Revolutie in het onderwijs
Geplaatst op 17 June, 2010
Nu ik Sir Ken Robinson‘s ‘Bring on the learning revolution!’ op me heb laten inwerken, kan ik wel zeggen dat de titel van de vorige blogpost ‘verandering in het onderwijs‘ wel erg voorzichtig is uitgedrukt. Revolutie dus.
Lees ook: Een spetterend betoog voor creativiteit in het onderwijs
Bewaard onder Inspiratie | Reageer
Tags: maatschappij, onderwijs
Verandering in het onderwijs
Geplaatst op 15 June, 2010
Op het verjaardagsfeestje ontstond een interessante discussie over het onderwijs. Wat de discussie extra kleur gaf, was dat een aantal van de aanwezigen zelf in het onderwijs werken.
Gek genoeg waren de meeste het er wel over eens dat onderwijs niet meer verplicht zou moeten zijn maar dat het nodig is dat onderwijs zo goed/inspirerend/creatief is, dat kinderen er graag naar toe gaan. Vanuit behoefte en niet vanuit verplichting.
De meeste waren het er ook over eens dat er drastische veranderingen nodig zijn in het onderwijs. De vraag was waar deze veranderingen vandaan moeten komen. Van het onderwijzend personeel? Er was niet veel vertrouwen dat het onderwijzend personeel, vaak zelf al lange tijd deel van het systeem en gericht op controle, de omslag gaat maken.
De klanten dan, gaan de klanten voor de omslag zorgen? Zou kunnen maar wie zijn dan de klanten van het onderwijs? De kinderen? Nee, want die betalen niet. De ouders zijn de klanten want zij betalen. Maar hoe gaan ouders dan voor de omslag zorgen? Nee, daar gaat de omslag ook niet vandaan komen.
De veranderingen komen van twee kanten:
Op de eerste plaats wel van de klanten maar dat zijn niet de ouders, ook al betalen zij voor het onderwijs in de vorm van geld. De klanten zijn wel degelijk de kinderen. De verandering begint daar. Zij zijn de klanten omdat zij betalen met een wezenlijk deel van hun tijd, tot hun zestiende jaar maar liefst. En de meeste nog veel langer. Zij zijn de klanten van het onderwijs en daar begint de verandering. Deze verandering is al aan de gang.
De tweede kant waar de verandering vandaan komt, is de arbeidsmarkt. Door de afbrokkeling van het fabriekssysteem en door de enorme uitdagingen waar onze samenleving mee worstelt, is er niet langer behoefte aan mensen die primair zijn opgeleid om te gehoorzamen en om het fabriekssysteem te dienen. Met een diploma of universitaire bul in gehoorzaamheid kom je er niet meer. Deze verandering is ook al aan de gang.
Het was een heel gezellig feestje. Vandelin Fooled speelde er een akoestische live versie van zijn Internet hit ‘I walked back home’. Binnen stond de tv aan en behaalde Argentinië zijn eerste overwinning op het WK voetbal.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 7 Comments
Tags: maatschappij, onderwijs
Het fabriekssysteem – een voorbeeld
Geplaatst op 13 April, 2010
Op een productie afdeling werkt iemand aan een technische installatie. Het is een bijzondere installatie en nog nooit eerder zo gemaakt. Het ontwerp klopt niet helemaal en er zijn extra onderdelen nodig en improvisatie. Wat nu? De meneer die de installatie bouwt, besluit de onderdelen te gaan halen bij een technische groothandel op vijf minuten loopafstand. Bij terugkomst komt hem dit op een officiële waarschuwing te staan omdat hij zonder toestemming van zijn leidinggevende de deur uit was gegaan.
Op aangeven van de leidinggevende deelt het hoofd personeelszaken de waarschuwing uit en komt er een officiële notitie in het personeelsdossier. Om deze case compleet te maken: op het moment dat de onderdelen nodig waren, was de leidinggevende niet bereikbaar omdat hij in vergadering was.
