Herfst in Zeeland
Geplaatst op 28 October, 2011
Er heel even tussenuit geweest voor een kort herfstverblijf in Zeeland. Woensdag de koffer gepakt met in gedachten nog een uitwisseling op Twitter over menselijkheid, over het visualiseren van een enorme wolk boordevol menselijkheid waar de menselijkheid met bakken tegelijk uitstroomt en iedereen helemaal doordrenkt. Eenmaal in Zeeland was het hoofd leeg. Geen tweets, geen blogs, geen to do’s, helemaal niks. Misschien dat het daardoor leek alsof de tijd stil stond.
Op dit moment raast de tijd weer voorbij. Ik denk dat dit begonnen is toen ik het AAN-knopje van de computer indrukte.
Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments
Tags: menselijkheid, vakantiegevoel
Het vakantiegevoel van een weekje niks moeten
Geplaatst op 27 June, 2011
Een heerlijk weekje ‘niks moeten’ vorige week, een weekje zee, wind en zand in Domburg. Elke avond na het eten naar zee wandelen, daar op een bankje zitten en alleen maar staren.
Geen boek lezen om iets van te leren maar lezen omwille van het plezier van het lezen: ‘Jongensjaren‘ van Martin Bril. Een week geen Internet en het ook niet missen. Me geen zorgen maken over het weer van morgen maar het gewoon nemen zoals het komt. Me niet ergeren aan inspirerend bedoelde citaten maar wel aan volwassenen die zo nodig ook in de ballenbak moeten. Niet nadenken over nieuwe blogposts maar wandelingen maken en nieuwe weggetjes en paadjes ontdekken.
En bij thuiskomst meer dan 1.000 ongelezen artikelen in mijn RSS reader aantreffen en na een half uur tot de ontdekking komen dat er slechts een stuk of 25 de moeite van het lezen waard zijn. Me voornemen om onbelangrijke dingen niet belangrijker te maken dan ze zijn en om mijn vakantiegevoel van vrijheid, ruimte en schoonheid vast te houden………. en weten dat dit niet gaat lukken.
Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 14 Comments
Tags: vakantiegevoel
Vakantiegevoel
Geplaatst op 28 July, 2010
Als de vakantie helaas weer voorbij is, neemt iedereen zich voor het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden.
Met datzelfde voornemen stapte ik deze week van mijn motor na een weekje motorvakantie. Wat doet dat goed, een weekje er tussenuit met motor, tentje en slaapzak.
Maar na elke vakantie komt dat moment dat de computer weer aan gaat. Ik had dit jaar op de motor mobiel Internet op zak maar heb het alleen gebruikt om het weer te controleren. Ik heb Internet geen moment gemist.
Als de computer eenmaal aan staat merk ik dat alle nieuws, e-mails en berichten op sociale netwerken me maar weinig boeien. Ik probeer me er toch op te concentreren maar het lukt niet, het is alsof ik een maaltijd probeer te eten die gewoon niet smaakt. Dan kun je gaan proppen maar dan doe je je lichaam geweld aan met de kans dat je maag het er later weer uitgooit.
Ik probeer nog een laatste hapje Internet en open mijn RSS reader. Oh mijn god! Bijna 900 ongelezen items in bijna een week tijd. Belachelijk gewoon. Niet dat er zoveel items in staan maar dat ik zoveel volg. Normaal gesproken check ik elke dag mijn RSS reader en valt de hoeveelheid me niet zo op. Maar nu het zich een weekje heeft opgestapeld, schrik ik van de hoeveelheid. Waarop prop ik me dagelijks zo vol informatie?
En dat is precies waar het vakantiegevoel over gaat: over ruimte. Vakantiegevoel is voor mij de beleving van ruimte hebben.
En na de vakantie komen de voornemens om het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden al na een paar dagen in de verdrukking door een overvloed aan van alles en nog wat dat totaal onbelangrijk is maar dat we wel graag belangrijk maken. Zoals 900 ongelezen RSS items. Binnen een half uur had ik een schifting aangebracht en het aantal items dat ik echt wil lezen teruggebracht tot een stuk of 30. De rest, meer dan 850 items, ongelezen gemarkeerd als gelezen. De RSS abonnementen op die blogs kan ik net zo goed opzeggen.
Als we onze eigen ruimte dichttimmeren en laten dichtslibben door informatie, door ‘moetjes’ en door zorgen, dan maakt het vakantiegevoel geen schijn van kans. Zelfs tijdens de vakantie niet.
Van die honderden RSS items waren er een aantal over het probleem van de informatie overvloed. Daar kan ik zo om lachen. Informatie overvloed is helemaal geen probleem. Het gaat om het beheer van je eigen ruimte. Het is zoiets als wanneer je geen persoonlijke grenzen stelt en toestaat dat allerlei mensen je grenzen overschrijden en dan je beklag doen dat mensen misbruik van je maken. Als je nooit nee zegt, zeg je steeds ja.
Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments
Tags: motorvakantie, ruimte, vakantiegevoel
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.