Handelen vanuit behoefte of vanuit presteren

Geplaatst op 2 August, 2010 

Ik had tijdens de motorvakantie een nieuwe route gevonden en reed vol bewondering door prachtige landschappen. Het was een route ‘weg van de snelweg’ en zo’n route schiet niet echt op maar dat is ook precies de bedoeling want dan zie en geniet je het meest.

Op een gegeven moment begon de vermoeidheid een rol te spelen en ook het weer sloeg om. Het was gaan regenen, zo’n soort regen die uren kan aanhouden. Maar ik wilde nog niet opgeven en reed verder en verder. Na een tussenstop bij een benzinepomp gaf ik me over: deze route zou ik vandaag niet meer voltooien. Het was via de snelweg nog anderhalf uur terug naar de camping en die opgave was al groot genoeg.

Het regende en waaide best hard en dan is de lol van het motorrijden een stuk minder. Dan gaat het minder om genieten en meer om veilig thuis komen. Onderweg naar de camping baalde ik er nog van dat ik die mooie route had afgebroken. Ik kom hier misschien nooit meer terug dacht ik. Toen ik voelde dat de terugreis behoorlijk wat van mijn concentratie vroeg, kon ik ook blij zijn dat ik was omgekeerd. Het was anders gewoon te veel geweest op een dag.

Ineens herinnerde ik me een les tijdens een training ‘Geweldloze Communicatie’. Het ging over het onderscheid tussen handelen vanuit behoefte en handelen vanuit presteren. Ik was die mooie route begonnen vanuit een behoefte, meerdere behoeften zelfs, en dat kon ik tijdens het rijden voelen want ik voelde me vervuld, blij en verwonderd. Maar op een gegeven moment reed ik niet meer vanuit behoeften maar vanuit presteren. Ik wilde die route op mijn lijstje kunnen bijschrijven als afgewerkt. En ook dat kon ik voelen want ik voelde me moe en gespannen. Ik had achteraf gezien mezelf zitten opjagen om die route af te werken.

Ik was aan die route begonnen vanuit behoefte en was bij de benzinepomp omgekeerd vanuit andere behoeften. Ergens onderweg waren mijn behoeften veranderd en achteraf gezien ben ik blij dat ik dit heb kunnen vertalen naar het letterlijk en figuurlijk veranderen van mijn koers.

De motorvakantie is nu alweer een aantal dagen voorbij en afgelopen zaterdag betrapte ik me erop dat ik na wat huishoudelijk werk, mezelf nog meer aan het werk wilde zetten door aan een vertaling te gaan werken. Ik keek naar buiten en zag dat het heerlijk zonnig weer was. Het leek me ook leuk even met een boekje buiten van de zon te genieten en verkeerde een moment in tweestrijd: aan de vertaling werken of even buiten lezen?

Met de ervaring van die motorroute nog vers in het geheugen kon ik kiezen vanuit behoefte en ben lekker buiten gaan lezen. Als er iets is dat ik na de motorvakantie dagelijks in de praktijk wil brengen dan is het dit: ik wil handelen vanuit behoefte in plaats vanuit presteren.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , , ,

De motor als spiegel

Geplaatst op 31 July, 2010 

Ik heb twee spiegels op mijn motor waarin ik het verkeer achter me kan zien. Tijdens de motorvakantie ontdekte ik dat mijn hele motor eigenlijk één grote spiegel is waarin ik vooral mijzelf kan zien.

Tijdens het toeren had ik regelmatig de angst dat er iets met mijn motor zou gebeuren. Dat mijn motor het ineens niet meer doet en ik ergens in the middle of nowhere kom te staan.

Mijn motor is prima onderhouden en verkeert in topconditie en toch regelmatig die vrees voor technische problemen onderweg. Doet ie het wel en blijft ie het wel doen? Met die gedachten  ging ik ’s morgens op weg naar waar mijn intuïtie me die dag zou brengen. En elke middag of avond kwam ik weer helemaal veilig en voldaan terug op de camping zonder ook maar één technisch probleempje.

Tijdens één van mijn tochten had ik het door. Mijn angst heeft niets met mijn motor te maken, mijn motor is alleen maar een spiegel waarin ik mijzelf weerspiegeld zie. Het gaat er niet om of mijn motor het doet en of hij het blijft doen, het gaat erom dat ik op mezelf kan vertrouwen. Ook al kom ik inderdaad in the middle of nowhere met problemen te staan, dat ik hulp kan vinden en dat ik met of desnoods zonder motor weer veilig thuis kom.

