Het boek ‘Aria’ van Nassim Assefi

Geplaatst op 10 December, 2008 

Onderstaande boekrecensie is geschreven voor de nieuwsbrief ‘In Gesprek‘ (november 2008) van Authenta, Centrum voor Authentieke en Geweldloze Communicatie: Aria van Nassim Assefi

Jasmine Talahi wordt op een dag getroffen door een tragische gebeurtenis. Haar vijfjarig dochtertje Aria is buiten aan het spelen als een 17-jarige studente haar aanrijdt. Aria overleeft het ongeluk niet.

Jasmine, arts en alleenstaande moeder, is geboren in Amerika uit Iraanse ouders. Haar ouders zijn teruggekeerd naar Iran maar zij hebben geen enkel contact meer met Jasmine. Haar ouders konden de ‘Amerikaanse levensstijl’ van Jasmine niet accepteren en keurden ook haar relatie met Justin af. Justin, de vader van Aria, overleed toen Jasmine zwanger was van Aria.

Jasmine laat alles en iedereen achter zich en gaat reizen in een poging het verlies van Aria te verwerken. Haar vrienden noemen het een vlucht en willen dat zij terugkomt naar Amerika. Zij hebben ook verdriet om het verlies van Aria en willen hierover samen met Jasmine rouwen.

Jasmine komt uiteindelijk in Tibet terecht waar zij in een klooster intrekt om te mediteren. Zij schrijft haar moeder dat zij naar Iran komt. Jasmine wil de verwijdering tussen haar en haar ouders (die dan tien jaar heeft geduurd) ongedaan maken.

Jasmine die altijd troost heeft gevonden in de eenzaamheid, wordt in Iran geconfronteerd met veel familie en veel aandacht. Zij ontdekt dat voor haar familie het verdriet bij het leven hoort en dat is zo anders dan zij in Amerika heeft ervaren. Zij is Aria dankbaar dat haar ongeluk haar terug naar Iran heeft gebracht.

Wat mij als kersverse vader bij de keel grijpt is het overlijden van Aria. Het lijkt mij het meest vreselijke verlies dat je als mens kunt meemaken: het verlies van jouw kind. Hoe ga je daarmee om, welke strategieën heb je als jouw wereld lijkt in te storten?

In het boek beleef ik twee thema’s:

Na het overlijden van Aria gaat Jasmine reizen vanuit haar behoefte aan ruimte. Jasmine komt letterlijk en figuurlijk in beweging waardoor er langzaam maar zeker ruimte voor haar ontstaat.

Wat mij intrigeert is dat die ruimte als zondanig niet bestaat, die ruimte is de voorwaarde die nodig is om de beweging verder te ondersteunen. Doordat Jasmine de ruimte schept door te gaan reizen biedt die ruimte openingen om anders tegen zaken aan te kijken zoals het contact met haar ouders. Zonder ruimte konden dit nieuwe inzicht er niet zijn. Zij komt hierdoor als het ware nog verder in beweging. De vervulling van de behoefte om te rouwen, bewegen en ruimte zijn nauw met elkaar verbonden en versterken elkaar. Uiteindelijk gebeurt hierdoor het ondenkbare, namelijk dat Jasmine naar Iran gaat om het contact met haar ouders te herstellen.

Het boek fungeert voor mij ook als een spiegel: het geweld in de ander laat het geweld in mijzelf zien. In het begin van het boek staat een passage waarin de moeder van Jasmine het gedrag van haar dochter afkeurt op een wijze die mij stevig deed oordelen: “Wat een ….. is die moeder zeg, die zou ik nooit meer willen zien!”. Daarmee deed ik dus precies hetzelfde als de moeder van Jasmine die haar dochter ook niet meer wilde zien. Een spiegel maar wel wat pijnlijk. Auw!

