Stad zoekt zichzelf

Geplaatst op 7 April, 2017 

Ik vond Oosterhout maar een nietszeggende stad. Ik woonde in Breda en kende Oosterhout alleen van de A27 als ik richting Utrecht ging of daar juist vandaan kwam. Oosterhout was die langgerekte strook bewoning vlak bij Breda. Als ik Oosterhout passeerde was ik bijna thuis of net van huis.

In Breda hoorde ik nooit iets over Oosterhout, over wat daar aan het gebeuren was of vroeger was gebeurd of dat daar iets ging gebeuren. Dat er in den lande nog een andere stad was die ook Oosterhout heette maakte het er niet gemakkelijker op me een beeld te vormen van Oosterhout anders dan die strook langs de A27. Noem het gerust een vooroordeel vanuit onbekendheid want dat wat het ook.

Nu ik er door tal van ontwikkelingen, gebeurtenissen, mirakels, drama’s en meer van dat soort bepalende situaties zelf alweer meer dan tien jaar woon, snap ik van Oosterhout nog steeds maar vrij weinig. Zeg me gerust dat dit komt omdat ik geen echte Oosterhouter ben, dan heb je wellicht een punt. Andersom vraag ik me af of de echte Oosterhouter zijn/haar stad wel echt begrijpt.

Ik ken maar weinig echte Oosterhouters, de meeste mensen waar ik mee om ga zijn net als ik vette import zoals dat heet. Bij de gemeente hoef ik ook niet aan te kloppen met de vraag wat voor stad Oosterhout is. Tuurlijk kunnen ze me over de stad een karrenvracht aan kengetallen geven. Aan cijfers geen gebrek, maar wat zeggen al die cijfers over de stad?

Nee, de gemeente is zelf ook op zoek, heeft daartoe een serieuze partij in de hand genomen, Ruimtevolk, om een analyse te maken van het DNA van de stad.

Een stad heeft natuurlijk helemaal geen DNA, een stad bestaat uit mensen en die maken de stad en die stad van mensen verandert elke dag. Een stad beweegt, soms snel en soms langzaam, en zodra je denkt een stad te begrijpen is ie weer ongrijpbaar. Prima vind ik dat, heerlijk zelfs, soms ook vreselijk. Het is net als met een goede vriend: prima kerel maar soms een echte pain in the ass.

Een stad op zoek naar het DNA van zichzelf. Dat doet me denken aan mensen die zichzelf een beetje naar de sodemieter hebben geholpen en in een poging weer op te krabbelen, zichzelf weer willen vinden. Prima hoor, dapper zelfs, maar jezelf vinden doe je niet aan de zijlijn van de samenleving, op een plek waar alles nice and easy is.

Jezelf vinden doe je in contact met anderen, door te dromen, daar wat van te maken, te falen en weer op te staan. Jezelf vinden doe je door te leven, te ademen, lief te hebben en afgewezen worden. Door je hart te volgen, keuzes te maken zonder zekerheid, door te verdwalen, te verzuipen en weer boven water te komen. Leven is geboren worden en sterven, geboren worden en sterven en weer geboren worden.

Jezelf vinden? Heb je je leven een beetje geleefd, dan heb je een aardig beeld van wie je bent als je afscheid neemt met de fysieke dood.

Op zoek gaan naar je DNA? Ik denk niet dat je dat moet doen. Dat DNA ontdek je gaandeweg wel en overdrijf de rol van dat DNA niet. Opvoeding, familie, vrienden, de straat, toeval, zoveel facetten die mede vormen wie je bent.

Terwijl ik me dit allemaal zit te bedenken fiets ik vandaag door de stad. Passeer talloze vlaggen Oosterhout familiestad. Ja goh, wat voor stad is dit nou? Is dit een familiestad of een stad die zelf niet weet wat voor stad het is? Cut the crap, wat boeit het! Wat boeit is wat voor stad we willen zijn en hoe we daarnaar gaan handelen.

De stad die we nu zijn vind het allemaal wel best zolang alles maar blijft zoals het was. Sorry folks, reality check: niks blijft zoals het was, zelfs niet in good old Oosterhout. Dan kun je passief achterover leunen en maar zien wat ervan komt of helpen de stad kleur te geven, om het even wat voor kleur.

