Puzzel moeilijk

Geplaatst op 10 February, 2010 

Ik kwam thuis en vol trots liet mijn dochter haar nieuwe puzzel zien: ‘Puzzel moeilijk’ zei ze. Het was de eerste keer dat ik haar het woord ‘moeilijk’ hoorde zeggen. Haar woordenschat ontwikkelt zich snel en er komen ook steeds meer andere mensen in haar leven waardoor het elke keer weer een verrassing is haar te horen praten. Bijzonder leuk om te volgen. En confronterend soms.

Confronterend omdat ze sommige dingen leert op een manier die ik graag anders wil.

Zo zegt ze sinds kort regelmatig ‘Sorry’. Ik wil niet dat ze leert om bij het minste of geringste ‘sorry’ te zeggen. Ik heb een oordeel over mensen die om de haverklap ‘sorry’ zeggen, namelijk dat het mensen zijn met een gebrek aan eigenwaarde. Ze heeft het ‘sorry zeggen’ ergens opgepikt en is er zelf mee gaan spelen. Want dat is wat ik denk dat ze doet: ermee spelen. Spelend leren. Onderzoeken hoe andere mensen erop reageren.

Vandaag was het ‘puzzel moeilijk’. Van wie heeft ze het woord ‘moeilijk’ nou weer? En wat bedoelt ze met ‘puzzel moeilijk’? Dat er meer stukjes in zitten dan in haar vorige puzzel? Is ze aan het vergelijken? Of heeft ze iemand horen zeggen dat het een moeilijke puzzel is en heeft ze dat overgenomen? Het zet me aan het denken. Een Puzzel IS niet moeilijk. Je kunt wel de beleving hebben dat iets je moeilijk afgaat. Kun je nog met nieuwsgierigheid en plezier ergens aan beginnen als je het bij voorbaat al moeilijk noemt?

Ik wil graag dat ze zo nieuwsgierig, onderzoekend en speels blijft als ze zelf wil. En ik ben bang dat niet alles wat ze van anderen hoort en ziet daar aan bijdraagt. En bij die groep ‘anderen’ hoor ikzelf ook. Ik zeg ook wel eens iets dat ik achteraf graag anders had gezegd. Ik heb geen controle over wat ze leert en hoe. Ik heb geen controle over hoe andere mensen met haar communiceren. Het enige waar ik controle over heb, is hoe ik zelf communiceer. En dat is soms al lastig genoeg. Correctie: dat ervaar ik soms als lastig.

Als ik haar binnenkort woorden als ‘lief’ en ‘stout’ hoor zeggen, dan volgt er meteen een nieuwe blogpost want van lief en stout ga ik gillen.

Bewaard onder Communicatie, vaderschap

Tags: , ,

Reacties

7 Reacties to “Puzzel moeilijk”

  1. Mike's Webs on February 10th, 2010 11:41

    Sinds Heleen van Rooyen en Marlies Dekkers het woord Stout hebben geapproprieerd, krijg ik het niet meer over mijn lippen.

  2. Jooper on February 10th, 2010 12:18

    Van mijn vriendin heb ik geleerd dat het ‘loslaten’ van je kind één van de moeilijkste aspecten van het ouderschap is. Het liefst wil je ze beschermen tegen iedere negatieve invloed van buitenaf, maar ontkom je er niet aan. Je dochter zal te maken krijgen met die invloeden, je kan er niet altijd bij zijn en zelfs als je er wel bent heb kun je ‘het slechte’ lang niet altijd tegenhouden. De kunst is het vinden van de balans tussen controle en loslaten, zonder dat je vergeet om van je kind te genieten.

  3. Peter de Kock on February 10th, 2010 13:04

    Precies Michael. Van dat soort stout krijg ik koude rillingen.

    Wat een wijsheid Jooper. Dank je wel. Het lijkt me heerlijk als mijn dochter later deze blogs leest en me dan schaterend van het lachen komt vertellen: ‘Dat jij je daar zo druk om maakte zeg….’.

  4. Jooper on February 10th, 2010 13:33

    @Peter
    Het is eerder een observatie van de wijsheid van mijn vriendin dan dat ik zelf zo verstandig ben 😉 En met dank aan haar wijsheid heeft ze een 13-jarige zoon waar ook ik heel gelukkig mee ben.

  5. Peter de Kock on February 10th, 2010 13:44

    Ik ga nog nog één keer proberen je het compliment te bezorgen Jooper: als je die wijsheid zelf niet hebt, herken je deze ook niet in een ander 🙂 En dit is grappig want ik herken de wijsheid in jou en dan heb ik hem dus ook. Hoera!

  6. Rita on February 11th, 2010 12:30

    Controle willen hebben over de ontwikkeling van je kind, is (denk ik) een van de grootste denkfouten van ouders. Ik heb makkelijk praten, want zelf heb ik geen kinderen. Maar ik zie zo de verschillen tussen ouders die die drang meer of minder hebben en de kinderen die bij die ouders horen. Je mag kinderen ook vragen wat ze bedoelen, toch? Dat ze na gaan denken over wat ze zeggen? Misschien is je dochter daar nog te jong voor, maar toch…

  7. Peter de Kock on February 11th, 2010 21:25

    Tuurlijk Rita, ik deel wat je schrijft over controle willen hebben. En tegelijkertijd is er de confrontatie met wat er gebeurt en met wat ik graag anders wil. Er is ook de uitdaging te accepteren wat ik niet kan veranderen (anderen) en te veranderen dat wat ik wel kan veranderen (mezelf). Wat ik wel kan is ‘vertalen’ wat een ander zegt. Zo kan ik bijvoorbeeld ‘Puzzel moeilijk’ vertalen naar ‘Bedoel je dat je wilt leren deze puzzel te leggen?’. Fijn dat je reageert. Bedankt.

Laat je reactie achter!