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags: , , ,

Abonnement op het Nederlands staatsburgerschap

Geplaatst op 9 December, 2008 

Ik las vandaag op Zaplog een werkelijk briljante blog in de vorm van een brief aan Koningin Beatrix. De strekking van de brief is dat de schrijver ervan zijn abonnement op het Nederlands staatsburgerschap opzegt. Klik hier om deze brief ‘Beste Bea’ te lezen.  

De brief werkt als eye-opener om eens wat vragen te stellen bij datgene wat we als heel normaal beschouwen maar wat misschien wel helemaal niet zo normaal is. 

Want stel je toch voor dat je ontdekt dat je een abonnement op een tijdschrift hebt en dat je dat tijdschrift niet meer wenst te ontvangen omdat de kwaliteit zo beroerd is. Stel je dan ook voor dat je van de abonnementsafdeling van dat tijdschrift te horen krijgt dat je bij geboorte automatisch lid bent, dat opzeggen van je abonnement onmogelijk is en dat als je je abonnementsgeld niet betaalt, het geld met geweld van je zal worden verkregen.

Bizarre situatie nietwaar? Niet als je de brief op Zaplog leest want deze maakt duidelijk dat het abonnement op het Nederlands staatsburgerschap ongeveer zo werkt. Het wakker worden is in volle gang.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags:

8 december John Lennon dag

Geplaatst op 8 December, 2008 

Vandaag is het John Lennon dag. Heb je zijn muziek op de radio gehoord vandaag 8 december, de dag van zijn dood precies 28 jaar geleden?

“Gimme some truth” John Lennon

John Lennon heeft de aarde verrijkt met zijn aanwezigheid. En dat kun jij ook, daar hoef je echt geen John Lennon voor te heten. Door jouw stukje waarheid te zoeken, het te vinden en te delen met anderen. Truth, het hoogste goed van deze tijd.

“They must find it difficult… Those who have taken authority as the truth, rather than truth as an authority.”

G. Massey

Bewaard onder Actualiteit, Muziek | Reageer

Tags: ,

Sick society

Geplaatst op 7 December, 2008 

“It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society”

J. Krishnamurti

Bewaard onder Citaten, Codependency | Reageer

Tags: ,

Winst ten koste van alles

Geplaatst op 7 December, 2008 

Met weer een enerverend jaar achter de rug keken de directieleden vol tevredenheid naar de cijfers: 2008 zou weer beter worden afgesloten dan 2007. De stijgende lijn ging door met stijgen. Hoger en hoger ging de winst.

Hoe anders was dit een aantal jaren geleden toen er nog verliezen werden geleden. In een uiterste poging dit tij te keren hadden de directieleden na een paar flinke vergaderingen besloten tot een nieuwe strategie en deze onder woorden gebracht in één enkele zin: ‘Winst ten koste van alles’. De bedoeling was om iedereen in het bedrijf eens flink wakker te schudden van de noodzaak van winst.

En de winst waar zo naar werd verlangd kwam er. Zwarte cijfers heet dit in jargon. De Powerpoint presentatie over het jaar 2008 zou duidelijk maken dat de resultaten verder waren  gestegen. De toelichting op de cijfers zou nagenoeg hetzelfde zijn als voorgaande jaren: de cijfers stemmen tot tevredenheid maar we zijn er nog lang niet want….. en dan zou er een opsomming volgen van allerlei denkbeeldige bedreigingen. De financiële crisis voorop.

De strategie “Winst ten koste van alles” was zeer succesvol geweest. De directieleden waren erin geslaagd winst te behalen. Maar dat niet alleen! Ook het tweede deel van de strategie ‘ten koste van alles’ was volledig geslaagd.

Daar waar winst het bedrijf was binnengestroomd waren getalenteerde en succesvolle medewerkers het bedrijf uitgevlucht. De sfeer in de fabriek was er vaak om te snijden, creativiteit en innovatie hadden plaats gemaakt voor ‘Doen wat je gezegd wordt’. Maar dat zijn zaken die niet in een Powerpoint tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Winst wel.