En oh ja, grijs telt niet mee als kleur.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Bruisen: by any means necessary

Geplaatst op 26 March, 2017 

Kijk, als je een stadscentrum wilt laten bruisen, dan moet je dat niet aanpakken zoals het Nederlands elftal Bulgarije wilde aanpakken. Nee, dan moet je met het mes tussen de tanden willen strijden en vuile handen durven maken.

Ik noem het de by any means necessary strategie. Makkelijke strategie natuurlijk want dan mag je van jezelf lekker veel zoals daar gratis en voor niks zijn de volgende tips:

Centrumbewoners buiten sluiten.
Centrum bewoners wonen al in het centrum en die gaan daar niet zomaar weg. Daar hoef je dan ook verder geen aandacht aan te besteden want dat is zonde van de tijd en dat vertraagt alleen maar. Nee, die buit is binnen. Negeren en buiten sluiten die hap want dat komt de daadkracht en besluitvaardigheid ten goede. Centrum bewoners moeten nou zo langzamerhand toch weten dat een bruisend stadscentrum maar één ding betekent: rinkelende kassa’s van winkeliers en horeca.

Verplaats voorzieningen.
Voorzieningen verspreid over de stad is natuurlijk een pain in the ass voor het centrum. Verplaats die voorzieningen naar het centrum. Alles buiten het centrum moet nou toch zo langzamerhand weten dat het centrum er is voor de voorzieningen en de rest van de stad er alleen maar is om te vreten en te slapen. Oh ja, en om geld uit te geven in het centrum. Neem nou dat stadhuis: weg ermee! Laat al die burgers maar lekker naar het centrum komen om hun zaakjes met die ambtenaren te regelen. Ambtenaren in het centrum, burgers in het centrum: ik zeg je dat dit een win/win situatie is.

Verwaarloos de rest van de stad.
Om mensen van A naar B te krijgen kun je A aantrekkelijker maken maar vergeet vooral deze niet: je kunt ook B onaantrekkelijker maken. Om mensen naar het stadscentrum te krijgen kunnen we ook de rest van de stad ernstig verwaarlozen. Vuil minder vaak ophalen en opruimen, dat soort werk. Groen weghalen of niet onderhouden. Dat het er allemaal een beetje verloedert, niet van de ene op de andere dag want dat valt teveel op maar geleidelijk. Zul je eens zien hoe graag die mensen uit de buitenwijken weer naar het mooie centrum komen.

Maak die buurtnetwerken kapot.
Ook heel vervelend: die buitenwijken hebben allemaal van die netwerken met mensen die iets moois van hun wijk willen maken. Bah! Allemaal van die positief ingestelde mensen met leuke mooie verhalen over hun wijk. Kapot ermee. Infiltreer in die netwerken en sloop van binnenuit. Door roddel en achterklap bijvoorbeeld, mensen tegen elkaar opzetten. Oosterheide is zo’n vreselijk voorbeeld. Oosterheide Rocks zeggen ze daar. Dat moet worden Oosterheide Sucks. Moeilijk is dat niet.

Hack de routenavigatie.
Al die automobilisten rijden tegenwoordig met een navigatiesysteem aan boord. Zelf kunnen ze de weg niet vinden, weten ook niet waar ze zijn. Maak daar gebruik van: hack die navigatiesystemen en zorg ervoor dat wat hun bestemming ook is, de navigatie ze maar naar één plek stuurt: ons stadscentrum. Alle auto’s binnen een straal van 10 – 20 km van de stad onderscheppen en naar het centrum loodsen. Deze vind ik vrij briljant.

Vul deze lijst gerust aan en doe dit niet voor de stad want de stad leidt alleen maar af van het heilige doel: de bruisende binnenstad. By any means necessary nondedju!

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Kwantiteit is ook een kwaliteit

Geplaatst op 11 February, 2017 

Je kent vast wel dat verhaal van die vader die zijn dochter op een dag flink kortte op haar zakgeld: je lost het maar op, er is minder geld en het geld dat er is gaan we aan andere dingen uitgeven. En daarmee kon ze het doen, het oplossen dus.

