http://www.youtube.com/watch?v=BRtc-k6dhgs

Voel je wat de krantenkoppen met je doen en voel je het verschil met wat de boodschap uit dit filmpje met je doet?

#malewishlist to love myself enough to feel tired and take some rest instead of violating my boundaries for the sake of work, work, work

Check op twitter de hashtag #malewishlist als je wilt lezen waar mannen naar verlangen. Ook handig om het beeld uit de media te doorbreken dat mannen alleen maar oorlog voeren, de planeet vervuilen, hun zakken corrupt vullen en politieke machtsspelletjes spelen.   #malewishlist is een initiatief van Rick Belden.

Het antwoord is inhoudelijk juist maar slaat als reactie op het vervullen van de behoefte aan water als een tang op een varken.

De eerste waarheid is een vorm van emotionele waarheid, de waarheid van hoe het voelt om de behoefte aan water te vervullen. De tweede waarheid is een feitelijke waarheid over de natuurkundige eigenschappen van water. Beide waarheden zijn waarheden op verschillende niveaus, ze sluiten niet aan.

Als je net dat heerlijke glas water hebt gedronken en je hoort dan je partner over de natuurkundige eigenschappen van water, dan denk je toch ook: wat is daarmee gebeurd zeg?

Ik heb al eerder geblogd over dat ik me soms erger aan inspirerend bedoelde citaten. Net als in het voorbeeld van het drinken van het glas water, sluit een inspirerend bedoeld citaat voor mij niet altijd aan op de waarheid waar ik op dat moment mee rondloop.

Als ik een dag heb gehad met enkele teleurstellingen en tegenvallers en ik lees dan bijvoorbeeld dat iemand schrijft ‘alles is liefde’ dan denk ik ook:

Beste schrijver, dat alles liefde is wil ik je graag horen zeggen als je bijvoorbeeld ’s nachts met een lekke band langs een snelweg staat midden in de regen en zonder beltegoed op je telefoon.  Dat alles liefde is wil ik je horen zeggen als je door je zakenpartner bent opgelicht en je de deuren van je bedrijf moet sluiten. Dat alles liefde is wil ik je horen zeggen als je net in het ziekenhuis hebt horen zeggen dat de foto’s aanleiding geven voor verder onderzoek.

Er is een niveau, dat geloof ik, waarop alles liefde is. Maar dat is niet het niveau waar iemand zit die net iets heeft meegemaakt dat hem of haar emotioneel diep raakt. Het kan best waar zijn dat alles uiteindelijk een manifestatie van liefde is, maar er zijn momenten waarop je die waarheid beter kunt inslikken en je kaken op elkaar kunt houden. Ook dat is liefde.

Lees ook:

• Inspirerend bedoelde citaten
• Inspiratie ergernissen

Die mensen, dat zou ik zelf zijn als baby, als kleuter, als tiener, als puber en als adolescent. Ik zou ze allemaal zeggen dat ik van ze hou.

Ongegeneerd van jezelf houden. #moetkunnen

Lees ook: Maar is dat eigenlijk niet heel egoïstisch?

De vraag was het sluitstuk van mijn afscheidstournee, een tournee langs zes verschillende instanties en die me aan tafel bracht met een vertegenwoordiger van één van die instanties.

Op een paar begrafenissen na ga ik meer dan een kwart eeuw niet naar de kerk. Een paar maanden geleden wilde ik er ook formeel een punt achter zetten en me uit laten schrijven uit de kerk. Dat betekent brieven sturen naar allerlei kerkelijke instanties met het verzoek de opdracht me uit te schrijven. Alles bij elkaar een omslachtige procedure. Sommige instanties reageerden vlot, andere instanties reageerden niet en hadden wat reminders nodig.

Een vertegenwoordiger van één van die instanties wilde graag een persoonlijk gesprek. Hij klonk oprecht belangstellend en integer en op voorwaarde dat ik eerst zijn bevestiging van  uitschrijving zou ontvangen, stemde ik toe.

En zo zaten we een paar weken geleden samen in de kroeg.

Ik heb in de kerk dingen geleerd die me echt vreselijk in de weg hebben gezeten. Naastenliefde. Allemaal geweldig hoor, die naastenliefde waar het in de kerk zo vaak over gaat. Maar nooit, helemaal nooit, heb ik er iets gehoord over van jezelf houden, dat het je leven zo verrekte veel gemakkelijker en leuker maakt als je leert van jezelf houden.

Hij keek me aan en mompelde iets over een evangelie waar wel iets staat geschreven over van jezelf houden. Het was de opmaat voor zijn slotakkoord:

‘Maar is dat eigenlijk niet heel egoïstisch?’