Winst ten koste van alles zou ook in 2009 z’n uitwerking hebben: nog meer winst en nog minder……ach, who cares?  Als het de mensen niet bevalt dan rotten ze maar op. De aandeelhouders, die waren tenminste tevreden, voor heel even.

Bewaard onder Ondernemen, Verhaaltjes | Reageer

Tags:

Net wel en net niet

Geplaatst op 6 December, 2008 

Net wel: de CD ‘A Hundred Million Suns” van Snow Patrol‘. Deze CD is het net wel dankzij nummers als ‘If There’s A rocket Tie Me To It’ en ‘Crack The Shutters’. Maar het leunt stevig op ‘Please Just Take These Photos From My Hands’ en het geweldige ‘Disaster Button’. Het slotnummer ‘The Lightning strike’ is een leuke verrassing en bestaat uit drie delen: “What If This Storm Ends?”, “Sunlight Through the Flags” en “Daybreak”.

Net niet: de CD ‘Day & Age’ van The Killers. De CD begint veelbelovend met de openingsklanken van ‘Losing Touch’ maar zakt als een kaartenhuis in elkaar zodra de saxofoon inzet. En deze tegenvaller komt de CD niet meer te boven. Nummers als ‘Human’ en ‘Spaceman’ krikken het niveau nog enigszins op en ‘This is your life’ is gewoon mooi. Maar het is niet genoeg om met plezier ‘Day en Age’ te blijven ontdekken.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Het universum communiceert via symbolen: Sinterklaas bijvoorbeeld

Geplaatst op 5 December, 2008 

Woensdag had ik uit angst en schrik ‘Nee’ gezegd tegen een cadeautje dat het universum mij wilde aanbieden. Meteen daarna had ik de angstmakende gedachte dat het universum mij nu vast en zeker geen nieuwe cadeautjes meer zou aanbieden.

Niet veel later diezelfde dag zaten mijn reisgenoot en ik in de trein op weg naar huis. Het was druk in de trein en we zaten op het balkon waar nog voldoende plaats was om te zitten. Een Sinterklaas en twee zwarte pieten stapten ook in die zelfde trein. Ik had Sinterklaas op het perron al even gezien en hem gezegd dat aanstaande vrijdag mijn dochter van tien en een halve maand voor het eerst kennis met hem gaat maken. Hij vroeg me of ze wel lief was geweest en ik antwoordde hem dat ik niet meer in lief en stout geloof en dat ik denk dat ongehoorzaamheid de nieuwe deugd is. Sinterklaas, blijkbaar nog een type van de oude stempel, antwoordde me dat ik dan maar mee moest in de zak.

In de drukke trein kwam diezelfde Sinterklaas naast me zitten. De twee pieten zochten ook een plekje op het balkon, ze deelden pepernoten uit. Toen even later de conducteur kwam vertelde deze dat er vooraan in de trein ook een Sinterklaas zat. Lachen natuurlijk. Sinterklaas had wat moeite met het vinden van zijn treinkaartje onder al die kleding. Ik stootte hem aan en zei dat ik me slap zou lachen als zou blijken dat hij zwart reed.

“Sint” zeg ik hem ”Ik wil van jou wel een Ducati, een rode”. “Die wil ik ook wel” zegt Sint me terug. “Hoezo, rijd je ook motor”. “Nee” antwoordt Sint, “ik rijd paard, Amerigo”. De man bleef trouw aan zijn rol. .

‘s Avonds vertelde ik het verhaal van de treinreis met Sinterklaas aan mijn partner. “Nou” zegt ze “da’s ook een mooie symboliek”. Meteen krijg ik zo’n lightbulb moment. Het universum had HET SYMBOOL van gulheid en overvloed op me afgestuurd: Sinterklaas. En de boodschap achter deze symboliek: het universum droogt nooit op qua gulheid en overvloed, dus heb geen angst.

Vanavond zie ik Sinterklaas weer. Ben benieuwd of hij die Ducati bij zich heeft.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

← Vorige pagina

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close