De titel van deze blogpost had ook kunnen zijn: Over een stad die zijn bibliotheek de nek omdraait en vervolgens ophemelt

En dat deed ze. Zo gingen abonnementen de deur uit waaronder dat voor de bibliotheek, net als samen shoppen met vriendinnen, op vrijdagmiddag gezellig het begin van het weekend vieren en nog tal van drastische maar noodzakelijke maatregelen.

Volleybal bleef ze nog we doen en toen haar team amper twee jaar later kans maakte Nederlands kampioen te worden was haar vader er als de kippen bij: goed gedaan meid, klop, klop, schouderklop, de beste van Nederland ja, ja, ja, wat goed, goed, goed, trots, trots, oh zo trots, goed bezig meid, heel goed bezig. En pa liet geen mogelijkheid onbenut om zijn dochter en haar team de hemel in de prijzen.

Of haar team ook daadwerkelijk kampioen van Nederland is geworden is op dit moment niet bekend. Zijn ze dat wel geworden, dan zal pa het zeker hebben uitgeschreeuwd dat korten op zijn dochters zakgeld zeer zeker heeft bijgedragen aan dit sportieve succes.

De dochter in dit verhaal is natuurlijk Theek5, de bibliotheek die kans maakt te worden uitverkozen tot de beste bibliotheek van Nederland. Ik heb op Theek5 gestemd en ik kan je van harte aanbevelen dit ook te doen via deze link.

Voor wie de vader symbool staat, dat zoekt iedereen in Oosterhout maar mooi zelf uit, moeilijk kan dat niet zijn.

Theek5 heeft in Oosterhout noodgedwongen twee van de drie vestigingen moeten sluiten. Met wat over is dingt Theek5 naar de erkenning als beste bibliotheek van Nederland en ik gun dat Theek5, werkelijk waar.

Maar tegen pa die zo drastisch moest korten wil ik graag dit zeggen: kwantiteit is ook een kwaliteit. Je dochter wordt dan misschien Nederlands kampioen maar kijk even naar het totaalplaatje en wat zie je dan?

Een fijn weekend allemaal.

Bewaard onder Verhaaltjes | 2 Comments

Tags: , ,

Tweetup: ontmoet je 0162 Twitter connecties

Geplaatst op 2 February, 2017 

Op 25 maart vindt de tweede editie plaats van #Tweetup0162, dit keer in café de Pub:

Daan maakte deze bijzonder mooie promo voor de #Tweetup0162

De eerste #Tweetup0162 vond alweer meer dan twee jaar geleden plaats in november 2014, toen in ‘Fever’.

Voor wie het fenomeen tweetup niet kent, het is eigenlijk heel simpel: een tweetup is een bijeenkomst van mensen die Twitteren. Mensen die elkaar al kortere of langere tijd via Twitter volgen, daar misschien al eens wat met elkaar hebben uitgewisseld, maar elkaar misschien nog nooit in het echt hebben ontmoet. Nou, daar is een tweetup een ideale gelegenheid voor elkaar ook eens in het echt te ontmoeten.

Oh ben jij het, was leuk je eindelijk eens in het echt te ontmoeten.

Iedereen die in het 0162 gebied, dus niet alleen Oosterhout, woont of werkt en die Twittert, is 25 maart van harte welkom. De bijeenkomst is informeel, entree is uiteraard gratis en je betaalt je eigen consumpties. Er komt in de Pub ook weer een Twitterwall, een groot scherm waarop alle tweets getoond worden die verstuurd worden met de hashtag #Tweetup0162.

En wat moet je dan op zo’n tweetup? Nou, er moet helemaal niks.  Heb je zin er plezier te maken? Doe dat. Heb je zin er nieuwe mensen te leren kennen? Doe dat. Politiek, voetbal, het weer bespreken? Doe dat. Wil je er netwerken? Doe dat. Wil je er zaken doen? Doe dat. Wil je er de wereld verbeteren? Doe dat. Heb je zin vanaf de zijkant alleen een beetje te observeren en daar later spijt van te hebben? Ook lekker doen.

