Schokdempers voor de ziel
Geplaatst op 3 May, 2011
Ontkenning wordt ook wel eens een schokdemper voor de ziel genoemd. Ik denk dat hier waarheid in zit. Stel dat ik vandaag alle waarheid ineens onder ogen zou zien, dan zou de schok te groot zijn om te overleven. En daarom hebben we schokdempers nodig om die waarheid te dempen. Ontkenning is zo’n schokdemper, een hele goede zelfs.
Oordelen (over onszelf en anderen) heeft ook zo’n schokdempende werking.
Neem als voorbeeld iemand die een leuke baan door de vingers ziet glippen en reageert met: ‘Ach, het was eigenlijk toch maar een kutjob’. Door te oordelen over die baan hoeft hij/zij zich niet zo kwetsbaar te voelen. Kwetsbaarheid staat in onze maatschappij gelijk aan zwakte en wie wil er nou zwak zijn? Nee, dan maar liever het masker van ‘het doet me allemaal niks’ ophouden. Kwetsbaarheid afgeweerd.
In dit voorbeeld gaat het over oordelen achteraf maar oordelen vooraf heeft dezelfde functie: oordelen helpt om de schok van een toekomstig verlies te dempen.
Leven is veranderen en verandering is onvermijdelijk. Ik denk dat maar weinig mensen het hier niet mee eens zullen zijn. Maar vervang het woord veranderen door verliezen en vervang het woord verandering door verlies en het is nog steeds waar: leven is verliezen en verlies is onvermijdelijk.
Elke verandering gaat gepaard met verlies. Dat verandering betekent dat er iets nieuws in de maak is, willen de meeste mensen nog wel accepteren. Maar dat verandering ook betekent dat er iets gaat verdwijnen, dat we iets gaan verliezen, dat ligt qua acceptatie wat moeilijker want verlies gaat gepaard met verdriet, pijn en angst. Verlies raakt in onze kwetsbaarheid en AUW, dat willen we nou juist niet.
Door te oordelen over de dingen en mensen waar we juist zo om geven en van houden, bereiden we ons onbewust voor op het verlies ervan en voelen we ons niet zo kwetsbaar. De prijs die we ervoor betalen is dat we ook minder vreugde beleven. Oordelen werkt net als een pilletje dat ongewenste gevoelens afzwakt. En of het op de bijsluiter staat of niet: het pilletje zwakt ook hele prettige gevoelens af.
Voor oordelen geldt hetzelfde. Daarom zijn het ook schokdempers. Voor de ziel.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: kwetsbaarheid, oordelen, veranderen, verlies, ziel
Tien materiële pleziertjes
Geplaatst op 14 October, 2010
Zoals the Police al zong: we zijn ‘spirits in the material world’. De materiële wereld is ons tijdelijke thuis en dat hadden we slechter kunnen treffen want wat is er toch veel moois op aarde. Hier tien kleinere en grotere materiële pleziertjes:
- Spijkerbroeken en t-thirts.
- Dr. Martens schoenen.
- Koffie.
- Internet.
- Boeken.
- Pindakaas.
- Motoren.
- Elektrische gitaren.
- De Interliner.
- Zonnebrillen.
Bewaard onder Muziek, Persoonlijk, spiritualiteit | 6 Comments
Met een groothoeklens naar verschillen kijken
Geplaatst op 7 October, 2010
Leren leven met verschillen, dat wil zeggen verschillen herkennen, erkennen en accepteren, is zoals ik het zie één van de lastigste kanten van het leven hier op aarde. Ik heb het hier niet over verschillen in de zin van dat de één graag kampeert en de ander zich liefst in vijf sterren hotel laat verwennen, al kunnen ook die soms lastig zijn.
Sommige mensen doen en zeggen dingen die, zo lijkt het, van een andere planeet zijn geïmporteerd. We wonen op dezelfde planeet, in hetzelfde land of zelfs in dezelfde stad of straat en toch zijn de verschillen soms net zo groot als tussen marsmannetjes en de mens.
Verschil in opvoeding, karakter, opleiding, milieu? Het zal best een rol spelen maar geeft het een verklaring voor het gedrag dat ten grondslag ligt aan oorlog, hongersnood, geweld, onderdrukking en uitbuiting? Een manier om als het ware met een groothoeklens naar die verschillen te kijken, is het Michael systeem.