Het gebeurde lang geleden maar er zijn maar zat bedrijven waar het nog steeds gebeurt. Het zijn dezelfde bedrijven waar het management klaagt over gebrek aan eigen initiatief en ondernemersgeest. Maar het fabriekssysteem is niet bedacht om eigen initiatief en ondernemersgeest te stimuleren. Het is bedacht om de regeltjes te volgen. Het is bedacht om van mensen vervangbare productie-eenheden te maken.
Sinds ik Seth Godin in Antwerpen heb horen spreken en zijn boek ‘Linchpin’ aan het lezen ben, kan ik een aantal dingen beter begrijpen. Zoals waarom kinderen al op jonge leeftijd leren binnen de lijntjes kleuren en toestemming vragen als ze naar de wc willen. De leidinggevende en het hoofd personeelszaken uit het voorbeeld zullen dat als kind voorbeeldig hebben gedaan.
Lees ook:
Bewaard onder Boeken, Mening, Ondernemen | 4 Comments
Tags: linchpin, onderwijs, ongehoorzaamheid, Seth Godin
Leren (doen wat je gezegd wordt)
Geplaatst op 12 April, 2010
Op de terugweg naar huis na een inspirerend avondje Seth Godin in Antwerpen, had ik een overstap op station Roosendaal. Op het perron hoorde ik een vrouw iemand vragen naar de trein naar Vlissingen. De vrouw, nog steeds niet gerust over hoe ze in Vlissingen moest komen, liep verder.
Net toen ik het informatiebord wilde bekijken om mijn aansluitende trein richting Breda te checken, stond ze ineens achter me en vroeg naar de trein naar Vlissingen. Ik zocht op het bord en liet mijn vinger rusten bij haar trein. Ze keek nauwelijks met me mee maar wilde alleen maar horen op welk tijdstip en vanaf welk perron haar trein zou vertrekken. Ik gaf haar de informatie en weg was ze.
Seth’s woorden over hoe het onderwijs een rol heeft gespeeld bij het in stand houden en voeden van het fabriekssysteem, het systeem van instructies opvolgen, procedures volgen en doen wat je gezegd wordt, hadden die avond indruk op me gemaakt. Onderwijs is dus niet die nobele instantie die ik dacht dat het was (ja, ik erken ook dat er positieve uitzonderingen zijn). Eigenlijk heb ik dat altijd wel geweten maar om het voor mezelf te erkennen is toch andere koek. Ik heb het wel eventjes over zo’n 18 jaar van mijn leven. Wat het systeem vraagt, dat leveren de scholen: mensen die doen wat ze gezegd word.
In zijn boek ‘Linchpin‘ zegt Seth Godin hierover:
“We’ve been trained to belief that mediocre obedience is a genetic fact for most of the population, but it’s interesting to note that this trait doesn’t show up until after a few years of schooling.”
De vrouw op het station wilde helemaal niet leren hoe het informatiebord werkt. Als ze mijn vinger had gevolgd had ze kunnen zien hoe ze het bord werkt. Ze wilde alleen tijdstip en perron horen van een ander.
Ik dacht snel terug aan het voorbeeld dat Seth Godin eerder die avond gaf. Hij vertelde dat hij vanuit een vliegtuig dat gestrand was, via zijn laptop een huurauto bestelde. Het was slechts twee uur rijden en dan zou hij thuis zijn. Hij bood drie mensen in het vliegtuig aan om met hem mee te rijden. Niemand wilde met hem mee. Liever bleven ze in het vliegtuig zitten zodat ze de vliegmaatschappij de schuld konden geven als ze niet op tijd thuis zouden zijn.
De vrouw op het station kan mij de schuld geven als ze in plaats van Vlissingen in Amsterdam terecht is gekomen. Ik denk dat ze in Vlissingen is aangekomen en dat ze nog steeds niet weet hoe een informatiebord op het station werkt.
En dat is waarom het fabriekssysteem ten einde loopt, omdat er geen behoefte meer is aan mensen die alleen maar kunnen doen wat ze gezegd wordt. Er zijn mensen nodig die problemen kunnen op lossen en die zelf kunnen uitzoeken wat gedaan moet worden. En het goede nieuws is dat je alles wat je hebt afgeleerd weer kunt aanleren. En alles wat je hebt aangeleerd kun je weer afleren. En je hoeft er niet voor naar school. Godzijdank.
