically. 

Work without a masterplan…

Geen masterplannen meer maar een kort en bondig, liefst groots, masterverhaal. En dat doet met name een enorm beroep op het vertrouwen van de gemeente Oosterhout die de moed heeft het gebouw van zwembad de Blikken toe te vertrouwen aan kunstenaars. En dan is het maar een kleine stap ook de moed te hebben erop te vertrouwen dat er binnen tien jaar tijd iets prachtigs tot stand komt met dat gebouw zonder masterplan. Juist zonder masterplan.

Dus begin je project met een BBQ…  De bubbels waarmee het project van stichting B.O.C.K. van start ging waren trouwens ook een goed begin.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , ,

Zelf een bibliotheek beginnen

Geplaatst op 26 September, 2014 

Er komt een kamer vrij in je huis, bijvoorbeeld omdat je kinderen gaan studeren en op kamers gaan wonen maar de reden doet er eigenlijk niet toe. Dus ineens komt er een kamer vrij en dan?

Weet je wat? Je begint er gewoon een bibliotheek! Een echte bibliotheek met heel veel mooie boeken die je gratis kunt lenen zonder dat je lid hoeft te worden, met een gezellige tafel waar je kunt zitten en lezen, waar je ook heerlijke espresso kunt drinken en waar je met de eigenaresse over boeken kunt praten en meer van die dingen waar je blij van wordt.

Zo’n bibliotheek bestaat, hier in Oosterhout aan de Rulstraat nummer 42: Serendipity boekuitleen.

Vanmiddag was ik er samen met Fabiola en Günter die helemaal uit Middelburg waren gekomen voor het verhaal over de buurtmoestuin en voor de mooiste boekenplekken van Oosterhout.

Over Serendipity had ik via Twitter al gehoord en stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om er eens te gaan kijken. Dat werd vanmiddag. Middenin een woonstraat, in je eigen huis, een echte bibliotheek. En wat voor eentje! Een plek die iedereen wel zou willen in zijn/haar straat.

Buiten staat een ‘Free Little Library‘, een schattig klein kastje waar iedereen een boek uit kan halen en een ander boek in kan stoppen. Een schattig klein kastje, dat is het ook, maar ook een symbool van de vernieuwing die door de stad trekt. Oosterhout is  zich aan het vernieuwen en wel van onderop, door initiatieven zoals Serendipity. Voor wie het wil zien ontstaat er een nieuw ragfijn weefsel door de stad dat alles doet veranderen.

Serendipity 3

 

Serendipty 1

 

Serendipity 4

 

Serendipity 2

 

Serendipty 5

Bewaard onder Boeken, Fotobloggen, Mening | 10 Comments

Tags: , , , ,

Wie hoort dit te doen of wie wil dit doen?

Geplaatst op 4 September, 2014 

Een irritatie en de vraag wie hoort dit te doen, wie hoort dit probleem op te lossen, wie is verantwoordelijk?

Een irritatie en de vraag: wie wil dit doen, wie wil dit probleem oplossen, wie heeft zin vanuit vrijheid en blijheid bij te dragen?

Het oude denken gaat over wijzen naar een ander. Het nieuwe denken over jezelf lanceren.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: ,

Leef groots en doe iets kleins

Geplaatst op 3 August, 2014 

Ik snap het niet, dat kleine stapjes zo betekenisloos worden gemaakt. Alsof alleen het grote telt.

Maar grote stappen bestaan niet. Elke grote stap is een aaneenschakeling van een heleboel kleine stapjes. Waarom zou je dan nog langer kleine stapjes kleineren als je weet dat ze deel uitmaken van iets groots?

Maar ik snap het toch wel een beetje. Want iedereen is in staat iets kleins te doen. Iedereen, niemand uitgezonderd. Dat betekent dat we allemaal in staat zijn dag in, dag uit, bij te dragen aan iets groots. En mijn god, was is dat beangstigend zeg om met iets groots bezig te zijn, iets dat zo groot is dat we het niet eens kennen en waar we toch aan meewerken.  Hoe komen we dan onder die angst uit? Simpel: door het kleine te kleineren en betekenisloos te maken want dan hoeven we lekker niks te doen. We hebben dan een goed excuus bedacht.

Zo las ik in de discussies over het per ongeluk maaien van het door vrijwilligers aangelegde bijenveld dat een veld meer of minder voor de bijen niet uitmaakt.

Diezelfde vrijwilligers hebben toch echt 120 uur vrijwilligerswerk in dat veld geïnvesteerd vanuit de overtuiging dat hun bijdrage, hoe klein ook, wel degelijk uitmaakt. En gelijk hebben ze want dat geploeter in dat veld en het zaaien van de zaadjes is nu, mede dankzij het per ongeluk maaien, hard op weg de relatie met de gemeente te veranderen. Eigenaarschap over eigen wijk is nu voelbaar geworden door het verlies van iets moois en mensen laten zich horen.  Het verandert alles.

Elk bijenveldje, elke bloem, kan helpen het verschil te maken. Een flesje zwerfafval opruimen helpt ook het verschil te maken, een bemoedigend woord voor iemand die het even moeilijk heeft ook.

Verandering is een aaneenschakeling van kleine stapjes. Er heeft nog nooit iets groots plaatsgevonden zonder dat daar een heleboel kleine stapjes aan vooraf gingen.

En dan nog even iets anders: door kleine stapjes te zetten blijf je ook nog eens onder de radar van het reptielenbrein.