Ik ga hier niet in detail uit de doeken doen wat het Michael systeem inhoudt, daarvoor bestaan op Internet talloze bronnen zoals www.michaelteachings.com . In Nederland heeft onder andere Jill van Maasdijk hierover geschreven in haar boek ‘Lichtwerk in Nederland’.
In het kort bestaan er zeven zieleleeftijden: de zuigeling ziel, de baby ziel, de jonge ziel, de volwassen ziel, de oude ziel, de opgestegen ziel en de oneindige ziel. De eerste vijf zieleleeftijden komen op aarde voor, de opgestegen ziel en de oneindige ziel niet. Elke zieleleeftijd heeft zijn eigen manier om naar de wereld te kijken:
- De zuigeling ziel: Waar ben ik? En wie ben jij?
- De baby ziel: Dit zijn de regels en die moeten gevolgd worden.
- De jonge ziel: Ik kan alles krijgen wat ik wil.
- De volwassen ziel: Mijn leven en mijn relaties zijn intens en dramatisch.
- De oude ziel: Jij leeft je leven op jouw manier en ik op de mijne.
De zuigelingen en baby zielen zijn gericht op ‘Ik’. De jonge en volwassen zielen op ‘Ik en jij’ en de oude zielen zijn gericht op ‘Jij en ik zijn wij’
Wat de media ons voorschotelt, wat er bijvoorbeeld in de politiek gebeurt, wat de banken doen en wat er zich in het bedrijfsleven afspeelt, wordt begrijpelijker en daarmee gemakkelijker te accepteren (wat niet betekent dat je het ermee eens bent), als je ernaar kijkt vanuit het perspectief van het Michael systeem en zieleleeftijden.
De aarde is een plek, een thuis, waar verschillende zieleleeftijden hun ervaringen kunnen opdoen. Hoe gastvrij ben je als je dat in je huis kunt hebben?
Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 4 Comments
Tags: aarde, acceptatie, maatschappij, menselijkheid, verschillen, ziel
Laat jezelf zien (2)
Geplaatst op 13 September, 2010
Op zijn blog ‘Mijns Inziens‘ vroeg Edwin Mijnsbergen welk blog of welke blogpost ooit impact op je heeft gehad en waarom. Hier mijn antwoord:
Een website/blog die mij rond 2002 bij de keel heeft gegrepen en dat sindsdien nog regelmatig doet, is http://www.joy2meu.com/ van Robert Burney.
Wat deze man mij heeft geleerd is dat, wil je een boodschap overbrengen, het nodig is om jezelf als boodschapper tot diep in je ziel te laten zien. Er zijn veel boodschappers met een mooie boodschap maar een boodschap doet pas wat met je als de boodschapper laat zien wie hij is. En dan bedoel ik niet de sterke en succesvolle kanten (die laten we allemaal maar al te graag zien) maar de emotionele en kwetsbare kanten. En juist die kanten maken een boodschapper geloofwaardig.
Een ander voorbeeld ter onderbouwing van mijn betoog. Ik zag laatst de documentaire ‘It might get loud’ met Jimmy Page, The Edge en Jack White. Wat mij daarin het meeste raakte was dat deze topgitaristen de guts hebben om te erkennen dat ook zij soms het gevoel hebben geen pepernoot te kunnen spelen, dat niks ze lukt op de gitaar. Zo’n opmerking brengt het gitaar spelen meteen down to earth. En zoiets doet Robert Burney met zijn manier van werken ook.
Lees ook: Laat jezelf zien
Bewaard onder Bloggen, Mening | 4 Comments
Tags: kwetsbaarheid, Robert Burney, ziel
Wie ben ik?
Geplaatst op 29 September, 2009
Vraag je jezelf wel eens af wie je bent? Vorige week donderdag, fietsend op weg naar huis, was daar ineens die vraag: wie ben ik? De daarop volgende dagen raakte ik overdonderd door antwoorden.
Zo ontdekte ik eerst de website www.michaelteachings.com met artikelen over ziele leeftijden en de verschillende rollen die we kiezen te vervullen voordat we incarneren. Met wat ik daar las had ik al zoveel antwoorden dat ik daar nog wel een poosje mee onder de pannen ben. Maar er kwam nog veel meer.
Een dag later bood Gertrud Althausen me aan een numerologie voor me uit te werken aan de hand van mijn geboortedatum en naam. Ik nam het aanbod graag aan en zondag had ik al een bijzonder gedetailleerde beschrijving in mijn mailbox.