Maar hoe weet nou iedereen dat er een tweetup is? Via Twitter natuurlijk. Laat via Twitter aan al je volgers weten dat er 25 maart een gezellige tweetup is in de Pub. Deel deze blog of gebruik de promo die Daan zo mooi getekend heeft en vraag anderen datzelfde te doen zodat er een kettingreactie ontstaat.

Kom je ook naar #Tweetup0162 en nodig je andere 0162 Twitteraars uit om ook te komen? Tot 25 maart dan in de Pub.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Laat vrijheid van meningsuiting de boel niet vervuilen

Geplaatst op 15 January, 2017 

Nee, dit gaat niet over wat je allemaal wel en niet mag zeggen onder het mom van vrijheid van meningsuiting. En ja, dit gaat wel over afval.

‘Folders verspreiden mag nu ook op alle openbare parkeerplaatsen rondom de winkelcentra. In 1989 besloot het college voor die gebieden een verbod in te stellen. De reden: het achterlaten van papieren onder ruitenwissers van auto’s geeft te veel zwerfafval. Deze regel verdwijnt nu, want oordeelt het college, ‘het is vrijheid van meningsuiting’.’

Bron: BN DeStem Oosterhout.

Mag dit onder het mom van vrijheid van meningsuiting?

Dit citaat komt uit een artikel over de APV en dat daar in Oosterhout regels uit geschrapt worden. Met je fikken aan andermans auto zitten om ongevraagd reclame meuk achter de ruitenwissers achter te laten mag voortaan onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Ja echt, het staat er, ik verzin dit niet zelf.

Hey jij, blijf @#$$! met je poten van mijn auto af!

Nee hoor, ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Kijk nou wat je doet met je reclame meuk, het ligt allemaal op straat, zwerfafval!

Ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Vrijheid van meningsuiting, allemaal prima. Maar het gaat hier over reclame maken en daar zijn meer dan genoeg kanalen voor beschikbaar. En natuurlijk hoeven we die overvloed aan kanalen niet ook nog eens uit te breiden met andermans auto.

Remember de slogan ‘Samen Oosterhout schoon‘, is dat nog serieus te nemen met al die folders straks als zwerfafval op straat? Of is dat ook vrijheid van meningsuiting, dat je je mening in de vorm van een reclamefolder ook op straat mag flikkeren?

Kom op Oosterhout, laat jezelf van je schone kant zien en walk your ‘ Samen Oosterhout schoon’ talk.

Bedankt Tessa dat je me hierop wees.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , , ,

Burgerinitiatief? Schrijf geen plan!

Geplaatst op 15 January, 2017 

Afgelopen dinsdag was ik bij de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’, een bijzonder interessante avond op de Oosterhoutse prachtplek Catharinadal die begon met dit filmpje over de rol en betekenis van de drie buurtbeheerders van de gemeente Oosterhout:


 

Even voorstellen
De ‘Raadsbijenkomst participatie en samenwerking’ was georganiseerd door Eric Kaarsemaker, raadsgriffier van de gemeente Oosterhout, daarbij ondersteund door Igno Pröpper van Partners+Pröpper.

Verder waren bij deze avond aanwezig uiteraard de leden van de gemeenteraad Oosterhout en een groep zogenaamde ‘initiatiefnemers’, Oosterhouters die zich via burgerinitiatieven inzetten voor hun buurt, wijk of stad.

Naast initiatiefnemers uit de Beemdenbuurt, Houthaven, Vrachelen, Slotjes-Oost, Oosteind en Den Hout, mocht ik namens Oosterheide meedoen. Na het filmpje mochten we ons als initiatiefnemers in 1 minuut voorstellen aan de raadsleden.

Ik heet Peter de Kock en woon in Oosterheide. Sinds drie en een half jaar ben ik in Oosterheide betrokken bij tal van initiatieven en projecten waarvan het bijenlint, bloemen zaaien voor de bijen, het massaal opruimen van zwerfafval en de buurtmoestuin de bekendste zijn.

Deze activiteiten hebben met elkaar gemeen dat ze leuk zijn om te doen en ook nuttig zijn want groen en schoon dragen bij aan veiligheid en leefbaarheid.  Maar wat belangrijker is: ze zorgen ervoor dat we weer een band krijgen met elkaar en met onze wijk.

