Maak mijn ziel wakker
Geplaatst op 10 April, 2012
#malewishlist – awake my soul, awake my body, awake my life, awake my love, awake my empathy, awake my feelings, wake up! #mumfordandsons
— One Minute Man (@oneminuteman1) April 8, 2012
Toch weer die prachtige #malewishlist
Lees ook: Wat mannen echt willen – what men really want
Bewaard onder Muziek | 4 Comments
Schokdempers voor de ziel
Geplaatst op 3 May, 2011
Ontkenning wordt ook wel eens een schokdemper voor de ziel genoemd. Ik denk dat hier waarheid in zit. Stel dat ik vandaag alle waarheid ineens onder ogen zou zien, dan zou de schok te groot zijn om te overleven. En daarom hebben we schokdempers nodig om die waarheid te dempen. Ontkenning is zo’n schokdemper, een hele goede zelfs.
Oordelen (over onszelf en anderen) heeft ook zo’n schokdempende werking.
Neem als voorbeeld iemand die een leuke baan door de vingers ziet glippen en reageert met: ‘Ach, het was eigenlijk toch maar een kutjob’. Door te oordelen over die baan hoeft hij/zij zich niet zo kwetsbaar te voelen. Kwetsbaarheid staat in onze maatschappij gelijk aan zwakte en wie wil er nou zwak zijn? Nee, dan maar liever het masker van ‘het doet me allemaal niks’ ophouden. Kwetsbaarheid afgeweerd.
In dit voorbeeld gaat het over oordelen achteraf maar oordelen vooraf heeft dezelfde functie: oordelen helpt om de schok van een toekomstig verlies te dempen.
Leven is veranderen en verandering is onvermijdelijk. Ik denk dat maar weinig mensen het hier niet mee eens zullen zijn. Maar vervang het woord veranderen door verliezen en vervang het woord verandering door verlies en het is nog steeds waar: leven is verliezen en verlies is onvermijdelijk.
Elke verandering gaat gepaard met verlies. Dat verandering betekent dat er iets nieuws in de maak is, willen de meeste mensen nog wel accepteren. Maar dat verandering ook betekent dat er iets gaat verdwijnen, dat we iets gaan verliezen, dat ligt qua acceptatie wat moeilijker want verlies gaat gepaard met verdriet, pijn en angst. Verlies raakt in onze kwetsbaarheid en AUW, dat willen we nou juist niet.
Door te oordelen over de dingen en mensen waar we juist zo om geven en van houden, bereiden we ons onbewust voor op het verlies ervan en voelen we ons niet zo kwetsbaar. De prijs die we ervoor betalen is dat we ook minder vreugde beleven. Oordelen werkt net als een pilletje dat ongewenste gevoelens afzwakt. En of het op de bijsluiter staat of niet: het pilletje zwakt ook hele prettige gevoelens af.
Voor oordelen geldt hetzelfde. Daarom zijn het ook schokdempers. Voor de ziel.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: kwetsbaarheid, oordelen, veranderen, verlies, ziel
Tien materiële pleziertjes
Geplaatst op 14 October, 2010
Zoals the Police al zong: we zijn ‘spirits in the material world’. De materiële wereld is ons tijdelijke thuis en dat hadden we slechter kunnen treffen want wat is er toch veel moois op aarde. Hier tien kleinere en grotere materiële pleziertjes:
- Spijkerbroeken en t-thirts.
- Dr. Martens schoenen.
- Koffie.
- Internet.
- Boeken.
- Pindakaas.
- Motoren.
- Elektrische gitaren.
- De Interliner.
- Zonnebrillen.
Bewaard onder Muziek, Persoonlijk, spiritualiteit | 6 Comments
Met een groothoeklens naar verschillen kijken
Geplaatst op 7 October, 2010
Leren leven met verschillen, dat wil zeggen verschillen herkennen, erkennen en accepteren, is zoals ik het zie één van de lastigste kanten van het leven hier op aarde. Ik heb het hier niet over verschillen in de zin van dat de één graag kampeert en de ander zich liefst in vijf sterren hotel laat verwennen, al kunnen ook die soms lastig zijn.
Sommige mensen doen en zeggen dingen die, zo lijkt het, van een andere planeet zijn geïmporteerd. We wonen op dezelfde planeet, in hetzelfde land of zelfs in dezelfde stad of straat en toch zijn de verschillen soms net zo groot als tussen marsmannetjes en de mens.
Verschil in opvoeding, karakter, opleiding, milieu? Het zal best een rol spelen maar geeft het een verklaring voor het gedrag dat ten grondslag ligt aan oorlog, hongersnood, geweld, onderdrukking en uitbuiting? Een manier om als het ware met een groothoeklens naar die verschillen te kijken, is het Michael systeem.
Ik ga hier niet in detail uit de doeken doen wat het Michael systeem inhoudt, daarvoor bestaan op Internet talloze bronnen zoals www.michaelteachings.com . In Nederland heeft onder andere Jill van Maasdijk hierover geschreven in haar boek ‘Lichtwerk in Nederland’.
In het kort bestaan er zeven zieleleeftijden: de zuigeling ziel, de baby ziel, de jonge ziel, de volwassen ziel, de oude ziel, de opgestegen ziel en de oneindige ziel. De eerste vijf zieleleeftijden komen op aarde voor, de opgestegen ziel en de oneindige ziel niet. Elke zieleleeftijd heeft zijn eigen manier om naar de wereld te kijken:
- De zuigeling ziel: Waar ben ik? En wie ben jij?
- De baby ziel: Dit zijn de regels en die moeten gevolgd worden.
- De jonge ziel: Ik kan alles krijgen wat ik wil.
- De volwassen ziel: Mijn leven en mijn relaties zijn intens en dramatisch.
- De oude ziel: Jij leeft je leven op jouw manier en ik op de mijne.
De zuigelingen en baby zielen zijn gericht op ‘Ik’. De jonge en volwassen zielen op ‘Ik en jij’ en de oude zielen zijn gericht op ‘Jij en ik zijn wij’
Wat de media ons voorschotelt, wat er bijvoorbeeld in de politiek gebeurt, wat de banken doen en wat er zich in het bedrijfsleven afspeelt, wordt begrijpelijker en daarmee gemakkelijker te accepteren (wat niet betekent dat je het ermee eens bent), als je ernaar kijkt vanuit het perspectief van het Michael systeem en zieleleeftijden.
De aarde is een plek, een thuis, waar verschillende zieleleeftijden hun ervaringen kunnen opdoen. Hoe gastvrij ben je als je dat in je huis kunt hebben?
Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 4 Comments
Tags: aarde, acceptatie, maatschappij, menselijkheid, verschillen, ziel
Laat jezelf zien (2)
Geplaatst op 13 September, 2010
Op zijn blog ‘Mijns Inziens‘ vroeg Edwin Mijnsbergen welk blog of welke blogpost ooit impact op je heeft gehad en waarom. Hier mijn antwoord:
Een website/blog die mij rond 2002 bij de keel heeft gegrepen en dat sindsdien nog regelmatig doet, is http://www.joy2meu.com/ van Robert Burney.
Wat deze man mij heeft geleerd is dat, wil je een boodschap overbrengen, het nodig is om jezelf als boodschapper tot diep in je ziel te laten zien. Er zijn veel boodschappers met een mooie boodschap maar een boodschap doet pas wat met je als de boodschapper laat zien wie hij is. En dan bedoel ik niet de sterke en succesvolle kanten (die laten we allemaal maar al te graag zien) maar de emotionele en kwetsbare kanten. En juist die kanten maken een boodschapper geloofwaardig.
Een ander voorbeeld ter onderbouwing van mijn betoog. Ik zag laatst de documentaire ‘It might get loud’ met Jimmy Page, The Edge en Jack White. Wat mij daarin het meeste raakte was dat deze topgitaristen de guts hebben om te erkennen dat ook zij soms het gevoel hebben geen pepernoot te kunnen spelen, dat niks ze lukt op de gitaar. Zo’n opmerking brengt het gitaar spelen meteen down to earth. En zoiets doet Robert Burney met zijn manier van werken ook.
Lees ook: Laat jezelf zien
Bewaard onder Bloggen, Mening | 4 Comments
Tags: kwetsbaarheid, Robert Burney, ziel
Wie ben ik?
Geplaatst op 29 September, 2009
Vraag je jezelf wel eens af wie je bent? Vorige week donderdag, fietsend op weg naar huis, was daar ineens die vraag: wie ben ik? De daarop volgende dagen raakte ik overdonderd door antwoorden.
Zo ontdekte ik eerst de website www.michaelteachings.com met artikelen over ziele leeftijden en de verschillende rollen die we kiezen te vervullen voordat we incarneren. Met wat ik daar las had ik al zoveel antwoorden dat ik daar nog wel een poosje mee onder de pannen ben. Maar er kwam nog veel meer.
Een dag later bood Gertrud Althausen me aan een numerologie voor me uit te werken aan de hand van mijn geboortedatum en naam. Ik nam het aanbod graag aan en zondag had ik al een bijzonder gedetailleerde beschrijving in mijn mailbox.
Als extra service kreeg ik van Gertrud ook nog mijn persoonlijke kinkaart volgens de Tzolkin, de Maya kalender.
Er kwam ook nog een toetje: Huub Koch stuurde me een communicatie concept toe, gebaseerd op een eerder gesprek en vragen die hij me had gesteld over ondernemerschap en hoe ik me daarin onderscheid.
Zo had ik binnen een paar dagen vier totaal verschillende invalshoeken op de vraag ‘Wie ben ik?’. De invalshoeken overlapten elkaar, vulden elkaar aan en waren ook totaal verschillend.
Zo langzamerhand heb ik het idee dat wie ik ben, wie jij bent of wie wij zijn, niet is afgebakend in de zin van een opsomming van een aantal eigenschappen en kwaliteiten. Ik denk dat ‘alles’ in ons is, dat we ‘alles’ zijn. En dat de mate van iemands bewustzijn en de omstandigheden waarin iemand verkeert (het boek ‘The tipping point‘ van Malcolm Gladwell geeft prachtige voorbeelden van hoe omstandigheden en omgeving een grote rol kunnen spelen), bepaalt uit welk vaatje iemand tapt. Zo tap ik de ene keer bijvoorbeeld ‘luiheid’ en de andere keer ‘hard werken’.
Bewaard onder Boeken, Persoonlijk, spiritualiteit | 3 Comments
Tags: Bewustzijn, Huub Koch, ziel

