Dienstbare politiek

Geplaatst op 24 February, 2014 

Vertel ik over de wijk en over het belang dat er in de wijk plaatsen zijn waar mensen elkaar kunnen ontmoeten zoals een activiteitencentrum en een wijkbibliotheek.

De politicus luistert, begint te lachen en zegt: ‘Jij zou op mij moeten stemmen.

Dat is politiek zoals het was in de jaren die achter ons liggen. Politiek in 2014 mag zo langzamerhand wel iets anders werken. Zo bijvoorbeeld:

De politicus luistert, begint te lachen en zegt: ‘Hoe zou ik daarbij kunnen helpen?

Ik neem het niemand kwalijk, iedereen mag er net zo lang over doen om in 2014 te landen als hij/zij nodig heeft.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Waar zit hier die meebeslis-stekker?

Geplaatst op 20 February, 2014 

Gisteren op het gemeentehuis. Terwijl we door de gangen lopen op weg naar een spreekruimte, vraag ik mijn gastheer: ‘Waar zit hier nou die stekker waar ik mijn laptop in kan pluggen zodat ik kan meebeslissen over wat hier allemaal gebeurt? Draadloos mag ook.’

Nog wat gangen en dan een deur en ineens staan we in de raadzaal. Hij wijst naar de plekken waar normaal gesproken de raadsleden zitten: ‘Kijk, hier zitten die 31 stekkers‘. Ik maak een rondje en zie op de naambordjes dat ik een aantal van die stekkers al ken.

Zo werkt dat dus nog steeds in 2014, je moet die stekkers kennen. En die stekkers gaan dan met hun andere partijstekkers overleggen en daarna weer met de stekkers van de andere partijen en dan komt er een beslissing uitgerold.

Op 19 maart kiezen we weer nieuwe stekkers en draait het stekkercircus weer lekker door. Maar wat omslachtig allemaal zeg. Geef mij die ene meebeslis-stekker en ik regel alles vanachter mijn laptop. Met z’n allen natuurlijk.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Meedenken en meepraten

Geplaatst op 14 February, 2014 

De gemeenteraadsverkiezingen komen eraan en hoera, van steeds meer partijen mogen we meedenken en meepraten.

Meedenken en meepraten, wat een luxe….. NOT!

Meedenken en meepraten is van de vorige eeuw beste mensen. Het is 2014 en het stadium van meedenken en meepraten zijn we al lang ontgroeid. Meebeslissen, dat is wat we willen.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Ga toch samenwerken

Geplaatst op 22 January, 2014 

In de gemeente Oosterhout waar ik woon wordt tijdens raadsvergaderingen flink getwitterd.

Nu hoop ik dat wat er getwitterd wordt niet representatief is voor wat er tijdens zo’n raadsvergadering gebeurt. Als dat wel zo mocht zijn, dan is dit wat ik erover wil zeggen:

In een beetje bedrijf kom je met dergelijk elkaar-in-de-haren-vliegen-gedrag niet weg. Doe daar keer op keer tijdens vergaderingen wat zich tijdens raadsvergaderingen afspeelt en je hebt toch echt een flink probleem. Dan mag je uitleggen hoe het met je motivatie zit en met je bereidheid om samen met je collega’s de schouders eronder te zetten. Dan mag je enige sturing verwachten om te komen tot gedragsverandering. Dan mag je als je volhardt in je gedrag uitkijken naar een andere job.

Ga toch samenwerken.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , ,

Participatie is voor kleuters

Geplaatst op 15 January, 2014 

Met een wijkblog en allerlei sociale activiteiten in de wijk ben je tegenwoordig al gauw een soort van ‘knuffelburger’ want zo heeft de gemeente het graag, dat je in de wijk van alles zelf onderneemt. Gemeenten krijgen minder geld maar meer taken en als sociaal ondernemende burger kom je daardoor tegenwoordig al snel in aanmerking voor een standbeeld.

En of een standbeeld nog niet genoeg is: als sociaal ondernemende burger kun je rekenen op de gemeente want ook die participeert tegenwoordig en neemt graag deel aan de sociale processen die je al burger in je eigen wijk initieert. En dat doet de gemeente ook nog eens op basis van gelijkwaardigheid want ze staan niet langer boven de burger maar ernaast.

Allemaal hartstikke leuk. Maar om te voorkomen dat ik als ‘knuffelburger’ wordt doodgeknuffeld even een kritische noot.

Sociaal ondernemende burgers, een participerende gemeente…. het is allemaal prima zolang het op het niveau is van stoepjes schoonvegen, boodschappen doen voor mensen die ziek zijn en op de koffie gaan bij eenzame ouderen, dat soort werk.

Nuttig en dankbaar werk allemaal maar het punt is dit: terwijl we in de wijk met dit soort sociale activiteiten bezig zijn, worden er tegelijkertijd op het gemeentehuis beslissingen genomen over enorme investeringen en, om die investeringen te kunnen doen, over enorme bezuinigingen.

