Aan de kwaliteit van de bijdragen aan het netwerk heeft het niet gelegen want die zijn zonder uitzondering vanuit het hart geschreven.

Mijn motivering ermee te stoppen is dat de maandelijkse kosten voor  dit NING netwerk (bijna 20 Euro per maand) te hoog zijn in verhouding tot het aantal leden (20) dat gebruik maakt van dit netwerk. Zicht op wezenlijke uitbreiding van het aantal leden is er niet. Kwetsbaarheid is nu eenmaal niet iets waar mensen voor in de rij staan. Misschien is iedereen gewoon veel te druk zich van zijn/haar succesvolle kanten te laten zien (ja, je proeft het goed, ik baal hier best wel van maar dat heeft alles te maken met mijn verwachtingen).

Wat ik een irritatiepunt vind, is dat we per maand een paar Euro teveel betalen. De maandelijkse kosten voor een NING netwerk (Plus versie) bedragen EUR 14,95. Echter, wij betalen per maand USD 24,95.  Volgens NING heb ik bij het aanmaken van het netwerk betaling in USD ingesteld. Mijn waarheid is dat ik een account heb aangemaakt via de knop waarbij staat vermeld dat de kosten EUR 14,95 bedragen. Wat mij bijzonder stoort in de houding van NING, is dat ze dit niet willen oplossen. Zoals zij het uitdrukken, kunnen ze dit niet oplossen.

Ze willen/kunnen me het verschil niet terugbetalen, ze willen/kunnen de account instelling niet wijzigen van USD in EUR en ook als ik het eigenaarschap van het netwerk aan een ander overdraag, verhuist de accountinstelling met daarbij de betaling in USD onveranderd mee. De enige oplossing volgens NING is het netwerk opheffen en helemaal opnieuw beginnen.

Komend weekend gaat de stekker van Mooi Kwetsbaar Zijn eruit. Daarna schrijf ik nog een e-mailtje naar NING om te vertellen dat ik even klaar met ze ben. NING: goed product maar beroerd als het om betalingscorrecties gaat.

Toevallig las ik deze week nog dit: ‘We bevonden ons sinds 23 januari in een slopende retrogradeperiode en dit heeft op elk aspect van ons leven impact gehad. Of het nu een project, relatie, levensbesluit of uitkomst was die niet wou bewegen, hoe belangrijk ook of hoe hard we ook probeerden, bracht deze periode veel in ons leven tot stilstand. ‘
Bron: De Energieën van April 2012 – Jennifer Hoffman

En dat herken ik dus maar al te goed, helaas niet alleen in relatie tot Mooi Kwetsbaar Zijn.

Heb een fijn Paasweekend allemaal.

Lees ook: Mooi Kwetsbaar Zijn

http://www.youtube.com/watch?v=psN1DORYYV0

Lees ook: De kracht van kwetsbaarheid

Kopt, samen met Janine Göbel en Lia van Berg heb ik het netwerk Mooi Kwetsbaar Zijn opgericht. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn kwetsbaarheid op commando tevoorschijn tover. Het is zoals Brene Brown zegt: we willen dolgraag de kwetsbaarheid van een ander zien maar hebben een hekel aan die van onszelf.

Als mijn kwetsbaarheid hoort ‘…..en jij hebt nog wel een netwerk over kwetsbaarheid opgericht…..’, dan duikt het liever diep weg onder de beschermende vleugels van mijn dierbare ego.

Lees ook: Mooi kwetsbaar zijn

Op dat moment begreep ik waarom Windows Windows heet. Denk na: wat is het meest kwetsbare deel van een huis, wat gaat het eerste naar de sodeju? Precies: de ramen. En daarom heet Windows Windows, omdat het als eerste naar de sodeju gaat.

En zo droeg ik mijn laptop kwetsbaarheid naar iemand die er verstand van heeft. Niet van kwetsbaarheid maar wel van computers. Kwestie van vertrouwen. Ik zei hem nog: als je erin slaagt alle data te redden, dank ik je hier op mijn knieën.

Terug thuis voelde ik me leeg. Weg verhalen.

Er zijn mensen die zeggen dat je de verhalen over jezelf moet loslaten, dat ze je ervan weerhouden te zijn wie je werkelijk bent. Het kan me niet schelen wie ik werkelijk ben, ik wil mijn verhalen en ik wil ze vasthouden, ik wil ze koesteren en beminnen.

Denk aan een ontroerende en/of spannende en/of opwindende en/of mooie en/of inspirerende vervolgserie op televisie. Wat maakt dat je steeds weer kijkt? Precies: dat je je de vorige afleveringen nog herinnert. Als je middenin die serie valt zonder kennis van wat eraan vooraf is gegaan, is er geen reet aan.

En zo is het met het vervolgverhaal over wie we zijn ook. Hou vast die voorgaande afleveringen, herinner ze en koester ze. Betoon ze eerbied door er nieuwe verhalen aan vast te knopen. Ga verder en ga door maar vergeet nooit wat eraan vooraf is gegaan.

Als ik de gesprekken zou samenvatten, dan zou ik zeggen dat als je in je leven een periode van 20 – 30 jaar overziet, de consequentieloosheid er vanaf is.  Het besef, aan den lijve ondervonden, dat wat je zegt, denkt, voelt, doet, leert, verlangt en nalaat, consequenties heeft en dat dat best kwetsbaar maakt.

Zo liet iemand me op zijn mobiele telefoon een foto zien van zijn gitaar spelende zoon die eerder die avond voor het eerst een concert had gegeven. Hey, was dat in de jaren 80 ook niet mijn droom? Wat is er met die droom gebeurd? Waarom is alles zo serieus geworden? Waarom niet als een kind die gitaar pakken en het gewoon doen?

Het besef dat alles consequenties heeft, is tegelijk mooi en beangstigend. Misschien wel net zoals de jaren 80 waren: mooi en beangstigend.

Je zou kunnen zeggen dat J. niet meer is wie hij was. Of dat hij tussen al het ‘niet weten’ door, slechts heel even weer de oude J. is, bijvoorbeeld als hij vraagt hoe het met mijn dochter is.

Maar er is geen verwarde J., net zo min als er een oude J. is.

Als ik naar zijn krachtpunt kijk, dat wat hem vroeger voor mij zo’n warm mens maakte, dan heeft hij dat krachtpunt nog steeds: het krachtpunt om mensen te raken. Het enige verschil is dat hij het misschien anders gebruikt.

Als ik alle reacties lees op het verhaal over J., dan raakt hij nog steeds iets aan. Bij mij en via de verhaaltjes bij anderen. J. doet nog steeds wat J. deed.

Lees ook:

• Als je weet dat je het niet meer weet
• Een warm mens