Lees ook:

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Grote veranderingen

Geplaatst op 11 July, 2014 

Stel je voor dat je voor een grote verandering staat: verandering van baan, een andere partner, verhuizen naar een andere stad, je baan opzeggen en dat boek schrijven waar je al jaren van droomt of alles achter je laten en een jaar lang de wereld rondreizen.

En stel je dan voor dat je aan de vooravond van die grote verandering door een erehaag van mensen mag lopen, rennen of dansen die luid applaudisseren en jou toejuichen.

En stel je voor dat je niet alleen door die erehaag loopt, rent of danst, maar dat je dat met een heleboel andere mensen doet die voor dezelfde verandering staan als jij.

Zou die grote verandering dan niet ineens een stuk gemakkelijker worden? Zou die grote verandering niet ineens een feestje worden in plaats van iets om bang voor te zijn?

Bij Kindcentrum de Ontdekking hebben ze zo’n ritueel.

Op de laatste woensdag van het schooljaar verzamelen alle kinderen, leerkrachten en ouders zich op het schoolplein. Als eerste is groep acht aan de beurt. Door een dikke rij kinderen, leerkrachten en ouders lopen, rennen en dansen ze van de schoolingang naar de uitgang die symbool staat voor de grote wereld buiten de zo vertrouwde school. Er is muziek, applaus en toejuichingen.

Daarna is groep 7 aan de beurt voor hetzelfde ritueel. Alleen lopen, rennen en dansen zij niet naar de uitgang maar naar hun nieuw leerkracht die aan de overkant van het schoolplein staat en met wie ze na ze zomervakantie een jaar samen zijn.  En zo komt elke groep aan de beurt.

Het is een ontroerend ritueel en oh zo belangrijk. Ik heb er weinig behoeft aan om in wrok terug te kijken naar mijn schooltijd maar zo’n ritueel had ik ook wel gewild.  Het staat misschien haaks op het beeld dat het journaal en de kranten ons voorschotelen maar de wereld is in rap tempo enorm aan het verbeteren.

Het werd tijd.

Bewaard onder Mening | 3 Comments

Tags: , , ,

Wijkteachings: hou het leuk

Geplaatst op 5 July, 2014 

Wijkteachings part 4.

Hou het leuk, doe het anders. Doe het zoals  het bij je past, ook al is het niet de gebruikelijke aanpak. Onderschat niet de impact van kleine stapjes: ook een klein kiezelsteentje kan een vijver in beweging brengen.

Zeg nee tegen een aanpak die heel vanzelfsprekend lijkt omdat bedrijven en organisaties op deze manier te werk gaan. Als deze aanpak niet goed voelt, als je er niet blij van wordt, zeg je het beste nee.

Mensen zeggen dat je het wiel niet opnieuw moet uitvinden. Doe dat maar gewoon wel.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Laat alles maar naar de kloten gaan

Geplaatst op 27 June, 2014 

Wat is dat toch, die houding van ‘laat alles maar naar de kloten gaan‘ ? Vorige week kregen we tijdens een overigens mooi evenement in de wijk, een aantal van dat soort reacties op het onderwerp zwerfafval opruimen.

Zwerfafval opruimen, ik? Ben je besodemieterd! En wat volgde was een opsomming van de ‘schuldigen’: de medemens, de maatschappij, de politiek en de gemeente met als afsluiter ‘Laat alles maar naar de kloten gaan‘.

En misschien krijgen ze op een dag gelijk, dat alles ook echt naar de kloten is. Dan hebben ze het gelijk waar ze altijd al op hoopten maar tegen welke prijs?

Ik zeg niet dat iedereen maar verplicht zwerfafval moet opruimen al zou één stuk zwerfafval per dag al een wereld van verschil maken. Wat ik zeg is dat als je ergens last van hebt, het enorm helpt als je in beweging komt. Spreek desnoods die medemens erop aan, de politiek, de gemeente, maar doe wat. De beste manier een probleem in stand te houden is naar schuldigen wijzen en op de bank blijven hangen.

Goed weekend allemaal.

Lees ook: vermomde uitnodigingen iets te doen

 

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Vermomde uitnodigingen iets te doen

Geplaatst op 2 June, 2014 

If you find your here and now intolerable and it makes you unhappy, you have three options: remove yourself from the situation, change it, or accept it totally. If you want to take responsibility for your life, you must choose one of those three options, and you must choose now. Then accept the consequences. No excuses. No negativity. No psychic pollution. Keep your inner space clear.

Eckhart Tolle – The Power of Now.

De optie ‘change it‘ vind ik op dit moment zo interessant. In de filosofie van de buurtmoestuin stelde ik dat deze een uitnodiging is om vanuit vrijheid en blijheid bij te dragen. Er is geen baas, geen leider maar de aanwezigheid van de buurtmoestuin is een uitnodiging er letterlijk in te stappen en mee te doen.  Zie je iets wat beter kan en je kunt het bijdragen? Doe het.

Veel alledaagse dingen waar we last van hebben zijn vermomde uitnodigingen iets te doen. Zwerfafval op straat? Een uitnodiging het op te ruimen. Een blog waar je het helemaal niet mee eens bent? Een uitnodiging zelf te gaan bloggen. De gemeente die de wijkbibliotheek sluit? Een uitnodiging een kist met boeken die je toch niet meer leest naast je voordeur te zetten.

Altijd al de wereld willen veranderen? Elke dag biedt een overvloed aan uitnodigingen het ook echt te doen.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

← Vorige paginaVolgende pagina →

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close


Fatal error: Allowed memory size of 33554432 bytes exhausted (tried to allocate 388374 bytes) in /home/peterdek/public_html/wp-content/plugins/wordfence/vendor/wordfence/wf-waf/src/lib/utils.php on line 151