Al die angst of ik mijn motor wel kan vertrouwen gaat uiteindelijk over het vertrouwen in mijzelf. Het is veel gemakkelijker en minder pijnlijk dat lekker op een motor te projecteren maar eenmaal mezelf in de spiegel gezien, is er geen ontkennen meer aan.

Mijn motor is altijd en overal een fantastische reisgenoot geweest. Sterk, wendbaar en betrouwbaar. Ook dat is projectie :)

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 12 Comments

Tags: , ,

Diagnose schrijver

Geplaatst op 29 July, 2010 

Tijdens de motorvakantie heb ik bij mezelf de diagnose ‘schrijver’ gesteld. Het was niet moeilijk want de symptomen waren overduidelijk.

Ik heb altijd een schrift en pen bij me, zelfs als ik op de motor rij.

Als ik tijdens de motorvakantie niet op de motor reed, las of schreef ik. Lekker ouderwets met een pen in een schrift schrijven. Op elke terrasje of waar het maar kon kwam het schrift op tafel. Opschrijven wat ik die dag had gedaan of schrijven over nieuwe ideeën die opborrelden. Ik herkende overal verhaaltjes in. Soms was één zin die ik ergens hoorde al genoeg om er een blog bij te bedenken. Ja, ik ben een schrijver.

“You Are a Writer” Guided Meditation by Mark David Gerson

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk, Schrijven | 8 Comments

Tags:

Vakantiegevoel

Geplaatst op 28 July, 2010 

Als de vakantie helaas weer voorbij is, neemt iedereen zich voor het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden.

Met datzelfde voornemen stapte ik deze week van mijn motor na een weekje motorvakantie. Wat doet dat goed, een weekje er tussenuit met motor, tentje en slaapzak.

Maar na elke vakantie komt dat moment dat de computer weer aan gaat. Ik had dit jaar op de motor mobiel Internet op zak maar heb het alleen gebruikt om het weer te controleren. Ik heb Internet geen moment gemist.

Als de computer eenmaal aan staat merk ik dat alle nieuws, e-mails en berichten op sociale netwerken me maar weinig boeien. Ik probeer me er toch op te concentreren maar het lukt niet, het is alsof ik een maaltijd probeer te eten die gewoon niet smaakt. Dan kun je gaan proppen maar dan doe je je lichaam geweld aan met de kans dat je maag het er later weer uitgooit.

Ik probeer nog een laatste hapje Internet en open mijn RSS reader. Oh mijn god! Bijna 900 ongelezen items in bijna een week tijd. Belachelijk gewoon. Niet dat er zoveel items in staan maar dat ik zoveel volg. Normaal gesproken check ik elke dag mijn RSS reader en valt de hoeveelheid me niet zo op. Maar nu het zich een weekje heeft opgestapeld, schrik ik van de hoeveelheid. Waarop prop ik me dagelijks zo vol informatie?

En dat is precies waar het vakantiegevoel over gaat: over ruimte. Vakantiegevoel is voor mij de beleving van ruimte hebben.

En na de vakantie komen de voornemens om het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden al na een paar dagen in de verdrukking door een overvloed aan van alles en nog wat dat totaal onbelangrijk is maar dat we wel graag belangrijk maken. Zoals 900 ongelezen RSS items. Binnen een half uur had ik een schifting aangebracht en het aantal items dat ik echt wil lezen teruggebracht tot een stuk of 30. De rest, meer dan 850 items, ongelezen gemarkeerd als gelezen. De RSS abonnementen op die blogs kan ik net zo goed opzeggen.

Als we onze eigen ruimte dichttimmeren en laten dichtslibben door informatie, door ‘moetjes’ en door zorgen, dan maakt het vakantiegevoel geen schijn van kans. Zelfs tijdens de vakantie niet.

Van die honderden RSS items waren er een aantal over het probleem van de informatie overvloed. Daar kan ik zo om lachen. Informatie overvloed is helemaal geen probleem. Het gaat om het beheer van je eigen ruimte. Het is zoiets als wanneer je geen persoonlijke grenzen stelt en toestaat dat allerlei mensen je grenzen overschrijden en dan je beklag doen dat mensen misbruik van je maken. Als je nooit nee zegt, zeg je steeds ja.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina