Delen is de nieuwe rijkdom deel 2
Geplaatst op 12 November, 2009
‘Als jij en ik beiden een dollar hebben, en we ruilen, hebben we allebei nog steeds één dollar. Als jij en ik allebei een idee hebben, en we ruilen, hebben we allebei twee ideeën.’ Auteur onbekend.
Dit prachtige citaat kwam ik tegen op de blog van Sanne Roemen
De contouren van de nieuwe rijkdom worden steeds duidelijker. Lees ook deel 1 van ‘Delen is de nieuwe rijkdom‘
Delen is de nieuwe rijkdom deel 2Bewaard onder Citaten | 5 Comments
Tags: waardedenken
Wat kost een klant?
Geplaatst op 18 August, 2009
Zes uur, drukte bij de Albert Heijn. Drie kassa’s open. Klanten die het avondeten liever in de thuis in de pan gooien dan ermee voor de kassa wachten.
Bij kassa twee is een probleem. De scanner wil de barcode van de aardappelschijfjes niet lezen. Oponthoud. De caissière roept via de intercom een collega op. Oponthoud. Die collega komt en moet een andere zak aardappelschijfjes halen met een leesbare barcode. Oponthoud. Collega komt terug en de caissière scant de barcode. De scanner wil ook deze barcode niet lezen. Oponthoud. De caissière voert de cijfertjes van de barcode handmatig in. De kassa zegt dat de code onbekend is. Oponthoud. Het product, een zak aardappelschijfjes, staat niet in het kassasysteem.
Voor me zucht een klant. Achter me ook. Je raadt het al: ik sta in de rij bij kassa twee.
Hoe de caissière de prijs van die aardappelschijfjes achterhaalt weet ik niet maar het lukt hem. Hij is zichtbaar opgelucht want de rij is gegroeid tot tussen de winkelschappen.
Eindelijk aan de beurt. Ik zeg de caissière dat het veel goedkoper is om die aardappelschijfjes gratis mee te geven in plaats van al die heisa om te achterhalen wat de prijs ervan is. ‘Als er in deze hele rij klanten één klant is die vanwege het lange wachten besluit om de volgende keer, als is het maar eenmalig, boodschappen te doen bij de C1000 in plaats van bij de Albert Heijn, dan kost je dat veel meer dan een zak aardappelschijfjes van een paar Euro’. ‘Dus als je een product niet kunt scannen, geef het dan gratis weg! Veel goedkoper en sneller en meteen een stimulans om het kassasysteem op orde te brengen.’ Hij kijkt me aan en zegt: ‘Wij hebben ook dure producten maar ik zal het aan de manager doorgeven’.
Thuis besluit ik Albert Heijn nog wat te helpen. Ik stuur de klantenservice het hele verhaal en de tip die ik de caissière gaf. De dag erna een bedankje van de klantenservice en de bevestiging dat ze mijn bevindingen en opmerkingen via een rapportage onder de aandacht van de verantwoordelijke managers op het hoofdkantoor hebben gebracht.
Geïnteresseerd in wat er verder mee gebeurt vraag ik de klantenservice mij te informeren over het besluit van de managers. Daarop laat de klantenservice weten dat ik er verzekerd van kan zijn dat mijn opmerkingen de nodige aandacht hebben en serieus worden behandeld, maar dat eventuele beslissingen van de verantwoordelijke managers niet worden gecommuniceerd met de klant.
Ik besluit Albert Heijn nog wat verder te helpen. Ik geef de klantenservice een tip hoe ze zo’n terugkoppeling kunnen organiseren zodat klanten weten wat er met hun op- en aanmerkingen gebeurt. Daarop krijg ik hetzelfde antwoord, namelijk dat ze mijn bevindingen en opmerkingen via een rapportage onder de aandacht van de verantwoordelijke managers op het hoofdkantoor hebben gebracht.
Ik vraag klantenservice of ze me dan het e-mail adres van één van die managers willen toesturen zodat ik direct contact kan opnemen zonder klantenservice ertussen. Antwoord is dat interne e-mail adressen niet worden vrijgegeven. Als laatste actie vraag ik nog of ik dan een telefoonnummer kan krijgen in plaats van een e-mail adres maar de klantenservice valt stil, geen antwoord meer.
Boekhouding is een gek ding. Een boekhouding werkt alleen met dingen die je in geld kunt uitdrukken. Een zak aardappelschijfjes bijvoorbeeld. Die zal en moet worden afgerekend want daar hangt een prijskaartje aan, ook al weet de kassa zelf niet wat er op dat prijskaartje staat. Geen prijs bekend? STOP! Iedereen wachten tot die prijs bekend is .
Wat kost een klant? Nou, daar kan een boekhouding niks mee want daar hangt geen prijskaartje aan. Voor de boekhouding bestaat de prijs van een klant niet. Een beetje alsof klanten er in overvloed zijn en dat klanten overvloed aan tijd hebben om te wachten. En wat er in overvloed is daar kan een boekhouding niks mee want overvloed heeft geen prijs.
Met economie werkt het net zo. Hak je ergens een bos plat om er een fabriek te bouwen, dan heeft die fabriek waarde. Die waarde kan worden berekend en de waarde van de producten die de fabriek verlaten kan ook worden berekend. De waarde van het bos dat is verdwenen kan niet worden berekend en kan dus ook niet van de waarde van de fabriek worden afgetrokken als winst/verliesrekening. En zo ontstaat de gekte die economische groei heet.
Wat heeft die zak aardappelschijfjes Albert Heijn gekost? Veel meer dan de prijs ervan. Ik ken ten minste één klant uit de rij bij kassa twee die besloot de volgende keer de boodschappen bij de C1000 te doen. En dat beviel best goed.
Wat kost een klant?Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 5 Comments
Tags: geld, waardedenken
Delen is de nieuwe rijkdom
Geplaatst op 13 July, 2009
You are what you share, not what you own
Bron: onbekend. Ik heb deze spreuk gevonden op de Twitter profielpagina van Daan Westerink.
Ik vind deze spreuk prachtig omdat deze in nog geen tien woorden de omwenteling van ons uit de hand gelopen ‘bezit-paradigma’ onder woorden brengt. Delen is de nieuwe rijkdom.
Delen is de nieuwe rijkdomBewaard onder Actualiteit, Citaten | 2 Comments
Tags: waardedenken
Interview Martijn Aslander
Geplaatst op 29 June, 2009
Op woensdag 10 juni had Joris van Heukelom een meer dan inspirerend interview met Martijn Aslander. Om je een indruk te geven hier enkele passages uit dit interview van Martijn:
- ‘Mijn passie is dingen in beweging krijgen en ik heb ontdekt dat geld daar vaak een beperkende factor in speelt in plaats van een versterkende factor.’
- ‘Als je focust op waarde in plaats van op winst, veel bedrijven zijn dat vergeten volgens mij, dan blijf je scherp en dan blijf je volgens mij ook bezig met luisteren naar: wat wil de klant?’
- ‘Geld is niet altijd belangrijk. Als ik voor een vliegtuigmaatschappij spreek en ik help ze met wat voor kennis of inzichten dan ook, wil ik dan geld hebben of tickets? Die lege stoelen die hebben ze toch al dus geef mij maar wat lege stoelen. Dat kost hun niks en levert mij weer op. Je kunt veel speelser omgaan met beloningsmodellen.’
- ‘Mensen beginnen versneld te ontdekken dat vlak voordat je doodgaat dat het niet telt hoeveel huizen je bezeten hebt, in hoeveel auto’s je gereden hebt. Wat telt is: heb ik de kansen en mogelijkheden gepakt die ik had, heb ik mijn talent kunnen ontplooien en heeft een ander waar wat aan gehad? Wat voor ervaringen heb je zelf opgedaan en achtergelaten op deze planeet?’
- ‘De denkfout die gemaakt wordt bijvoorbeeld is dat die zzp-ers, die miljoen, dat die in hun eentje zijn. Nou mooi niet. Die zijn met z’n allen sneller dan ooit, wendbaarder dan ooit en die leven van het delen van kennis. En dat gebeurt in de traditionele hiërarchische structuur al lang niet meer. En dat betekent dat de leercurve van mensen die die technologie gebruiken vele malen krachtiger is dan mensen die niet meedoen.’