Die band is in een wijk als Oosterheide hard nodig want Oosterheide is een wijk met grote verschillen: arm en rijk, analfabeet en opgeleid, eenzaam en verbonden,

We kunnen het allemaal goed hebben maar daarvoor hebben we wel een band met elkaar nodig. 

Die band wordt alleen maar belangrijker als in de nabije toekomst grondstoffen steeds schaarser worden en de effecten van de klimaatveranderingen zich pijnlijk laten voelen. We hebben elkaar dan hard nodig om met elkaar te delen wat er is en om samen creatieve, groene en duurzame oplossingen te bedenken. Niet eens zozeer voor onszelf maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen bij wie we ecologisch zwaar in het krijt staan.  

 Waar ik blij van wordt zijn alle mensen waarmee ik de afgelopen jaren in contact ben gekomen. Wat ik betreur is dat ik hier niet veel eerder mee begonnen ben en dat dit proces niet 10x zo snel gaat maar daar komt na vanavond ongetwijfeld verandering in.

Voorbereiding.
De initiatiefnemers waren een week eerder al bij elkaar gekomen samen met Eric en Igno om de avond met de gemeenteraad voor te bereiden. Daarbij was voornamelijk een inventarisatie gemaakt van onze successen en klachten. Deze voorbereidende avond was er eentje die flink knetterde in de zin van passie, betrokkenheid en de enorme drive om initiatieven voor elkaar te krijgen.

En afgelopen dinsdag vond dan de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’ plaats met als één van de doelstellingen: het ontwikkelen van een gemeenschappelijk beeld over samenwerking tussen gemeentebestuur en de samenleving en de rol van de raad.  Interessant, dat zeg ik je.

Speed daten
Een rondje speed daten, voor mij het leukste onderdeel van de avond. De raadsleden mochten bedenken wat voor burgerinitiatief zij zelf als burger zouden willen nemen en daarbij kwamen tal van mooie initiatieven voorbij zoals: fruitbomen planten op plekken met openbaar groen, kleinschalige ontmoetingsplekken in de wijken, de Antoniuskerk als poortgebouw voor de Heilige Driehoek, het Slotjesveld veranderen in stadstuinen en een pizza oven in Den Hout.

Hierover mochten de raadsleden advies inwinnen bij de initiatiefnemers waarbij ik al meteen een groep enthousiaste raadsleden bij me kreeg over het veranderen van het Slotjesveld in stadstuinen.

Met de buurtmoestuin Oosterheide heb ik wel wat fouten gemaakt en geleerd: begin klein, laat het aantal vierkante meters evenredig groeien met de omvang van de community en zorg voor draagvlak. Begin desnoods met één vierkante meter want dat is beter dan een paar honderd vierkante meter en erachter komen dat je te weinig mensen hebt of dat er amper draagvlak is.

En wat hele grote initiatieven betreft zoals de Antoniuskerk: ga erover bloggen als begin, ga je dromen, ideeën en ambities delen.

Maatschappelijke initiatieven om samen aan te bouwen
Later op de avond werden we aan de hand van vier thema’s in groepjes gesplitst:

  1. Initiatieven openbare ruimte – zelf invulling geven aan eigen leefomgeving.
  2. Maatschappelijk vastgoed – accommodatie om maatschappelijk nuttige initiatieven te ontplooien.
  3. Baanbrekende initiatieven in het sociale domein – die niet passen binnen bestaande patronen (en wellicht invulling geven aan de gevraagde ‘transformatie’).
  4. Buurtbudget en buurtdemocratie – zelf keuzes maken over directe leefomgeving.

Elk groepje bestond uit twee initiatiefnemers en een aantal (6 – 8) raadsleden. Als ik mezelf had kunnen opsplitsen had ik graag meegedaan aan thema 1,2 en 4 en kreeg samen met Miranda van Bragt het maatschappelijk vastgoed toegewezen.

Dat was een logisch vervolg op onze voorbereiding van een week eerder waarbij Miranda onder andere het project ‘Galvanitas’ had ingebracht en ik het gebruik van de leegstand van het voormalige pand van de wijkbieb Oosterheide.

De bedoeling was om over deze thema’s al bouwend in gesprek te gaan en niet te gaan discussiëren.

Maatschappelijk vastgoed.
Met het maatschappelijk gebruik van het leegstaande pand van de voormalige wijkbieb Oosterheide als voorbeeld, liep de bouwsessie met de raadsleden vrijwel meteen dood.

In plaats van samen te bedenken wat er zoal mogelijk is met dit pand, ontstond vrijwel meteen een politieke discussie over oud zeer uit de tijd van de misstanden met de buurthuizen, het  beleid deze te sluiten en hiervoor in de plaats drie activiteitencentra te laten runnen door Surplus Welzijn. In plaats van vooruitkijken naar mogelijkheden, werd tien jaar achterom gekeken.

Mijn suggestie om bijvoorbeeld te kijken naar de mogelijkheden van een bewonersbedrijf, een sociale onderneming gerund door betrokken bewoners, viel in onvruchtbare aarde.

Na een korte pauze besloten Miranda en ik daarom het onderwerp wijkbieb te laten voor wat het is en van gedachten te wisselen over het project ‘Galvanitas’, het maatschappelijk gebruik van het pand waar vroeger Galvanitas in zat, een bijzonder bedrijf dat helaas failliet is gegaan. Een pand met enorme mogelijkheden, bijvoorbeeld als industriële en creatieve maakplek waar jongeren met hulp en begeleiding vaardigheden kunnen leren om zelfstandig dingen te maken.

Met dit onderwerp ontstond wel de zo gewenste meebouw-mindset, misschien omdat dit pand geen eigendom van de gemeente is en het daarom wat makkelijker was er ideeën voor te bedenken. Zo werd geopperd dat dit pand industrieel erfgoed kan worden en een regelarme zone waardoor ruimte ontstaat voor de initiatieven die Miranda ermee voor ogen heeft.

Schrijf geen plan.
Gelukkig bleek later dat de andere thema’s, 1,3 en 4, wel konden rekenen op constructief meedenken. Het maatschappelijk gebruik van het voormalig pand van de wijkbieb kon dit helaas niet.

Achteraf van mij een ongelukkige keuze dit pand als voorbeeld te nemen. Alle partijen hadden een politieke historie met dit pand waar ze (nog) niet los van willen komen.

Begin 2015 kreeg de gemeente Oosterhout een mooi plan in de schoot geworpen: Het ‘open source huis’ Oosterheide, een initiatief van Rob Beckers, onder andere bekend van de Ruilhandel Oosterhout, en waar ik samen met andere betrokken inwoners van Oosterheide aan mocht bijdragen. Ik citeer de inleiding van dit plan:

Eind 2015 komt het pand waar momenteel de wijkbibliotheek Oosterheide in is gevestigd leeg te staan. Dit vanwege het sluiten van de wijkbibliotheek Oosterheide en de integratie van wat wordt genoemd een bibliotheekfunctie in activiteitencentrum de Bunthoef.

Een leegstaand pand is een verarming voor de wijk, vooral als na verloop van tijd de effecten van verwaarlozing zichtbaar worden. Zoals Malcolm Gladwell in zijn boek ‘The Tipping Point’ uiteenzet kan dit op termijn andere en verdergaande vormen van verwaarlozing aantrekken. Maar het kan ook andersom….

Gemeentelijk vastgoed: leegstand of verzorgd en gebruikt door de wijk?

Daarom willen wij als actieve en betrokken burgers graag zorg dragen voor dit pand. Zorg dragen in de vorm van bijvoorbeeld ramen lappen, het omliggende groen onderhouden, het speeltuintje schoon houden, het interieur stofvrij houden en eenvoudige reparatiewerkzaamheden uitvoeren, zaken die met minimale middelen en maximaal enthousiasme realiseerbaar zijn.

In ruil hiervoor en in aansluiting hierop, willen wij dit pand gebruiken op een wijze die typerend is voor de huidige tijdgeest. Hierover gaat dit plan: het creëren van een open source huis waar de wijk zelf het eigenaarschap over heeft. Open source naar analogie van open source software: een huis waar iedereen die dat wil kan bijdragen, vormgeven, invullen en veranderen.