Je hebt mensen die op een niet-egoïstische manier egoïstisch bezig zijn. Ze offeren zichzelf op en helpen anderen waar ze maar kunnen en ondertussen is hun eigen leven een zootje. Ze gebruiken anderen om zich beter te voelen over zichzelf, ze helpen vanuit schaarste.

Er zijn ook mensen die op een egoïstische manier niet-egoïstisch bezig zijn. Mensen die leren van zichzelf  houden en voor zichzelf zorgen. En die van daaruit delen met anderen, ze helpen vanuit overvloed.

Dus ja, het is een egoïstische daad van niet-egoïstisch zijn om te leren van jezelf houden.

Maar zo bedoelde hij het niet en ik denk dat hij er ook niet over wilde oordelen. Ik denk dat hij zijn eigen innerlijke worsteling aan het aftasten was.

‘Nou, je wilt dat ik iets over mijzelf vertel? Ik ben professioneel knoflook tester maar dat heb je waarschijnlijk al geroken. Zullen we nu dan ergens shoarma gaan eten?’

Guess what? We houden allebei van shoarma en van knoflook en zijn al die tijd op zoek geweest naar de ware, naar een soulmate, een tweelingziel…

Onze relatie ontwikkelt zich stormachtig. Van de drie levens, het jouwe, het mijne en het onze, blijft van het jouwe en het mijne steeds minder over. Een half jaar later leven we alleen nog voor elkaar. We  zien het als onze missie om elkaar compleet en heel maken.

Onze behoeften zien er dan uit als de sliertjes in een bord spaghetti: alles in- en door elkaar gedraaid en verwikkeld. Wat is jouw behoefte en wat de mijne? Wat heb jij nodig en wat heb ik nodig? We weten het zelf niet en toch verwachten we van elkaar dat we helderziende zijn en dat we precies weten wat de ander nodig heeft. Zonder dat we daar zelf om vragen natuurlijk.

Nog wat later in de relatie beleven we meer pijn dan vreugde. Eigenlijk is er nauwelijks nog vreugde. We voelen ons eenzaam in het samen zijn maar praten daar nooit over. Als die ander nou maar verandert komt alles goed.

Maar die ander verandert niet en we beginnen elkaar erom te haten. Doodsbang als we zijn om in de steek te worden gelaten, blijven we bij elkaar.

Één van ons speelt de agressieve John Wayne rol en de ander de passieve rol van martelaar. De dynamiek tussen deze twee rollen voelt voor ons vertrouwd want onze ouders speelden in hun relaties diezelfde disfunctionele rollen. Gezonde rolmodellen kennen we niet. Wat zijn dat?

We vergelijken onszelf voortdurend met anderen. We trekken vrienden aan die flink in de problemen zitten zodat we ons beter voelen dan onze vrienden. We helpen en redden ze graag want dan voelen we ons zo goed over onszelf. En als we ook maar heel even het idee hebben dat onze vrienden beter zijn dan wij, dan bekritiseren we ze en maken ze belachelijk. Niet waar ze bij zijn natuurlijk. Of misschien toch maar dan op een passief-agressieve manier.

Hulp zoeken? Nee, wij hebben geen problemen. Anderen, die hebben problemen maar wij niet. Trouwens, wat zouden de buren wel niet denken?

Tien jaar later hebben we onze pijnlijke relatiepatronen keer op keer herhaald, steeds op zoek naar liefde, naar vervulling en heelheid. Maar we vonden het nooit daar waar we zochten, buiten ons zelf.

Wat wij liefde noemden, was codependency. In het Nederlands co-dependentie of medeafhankelijkheid.

Vroeg of laat krijgen we onze wake up call en zijn we klaar om onze problemen uit handen te geven aan een hogere kracht, zijn we klaar voor de eerste stap van het spirituele twaalf stappen programma: Wij erkenden dat wij machteloos zijn over anderen – dat ons leven onhanteerbaar was geworden.

De andere stappen van dit krachtige spirituele programma zullen volgen, de stappen zullen ons vinden, precies zoals we nodig hebben. Het zal de relatie met onszelf drastisch verbeteren en als gevolg daarvan (niet andersom) ook de relaties met anderen.

‘Love hurts, love scares, love wounds and mares any heart’ zong Nazareth in 1976.

Nee, liefde doet geen pijn, dat is codependent bullshit. Wat pijn doet is de afwezigheid van liefde of de liefde buiten jezelf zoeken.

Meer over Codependency lees je in het gratis e-book (Nederlandse vertaling): ‘Codependence – Dans van Gewonde Zielen‘.