Lees ook:
Bewaard onder Boeken, Mening, Ondernemen, Persoonlijk | 8 Comments
Tags: leren, linchpin, onderwijs, Seth Godin
Pinksteren en wiskunde
Geplaatst op 1 June, 2009
Pinksteren doet me aan mijn oude wiskundeleraar denken. De man, berucht om zijn ‘zwarte humor’ zei, als iemand een onvoldoende had voor een proefwerk: ‘Het wordt tijd dat het Pinksteren wordt, dan komt de Heilige Geest’. Daar moet je van houden van dat soort humor. Ik hield er niet van. En ik hield nog minder van zijn afkortingen.
We kregen onze proefwerken terug en op het mijne stond in de kantlijn met rode pen de afkorting BL gekrabbeld. Ik had geen idee wat het betekende en durfde het ook niet te vragen. ‘Meneer, wat betekent BL?’ vroeg iemand anders? Met zo’n kamikaze actie vraag je om problemen. Meneer de wiskundeleraar zei niets en liep langzaam in de richting van het tafeltje waar de vraag vandaan kwam. Ging naast het tafeltje staan, trok nog een paar keer aan z’n sigaret (jawel, in die dagen mocht het onderwijzend personeel roken in de klas) , en zei toen de spanning ondraaglijk werd met stemverheffing: BLUNDERRRRRRRR. De letter R rolde door de klas, elk plezier in het vak wiskunde grondig verwoestend.
Aha, BL betekende dus blunder.
Deze herinneringen, of misschien door toedoen van de Heilige Geest, brachten me op een idee.
Proefwerkcijfers fungeren in het onderwijs als feedback voor in welke mate iemand zich de lesstof eigen heeft gemaakt. Cijfers hebben consequenties. Als je maar genoeg onvoldoendes scoort mag je het leerjaar nog een keertje overdoen en met nog meer onvoldoendes mag je een andere school gaan zoeken. Cijfers hebben consequenties: voor de leerling!
Misschien is het wel andersom, dat een cijfer iets zegt over de mate waarin de leraar de leerlingen enthousiast heeft kunnen maken voor zijn vak, zegt het iets over de bijdrage die de leraar heeft geleverd aan het plezier in leren, zegt het iets over de kwaliteiten van het leraarschap. Het is vaak de leerling die voor de consequenties van de onvoldoendes mag opdraaien en de rol van de leraar blijft buiten beschouwing. Maar ja, hoe kan het ook anders want het is de leraar zelf die de cijfers bepaalt. Maar elk cijfer dat hij of zij geeft is eigenlijk een cijfer voor het leraarschap.
Die BL was dus feitelijk een staaltje van zelfreflectie.
Bewaard onder Persoonlijk | 7 Comments
Tags: onderwijs
Godsdienstles
Geplaatst op 29 October, 2008
Tijdens mijn opruimactie deze week kwam ik ook een proefwerk Godsdienst tegen. Één van de vragen luidde: “Wat is rechtvaardigheid in Bijbelse zin? Probeer een voorbeeld te geven“. Hier mijn antwoord van toen:
“Bijbelse rechtvaardigheid: jezelf zo inzetten voor een ander zodat die ander tot z’n rechten komt. Desnoods mag het je de kop kosten. Voorbeeld: Martin Luther King. Deze zette zich in voor de rechten van de negers in Amerika. Dat heeft hem zelfs z’n leven gekost.”
De droevige grap is dat dit antwoord is goedgekeurd en voldeed aan hetgeen tijdens de les was geleerd. Is het niet om van te janken? Jezelf zo inzetten voor de ander dat die tot z’n rechten komt en dat het je desnoods je kop mag kosten? Klinkt voor mij eerder als codependency en als een wrede vorm van martelaarschap dan als rechtvaardigheid. Maar misschien is rechtvaardigheid in bijbelse zin wel hetzelfde als codependency en martelaarschap. Vreselijk !
Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments
Tags: Martin Luther King, onderwijs
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.