Nu voelt het alsof ik als het ware weer op zo’n punt sta dat mijn overtuigingen me niet meer zo van dienst zijn. Echter, het zijn wel mijn spirituele overtuigingen die veel voor me hebben betekend en waar ik veel aan te danken heb. Afscheid nemen van deze overtuigingen voelt als een dierbare vriendschap afsluiten.

Maar het is misplaatste loyaliteit. Mijn overtuigingen hebben hun werk meer dan gedaan en ik ben er dankbaar voor. Nu is het tijd voor nieuwe overtuigingen. Door loyaal te willen zijn aan oude overtuigingen, zet ik mezelf gevangen. Het is tijd om verder te groeien.

The big picture involves your purpose for existence, it involves knowing what you really want out of life and the level of identity. It involves words and phrases like leaving a legacy, significance, making a difference, setting an example, helping others etc. (Tim Brownson)

Ik bleef met de grote vraag achter: what’s my big picture? Telkens als ik door mijn blog-kladschrift bladerde kwam ik het citaat tegen en had ik niet het antwoord waar ik van plezier en opwinding achter mijn computer vandaan spring.

Tot ik vandaag het interview zag en hoorde met Joe Rumbolo.  Joe zegt daarin het volgende over ‘the big picture’:

If you get that there is something that you are supposed to do, and I mean you really get it, and it resonates with you, don’t worry about all the people that tell you: ‘You can’t do it, that’s really silly, there is no way that you’re ever going to be able to do it’. What I am saying is: ‘Just go do it’. If it resonates with you and you know that you are supposed to, just go do it. Don’t worry about whether or not what you are doing is going to fit into the big picture of things. Don’t worry about that. Just go do whatever that thing is because I am going to tell what’s going to happen. What’s going to happen is that big picture is going to catch up to you. And you don’t have to worry about fitting into the big picture. Just allow the big picture to just surround you. Just allow that to surround you. I tell you it’s the most phenomenal feeling. It is just totally incredible.

Ik denk dat Tim Brownson en Joe Rombolo in essentie hetzelfde bedoelen. Maar Joe zegt het op een manier waarmee ik het onderwerp ‘big picture’ met vertrouwen kan laten rusten. Voorlopig dan

Een bijzonder intrigerende filmpje kwam ik tegen in het artikel ‘Kinderen observeren’ van Erno Mijland:

http://www.youtube.com/watch?v=CeXuZexUIc4

Hier speelt ‘the big picture’ een wel heel letterlijke rol. Als je het grote plaatje eerst wilt zien en doorgronden, dan zie je het niet (die volwassenen) en als je gewoon doorgaat je blaadjes vol te kleuren (het kind) dan komt het grote plaatje vanzelf.

Wat me bijzonder intrigeerde is zijn advies om het verhaal dat je wilt schrijven de touwtjes in handen te geven, om het verhaal achter het stuur te laten zitten. En om als schrijver aan de kant te gaan en ruimte te maken voor het verhaal. Ook een leuke suggestie vond ik om regelmatig een wandeling te maken met je verhaal en er een praatje mee te maken. Een bijzonder interview over schrijven, creativiteit en spiritualiteit.

http://www.youtube.com/watch?v=O4yKypuvsR0

Tijdens dit interview citeert Kaleah, de interviewster, Ernest Holmes met de woorden:

Comparison is the cause of all unhappiness

Robert Burney zegt daarop:

The only reason we ever need to compare anything is to compare where we are now to where we used to be and on how much progress we made and give ourselves credit for that.

Goed om dat weer even scherp voor ogen te hebben. Dat als je iets nieuws aan het leren bent, je af en toe even achterom kijkt en dan tegen jezelf zegt:  dit kon ik een toen niet en nu lukt het me al vrij aardig, WOW!

De valkuil, en dat is waar de interviewster op wijst, is jezelf vergelijken met anderen.

Ik vraag me af wat er zou gebeuren als ik tegen iemand die met het hart communiceert zou zeggen: ‘Houd je kop’. Zou dan het hart ermee stoppen? Ik durf het niet uit te proberen.

Lees ook: Communicatie met het hart