Hier het interview met Martijn:
Lees je sneller dan dat Martijn spreekt? Ik heb het interview uitgeschreven…
Interview Martijn AslanderBewaard onder Inspiratie, Ondernemen | 1 Comment
Tags: creativiteit, geld, geluk, internet, Martijn Aslander, Ondernemen, passie, waardedenken
De klant bepaalt de waarde
Geplaatst op 3 June, 2009
Toen ik een paar maanden geleden het artikel ‘Waardedenken in een veranderende economie en samenleving‘ had gelezen van Martijn Aslander, wist ik meteen dat ik daar iets mee wilde.
Een paar weken geleden heb ik het eerste project afgerond waarbij ik de klant heb laten bepalen wat mijn bijdrage voor haar waard was. Vorige week zag ik ineens haar overboeking op mijn bankrekening verschijnen. Ik voelde me blij en dankbaar dat het inderdaad mogelijk is om op een heel andere manier samen te werken dan ik gewend was.
Mijn ervaring met waardebepaling achteraf, in de vorm zoals ik het heb ingezet, is dat het zeer wezenlijk gaat over het nemen van eigen verantwoordelijkheid. Niet alleen bij de keuze een project wel of niet te doen, maar op elk moment dat ik met dat project bezig ben.
Het vraagt me continu om diep van binnen en op elk moment dat ik met dat project bezig ben, te checken of ik er ook echt vanuit plezier, inspiratie en creativiteit aan werk. Het vraagt me continu te checken of ik ook werkelijk handel vanuit mijn behoefte ergens een bijdrage aan te leveren.
Als geld als drijfveer buitenspel komt te staan, zien keuzes er ineens heel anders uit. Het is alsof er een rijkdom aan intenties, motivaties, drijfveren en ambities wordt blootgelegd die anders onder het mom van geld verdienen, misschien bedekt waren gebleven. Het raakt ook aan integriteit want ik kan me geen moment verschuilen achter het excuus iets met tegenzin te doen omwille van het geld. Nee, het is echt met de billen bloot.
Ik heb ondertussen ook nog een ander project lopen op grond van waardebepaling achteraf. Daar merkte ik ergens in het traject niet meer het plezier te hebben dat ik graag wilde. Daar hebben de ander en ik de manier van samenwerken veranderd zodat er weer plezier is.
Waardebepaling achteraf geeft ook bruikbare en nuttige feedback over wat mijn bijdrage voor de ander waard was. En dat zet aan het denken. Want als ik mijn eigen bijdrage bijzonder waardevol vind en de ander niet, of andersom, dan vraagt dat om reflectie, bezinning, misschien een andere koers. Een klus doen voor een klant en leren wat voor die ander waardevol is en wat voor mij waardevol is, dat is voor mij plezierig werken.
Door op deze manier te werken heb ik elk moment dat ik aan die projecten heb gewerkt veel intenser beleefd.
Kritische opmerkingen die ik wel hoor is dat ik geen zekerheid heb. Nee, dat klopt. Maar zekerheid heb je ook niet in een zogenaamde vaste baan. Die baan kan morgen of overmorgen ook ineens verdwijnen. Zekerheid is een illusie.
Wat ik ook wel hoor is dat als je geen hoge prijs voor je diensten vraagt, je daarmee een signaal afgeeft dat je diensten niet waardevol zijn. Hierin hoor ik het gangbare economisch denken doorklinken. Voor mij maakt de huidige economische situatie duidelijk dat prijs en waarde twee totaal verschillende dingen zijn. Ik hoef maar te denken aan de bedragen die voor sommige voetballers worden betaald.
Lees ook: Waardebepaling achteraf
De klant bepaalt de waardeBewaard onder Ondernemen | Reageer
Tags: eigen verantwoordelijkheid, Martijn Aslander, Ondernemen, waardedenken
C’est moi…
LinkedIn
Ik lees:
Tipit
Waardeer je deze blog? Laat een fooi achter via de digitale fooienpot of koop een boek via mijn 'Winkeltje'. Dank je wel!Creative Commons