Kijk, en dat is waar ik als sociaal ondernemende burger wil participeren: in die besluitvorming over die enorme investeringen en bezuinigingen. Het is daar waar ik wil dat de gemeente zegt: we gaan hier samen met de burgers over beslissen op basis van gelijkwaardigheid want wij staan niet boven de partijen maar ernaast.

Maar op zo’n moment bestaat participatie niet. Participatie is voor kleuters, dat houdt de burgers lekker bezig zodat de gemeente zich ondertussen kan bezig houden met het ‘echte’ werk.

Leestip: Noordwijkse burgers krijgen het voor het zeggen

Bewaard onder Mening | 10 Comments

Tags: , , , , , , ,

Mini saga over de baas zijn

Geplaatst op 27 June, 2013 

Een politicus zei dat we geld moeten laten rollen. Het zijn woorden, verder niets. Niet hij bepaalt wat we doen maar wij. Wij zijn de baas in ons eigen land. Laat ze roepen die politici, laat ze poepen, laat ze doen wat ze sowieso doen. Maar zonder publiek. Game over.

Lees ook: Mini saga over verbroedering

Bewaard onder Actualiteit, Verhaaltjes | 4 Comments

Tags: , ,

U moet toch echt gaan stemmen hoor

Geplaatst op 10 September, 2012 

Ik had hem voor de deur van de supermarkt al in actie gezien om zijn favoriete politieke partij aan de man te brengen. Hij gebruikte de antieke aanpak: Meneer/mevrouw, mag ik u een foldertje aanbieden? Meer dan dat was het niet of het moest zijn dat als je het foldertje echt enthousiast in ontvangst nam, je ook nog een notitieblokje kon krijgen. Uiteraard met op elke bladzijde het logo van zijn partij.

Toen hij twee stappen in mijn richting zette schudde ik hem mijn nee al krachtig toe. Nee betekent nee. Ik herhaal: nee betekent nee. Dus hij kwam verder en vroeg me of ik al wist wat ik ging stemmen. Ik zei dat ik nog niet wist of ik wel ga stemmen. Maar meneer, u moet toch echt gaan stemmen hoor…. U moet… Ik herhaal: u moet…

Als toetje kreeg ik ook de foto van ene meneer Buma in mijn gezicht geduwd. Als u gaat stemmen, dan gaat deze het zeker niet worden? Nee, die gaat het zeker niet worden, geen schijn van kans’. Maar wilt u dan wel een notitieblokje?. Nee, dat wil ik ook niet.

Er wordt veel gesproken over de kloof tussen politiek en burgers. Die kloof is niet meer te dichten. Anno 2012 is politiek een versteende drol van een fossiel.

Lees ook: Politieke slachtofferbullshit

Bewaard onder Actualiteit | Reageer

Tags:

Politieke slachtofferbullshit

Geplaatst op 6 September, 2012 

Als ik aan politiek denk duikt steeds de titel van een opstel bij me op uit mijn middelbare schooltijd: ‘Ik bemoei me niet met politiek maar de politiek bemoeit zich wel met mij’.

Als we bij Nederlands een opstel schreven, mochten we kiezen uit een stuk of drie titels. Die over de politiek heb ik toen niet gekozen maar blijft me wel achtervolgen, vooral tijdens verkiezingstijd als alles en iedereen het over politiek heeft.

Ik heb een hekel aan die opsteltitel en wellicht heb ik er daarom geen opstel over geschreven. Had ik dat maar wel gedaan, dan had ik er meteen mee afgerekend en had die titel me met rust gelaten.

Ik heb er een hekel aan omdat het de politiek zo onevenredig groot, machtig en belangrijk maakt en ons als individu zo onevenredig klein, machteloos en onbelangrijk.

Als ik politici hoor praten walg ik van de gedachte dat ze mijn leven bepalen. Ik zeg niet dat ik van de politici walg of van wat ze zeggen en doen (al geeft dat soms meer dan voldoende aanleiding tot walging) maar ik zeg dat ik walg van de gedachte, van het idee, dat ze mijn leven bepalen. Als ik ook maar heel even geloof dat die gedachte waar is, voel ik de energie met bakken tegelijk uit mijn lichaam wegstromen.

When a thought hurts, that’s the signal that it isn’t true.‘ – Byron Katie

Als ik echter geloof dat ik in één dag meer voor mezelf kan doen, veranderen, liefhebben, accepteren, kiezen, creëren, leren, groeien, verbinden en ondernemen dan alle politici bij elkaar in vier jaar tijd voor mij kunnen doen, dan voel ik de energie met bakken tegelijk door mijn lichaam stromen in plaats van dat het uit mij weg stroomt. Dat voelt heerlijk en dus is het waar wat ik geloof.

Nederland telt 16,7 miljoen politici die één mandaat hebben: bepalen hoe het ieders eigen eenmanspartij gaat.

‘Ik bemoei me niet met politiek maar de politiek bemoeit zich wel met mij’ is slachtofferbullshit.

Einde opstel.

Bewaard onder Actualiteit, Mening, Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

← Vorige paginaVolgende pagina →

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close