Als extra service kreeg ik van Gertrud ook nog mijn persoonlijke kinkaart volgens de Tzolkin, de Maya kalender.
Er kwam ook nog een toetje: Huub Koch stuurde me een communicatie concept toe, gebaseerd op een eerder gesprek en vragen die hij me had gesteld over ondernemerschap en hoe ik me daarin onderscheid.
Zo had ik binnen een paar dagen vier totaal verschillende invalshoeken op de vraag ‘Wie ben ik?’. De invalshoeken overlapten elkaar, vulden elkaar aan en waren ook totaal verschillend.
Zo langzamerhand heb ik het idee dat wie ik ben, wie jij bent of wie wij zijn, niet is afgebakend in de zin van een opsomming van een aantal eigenschappen en kwaliteiten. Ik denk dat ‘alles’ in ons is, dat we ‘alles’ zijn. En dat de mate van iemands bewustzijn en de omstandigheden waarin iemand verkeert (het boek ‘The tipping point‘ van Malcolm Gladwell geeft prachtige voorbeelden van hoe omstandigheden en omgeving een grote rol kunnen spelen), bepaalt uit welk vaatje iemand tapt. Zo tap ik de ene keer bijvoorbeeld ‘luiheid’ en de andere keer ‘hard werken’.
Bewaard onder Boeken, Persoonlijk, spiritualiteit | 3 Comments
Tags: Bewustzijn, Huub Koch, ziel
Met een sjamaan op stap
Geplaatst op 14 August, 2009
Het begon met een blogpost van Frank Bruining: ‘Sjamaan in het bedrijfsleven‘. Daarna een paar tweets via Twitter over sjamanisme en het bedrijfsleven. Gevolg: een interview in Utrecht met sjamaan Gertrud Althausen, op Twitter en omstreken beter bekend als @Hemelwandelaar.
De online van Dale zegt over Sjamaan: priester-tovernaar.
Hmmm, een priester-tovenaar in het bedrijfsleven? Is dat een bedrijf managen met magie, iets waar de Harry Potter fans de deuren van de bioscoop en boekhandel voor plat lopen? Is dat zoiets als Gandalf (Lord of the Rings) die in het bedrijfsleven de strijd met de kwade krachten aangaat (de concurrentie natuurlijk)?
Rijk aan ervaringen in en met het bedrijfsleven en met de problemen waar veel bedrijven al lang mee worstelen (vaak gecamoufleerd of zogenaamd niet de moeite waard om aan te pakken omdat de winstcijfers steeds naar tevredenheid waren) raakte ik nieuwsgierig naar de rol van een sjamaan in het bedrijfsleven.
We hadden afgesproken op Utrecht CS en in stationsrestauratie ‘De Tijd’ spraken we twee uur lang over sjamanisme, over wat er zoal in veel bedrijven leeft en speelt, hoe een sjamaan daar tegenaan kijkt en ook welke rol een sjamaan kan spelen bij het oplossen van die problemen.
Eerst bijpraten. Via Internet kwamen we ongeveer een jaar geleden in contact met elkaar en dat contact is sindsdien via allerlei blogs, forums en sociale netwerken gebleven. Leuk om dan te merken dat het contact ‘live’ ook stroomt. Pikant ook omdat volgens de Tzolkin, de heilige Maya kalender, Gertrud mijn occulte partner is. Volgens de Tzolkin is een occulte partner iemand die je je schaduwzijde laat zien, die kanten van jezelf die je bij jezelf verdringt.
Daarna interviewen. Gertrud wilde graag weten hoe ze haar activiteiten kan verwoorden en aan het bedrijfsleven presenteren. Ik wilde weten volgens welke methode, concept of techniek een sjamaan werkt en wat dit een bedrijf oplevert. Voeg deze twee dingen samen en je hebt een interview.
Twee uur later. Een heleboel informatie rijker maar geen helder verhaal. Ik was op zoek geweest naar de sjamaanformule, een formule die beschrijft dat als X het probleem is in het bedrijf, de sjamaan aanpak Y kiest en dat dit voor het bedrijf Z oplevert. En deze formule bestaat niet! Het idee dat zo’n formule bestaat stamt uit de oude paradigma’s van waaruit veel bedrijven nog werken, de paradigma’s waar veel consultants, adviseurs en managers mee werken. Paradigma’s die soms even wat probleemverlichting geven, maar die vaak na verloop van tijd leiden tot probleemverdichting. De tijdelijke oplossing werkt niet meer en de frustratie van de zoveelste mislukte poging iets te veranderen doet de veranderbereidheid nog verder afnemen. Een sjamaan werkt vrijwel volledig vanuit de ongrijpbare wereld van de intuïtie en daar bestaat geen formule voor.
Even lunchen. Nog steeds nieuwsgierig en geïntrigeerd door het verhaal dat er nog niet was, vraag ik haar samen te gaan lunchen. Omdat het heerlijk weer was en we al die tijd binnen hadden gezeten, besluiten we een stukje richting centrum te lopen en op het eerste het beste terras neer te ploffen voor een broodje.
Alsnog een verhaal. Nou zul je altijd zien dat de meest bijzondere dingen gebeuren als je er niet op bent voorbereid. Tijdens de lunch vertelt Gertrud hoe alles een betekenis heeft en hoe alles om ons heen wat te vertellen heeft. Ze maakt dat duidelijk aan de hand van de naam van het café/restaurant waar we zitten (Stairway to Heaven), een tekst op de menukaart (all about love), de kleur van het zonnescherm, de manier waarop sommige voorbijgangers lopen en het eten op onze borden (gele paprika, zo vertelt Gertrud, is de kleur van de communicatie en de zielekleur van mijn creatieve ziel).
Alles heeft betekenis, niks is zonder betekenis. Van je naam, wat je eet, hoe je je kleedt, wat je zegt, hoe je iets zegt, en ook wat je niet zegt… Wat er in je leven gebeurt en de mensen waar je mee omgaat… Alles wat zintuiglijk en buitenzintuiglijk waarneembaar is, dat is waar de sjamaan mee werkt om te komen tot een soms verbluffend inzicht.
De meterkast. We komen op het onderwerp techniek. Haar vader had als ingenieur in de elektrotechniek gewerkt en omdat ik ooit elektrotechniek heb gestudeerd, hebben we een link. Ze vertelt wat ze van haar vader aan kennis heeft meegekregen over meterkasten, zekeringen en aardlekschakelaars. Ik moet er om lachen, met een sjamaan over elektro praten… Maar toch niet zo gek als het lijkt want ze vertelt dat aardlekschakelaars voor het eerste chakra staan.
Overbelasting. Ik vertel haar dat thuis de elektrische groep waar de keukenapparatuur op zit, er regelmatig uitknalt omdat er teveel stroom wordt gevraagd. En, ik zei het al eerder: voor een sjamaan heeft alles betekenis, dus ook een probleem met een meterkast. Ze stelt me een paar vragen en zegt dat de keuken (waar de overbelasting optreedt) in dit geval het derde chakra symboliseert. Ze vertelt me waar het derde chakra voor staat en geeft als huiswerk mee verder uit te zoeken waarom dan juist in de keuken de elektrische groep eruit knalt (fijn, huiswerk!).
Er begint me wat al iets te dagen: dat die meterkast iets vertelt dat ik zelf doe. Dat ik regelmatig meer van mezelf vraag dan ik aankan en dat, als ik dat maar lang genoeg doe, de stop er bij mij ook uitknalt en ik tot helemaal niks meer kom. Dan vraag ik van mezelf als het ware teveel stroom en gaat de boel plat en het licht uit.
Dus als het allemaal werkt zoals ik denk (ze zegt: ga dat eens proberen te voelen) dat het werkt, dan zal de zekering er in de meterkast er minder vaak uitvliegen als ik wat minder van mezelf vraag. Ik geloof wel dat er waarheid in zit en ben ook een beetje sceptisch want ik kan natuurlijk ook minder keukenapparatuur tegelijk gebruiken. Ik ben benieuwd wat het huiswerk nog oplevert.
Nieuwsgierig? Ben je nieuwsgierig naar het hoe/wat/waar/waarom van een sjamaan? De beste manier om dat te ontdekken is zelf een sjamaan aan het werk zien, ermee samenwerken.
Waarschuwing! Alles wat je de sjamaan vertelt en niet vertelt kan betekenen dat je aan de bak moet. Met jezelf.
De tijd. Terug thuis laat ze per e-mail weten waarom we bij ‘De Tijd’ hadden afgesproken: omdat het de tijd was dat we elkaar weer tegenkwamen als onderdeel van ons zielscontract.
Bewaard onder Persoonlijk, spiritualiteit | 2 Comments
Tags: intuitie, Ondernemen, spiritualiteit, ziel