Dit plan werd in september 2015 door de gemeente Oosterhout afgewezen: we zouden een concurrent voor de Bunthoef worden en dat was niet gewenst.

Ik heb dit nooit zo goed begrepen. Burgerinitiatieven denken niet in termen van concurrentie maar in termen van een buurt of wijk vooruit helpen. Burgerinitiatieven laten zich ook niet naar een plek dirigeren die gerund wordt door een welzijnsorganisatie.

In de geest van participatie en samenwerking was het fijn geweest als ons toen bijvoorbeeld was verteld: leuk idee om zorg te dragen voor dit pand maar kunnen jullie misschien een andere invulling bedenken? Of als ons in november 2016 toen de ruiten van dit pand werden vernield, alsnog zou worden gevraagd of we voor dit pand willen zorgen.

Na de discussie afgelopen dinsdag ben ik dit wel gaan begrijpen: dat een burgerinitiatief dit pand na vertrek van de wijkbibliotheek te mogen gebruiken van begin af aan totaal kansloos was, nog steeds kansloos is en nog lange tijd kansloos zal blijven. Reden: achterom kijken in in plaats van vooruit kijken naar mogelijkheden. En ook teveel kijken naar beleid in plaats van naar de vraagstelling: wat heeft een wijk als Oosterheide nodig?

Achteraf was het een fout dat we hier begin 2015 een plan voor indienden bij de gemeente. Een raadslid zei afgelopen dinsdag gekscherend nog dit: weet je wat ik met een plan doe, dat komt onderop de stapel.  

In welke mate dit werkelijk gekscherend was bedoeld weet ik niet. Wel heb ik geleerd dat we bij de gemeente helemaal geen plannen moeten indienen als het gaat om burgerinitiatieven. Met plannen bedienen we de gemeente juist in de comfort zone. Stukken lezen, daar oordelen en een mening over vormen, beren op de weg zien, dat is waar de gemeente doorgaans goed in is.

Wat initiatiefnemers veel beter kunnen doen, is de gemeente verleiden. Bijvoorbeeld door ambtenaren, raadsleden en/of wethouders, mee te nemen naar een succesvol soortgelijk initiatief in de regio en ze daar te laten zien, voelen en ervaren, hoe geweldig mooi, leuk, nuttig en bijzonder zo’n initiatief kan zijn.

Vast in het systeem
Een andere interessante opmerking die ik hoorde afgelopen dinsdag is dat ook een gemeenteraad behoorlijk vast zit in een systeem en maar weinig ruimte heeft.

We hebben in Oosterhout 31 raadsleden en om het systeem te veranderen hebben we er maar enkele nodig met de mindset van een burgerinitiatiefnemer: spleten, kieren en scheuren in het systeem zoeken, daar een vette koevoet tussen willen steken en de boel oprekken.

Als je het mij vraagt is dit de essentie van de hele avond: welke raadsleden gaan dit doen, wie gaat helpen kantelen?

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Aandacht voor het centrum en die voor de overige wijken

Geplaatst op 4 January, 2017 

Op de laatste dag van het jaar pakte de ORTS nog eens flink uit met een bijzondere live uitzending vanaf de ijsmarkt met het programma ‘Oosterhout vandaag op zaterdag’.  Twee uur lang werd er aan een grote tafel met heel veel gasten nagepraat 2016.

ORTS live vanaf de ijsbaan in Oosterhout

Om die grote tafel heen heerste een gezellig receptiesfeertje: gasten die al in de uitzending waren geweest, gasten die nog in de uitzending zouden komen en geïnteresseerden / actieve / betrokken  Oosterhouters, iedereen kletste er met iedereen vrolijk op los.

De ORST op z’n best, kan niet anders zeggen. In 2017 alsjeblieft elke zaterdag live en dan vanuit de Kloek natuurlijk.

Sta ik daar in dat receptiesfeertje gezellig wat te wijkouwehoeren met Eugene-Oosterheide Rocks-Springer, of ik maar even met cijfers wil komen. Wat? Cijfers? Je bedoelt spreadsheets en zo? Ja, spreadsheets.

Nee, het was godzijdank natuurlijk niet Eugene die om cijfers vroeg maar iemand die blijkbaar wat flarden uit ons gesprek had opgevangen en me had horen zeggen dat er meer aandacht en middelen naar het centrum van Oosterhout gaan dan naar Oosterheide. Ja zegt ze, als je daar geen cijfers over hebt word je niet serieus genomen.

Nou moet je weten dat ik in mijn vrije tijd niet met cijfers op zak loop en al helemaal niet met spreadsheets dus dat gesprek was gauw klaar.

Zit ik diezelfde avond thuis op m’n gemak via Internet de ORTS uitzending nog eens te beluisteren, ga ik voor de aardigheid eens zitten turven: hoe vaak valt tijdens de uitzending ‘centrum’ of ‘binnenstad’ en hoe vaak de naam van één van de andere wijken van Oosterhout?

De resultaten:

Eigenlijk is de score voor ‘Centrum / binnenstad’ nog hoger want de binnenstadsmanager werd tijdens de uitzending consequent stadsmanager genoemd en een stadsmanager is ie natuurlijk niet, wel een binnenstadsmanager. Dus stadsmanager heb ik niet meegeteld, binnenstadsmanager had ik zeker wel meegeteld net zoals ik centrumbewoner(s) wel heb meegeteld.

Nou kan ik er met tellen hier of daar eentje naast zitten hoor maar dat verandert weinig aan het totaalbeeld maar controleer me gerust.

Punt gemaakt lijkt me zo.

Lees ook: De stad is een geheel

…..en wat ik hier verder nog over ga bloggen.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Alle wijken zijn gelijk

Geplaatst op 23 December, 2016 

Alle wijken zijn gelijk maar sommige wijken zijn meer gelijk dan andere wijken.

Gejat van George Orwell uit zijn boek ‘Animal Farm’.

Ik ken mensen uit alle wijken van Oosterhout en nog nooit heb ik iemand horen zeggen dat zijn/haar wijk meer gelijk is dan de andere wijken van Oosterhout. Toch worden niet alle wijken gelijkwaardig behandeld en gaan er naar verhouding meer middelen en aandacht naar het centrum dan naar de wijken daar omheen.

Ik weet niet hoe daar in Dommelbergen, Vrachelen, Slotjes en Strijen tegenaan gekeken wordt, wel weet ik dat er in de buitengebieden Oosterheide en Oosteind mensen zijn die zich afvragen: horen wij nog wel bij Oosterhout?

Zelf heb ik gekscherend aan de gemeente Breda wel eens gevraagd of ze de gemeentegrenzen niet kunnen opschuiven tot aan het Wilhelminakanaal. Maar helaas: Breda wijst annexatie Oosterhout zuid af via Twitter.

In het verlengde van ‘horen wij nog wel bij Oosterhout’ is het verleidelijk om het bevoorrechte centrum zoveel mogelijk links te laten liggen. En dat gebeurt hier en daar ook, geloof me maar. Niet dat we het centrum al die middelen en aandacht niet gunnen maar omdat we dat onze eigen wijken ook gunnen. Noem het maar jaloezie.

Begrijpelijk maar moeten we daar naar handelen? Moeten we het centrum maar uit de weg gaan daar waar mogelijk? Ja. Nee natuurlijk, nee, nee, nee. Doen we dat wel, dan doen we precies hetzelfde als al die partijen die het centrum meer gelijk behandelen dan de andere wijken van Oosterhout. Dan zeggen we eigenlijk: alle wijken zijn gelijk maar die van ons is meer gelijk.

Dus doe dat nou niet, geef het goede voorbeeld en laat zien dat de hele stad je aan het hart gaat en dat er in je hart een speciaal plekje is voor je eigen wijk: geweldig! Maar laat dat zien door inzet voor je eigen wijk en niet door een ander stukje van de stad zo’n beetje te boycotten.

En als er dan toch dringend iets geboycot moet worden, boycot dan haat, onverdraagzaamheid en geweld. Het is er de tijd van het jaar voor.

Lees ook: de stad is een geheel

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , ,

← Vorige paginaVolgende pagina →