Waarom problemen lekker zijn
Geplaatst op 8 January, 2010
Problemen zijn lekker, geef het maar toe. Waarom heb je er anders zoveel?
Ik heb massa’s problemen. Kreeg ik voor elk probleem een Euro, dan was ik nu miljonair. Maar zou ik al mijn problemen wel willen verkopen voor een Euro per stuk? Ik ben daar niet zo zeker van want mijn problemen zijn me bijzonder dierbaar.
Stel je voor dat er in de kleedkamer van Feyenoord spelers zijn die voor en na de trainingen de hele tijd over Ajax praten, over dat Ajax betere spelers heeft, meer scorend vermogen en een beter positiespel. Hoe lang denk je dat het duurt voordat Mario Been die spelers het Feyenoord stadion uittrapt?
En bizar voorbeeld nietwaar? Spelers van Feyenoord praten niet de hele tijd over hoe goed Ajax is. En toch gebeurt het: niet in het Feyenoord stadion maar wel in bedrijven, bedrijven waar wat de concurrent wel en niet doet het sfeerbeeld bepaalt.
Ik had laatst een ervaring met zo’n bedrijf en vroeg me af wat maakt dat mensen problemen creëren en de problemen die ze hebben groter maken dan ze al zijn. Waarom doen mensen dat toch?
Waarom richten mensen zich op wat Stephen Covey noemt de cirkel van betrokkenheid en niet op de cirkel van invloed (klik hier voor meer info over deze cirkels)? Waarom richten mensen zich op wat ze niet kunnen veranderen (anderen) in plaats van wat ze wel kunnen veranderen (zichzelf)?
Als ik zo zit te reflecteren op wat anderen doen, gaat het uiteindelijk vaak over mezelf. Ik erger me als ik merk dat mensen zichzelf regelrecht de machteloosheid in manoeuvreren door zich te richten op de cirkel van betrokkenheid en op die dingen zie ze niet kunnen veranderen.
Ik erger me daaraan omdat ik het zelf ook doe. Bij wat ik doe, bedenk ik steeds hoe iemand anders daar beter in is. Hou ik me met Geweldloze Communicatie bezig, dan heb ik Marshall Rosenberg op mijn netvlies. Hou ik me met oplossingsgericht werken bezig, dan is het Coert Visser. Schrijf ik, dan is het ineens Paulo Coelho waar ik me mee vergelijk. En als ik gitaar speel is het bijvoorbeeld Jerry Cantrell die ik als maatlat gebruik. Waarom doe ik dat?
Ik kan maar één reden bedenken en dat is dat Marianne Williamson gelijk heeft:
‘Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.’
Het is die angst die maakt dat we, corrigeer: dat ik, me focus op de cirkel van betrokkenheid in plaats van de cirkel van invloed en dat ik probeer die dingen te veranderen die ik niet kan veranderen.
Het is allemaal de ‘schuld’ van het gelijk van Marianne Williamson 
En daarom zijn problemen zo lekker, omdat ze ons, corrigeer: omdat ze mij, weghouden van die kracht. Liever een massa problemen dan de angst voor die kracht.
Credits: deze blog is geïnspireerd door ‘De algemene beschouwingen’ van @jooperrr. Bedankt voor je openhartigheid Jooper, dat werkt inspirerend.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 6 Comments
De reis en het doel
Geplaatst op 9 September, 2009
‘There was a Zen master, he was watching somebody in a competition, archery, and the man was trying very hard to win this competition but he just could not make is. And then somebody asked the Zen master: “What is he doing wrong?”. And the Zen master said: “his need to win drains him of power”.’ Aldus Eckhart Tolle.
In spirituele kringen wordt wel gezegd dat het om de reis gaat en niet om het doel. Een overdreven focus op het doel maakt machteloos zoals het verhaaltje van Eckhart Tolle duidelijk maakt.
In het VPRO programma ‘Holland Sport‘ sprak Wilfried de Jong gisteravond met de schrijver Ilja Leonard Pfeijffer. Ilja vertelt over zijn fietstocht van Leiden naar Rome, een tocht van 26oo kilometer, ongetraind en op een oude racefiets. Hij vertelt dat hij elke dag van zijn tocht begon met het idee een stukje naar het zuiden te fietsen. Niet Rome beheerste zijn tocht maar gewoon elke dag een stukje verder naar het zuiden fietsen. Later schreef hij over zijn tocht in het boek ‘De filosofie van de heuvel – Op de fiets naar Rome‘.
Toen ik Ilja over zijn tocht hoorde vertellen moest ik denken aan het verhaaltje van Eckhart Tolle en dat het inderdaad om de reis gaat en niet om het doel. En tegelijkertijd vond ik dat het doel een beter lot verdient. Want is het niet het doel dat de reis in beweging brengt? Is het niet het doel dat maakt dat je aan een nieuwe reis gaat beginnen, iets nieuws ondernemen of iets nieuws leren? En daarna heeft het doel zijn belangrijke functie gehad, namelijk het starten van de reis en het avontuur. Daarna neemt de reis het over. Zonder doel geen reis.
Bewaard onder Boeken, Citaten, Mening, spiritualiteit | Reageer
Tags: Eckhart Tolle, kracht, spiritualiteit
Sterk zijn
Geplaatst op 12 August, 2009
Gisteren kreeg ik per e-mail zo’n tearjerker-Powerpoint toegestuurd. Je kent ze vast wel: ge-photoshopte foto’s, gevoelig new age muziekje erbij en wat oneliners die je een boodschap meegeven.
De tearjerker die ik gisteren kreeg bestond uit foto’s van kinderen die je met grote ge-photoshopte ogen aankijken, begeleid door de volgende serie teksten met als thema ‘Sterk zijn’:
Wat betekent sterk zijn?
- Sterk zijn is in stilte van iemand houden.
- Sterk zijn is stralen van geluk terwijl men ongelukkig is.
- Sterk zijn is iemand proberen te vergeven die het niet verdient.
- Sterk zijn is blijven wachten op genezing terwijl men er niet meer in gelooft.
- Sterk zijn is kalm blijven in tijden van wanhoop.
- Sterk zijn is opgewekt zijn terwijl men zich lusteloos voelt.
- Sterk zijn is glimlachen terwijl men wenst te huilen.
- Sterk zijn is iemand gelukkig maken terwijl men zelf een gebroken hart heeft.
- Sterk zijn is zwijgen terwijl het ideaal zou zijn al zijn angst en vertwijfeling er eens uit te gooien.
- Sterk zijn is troosten terwijl men zelf steun en bemoediging nodig heeft.
- Sterk zijn is een geloofsovertuiging hebben hoewel men er niet meer in gelooft.
- Zelfs als het leven een harde en moeilijke realiteit schijnt te zijn: heb lief en wees sterk!
- De sterkste mens is niet hij die de meeste kracht heeft maar die het meest volhardt.
Nou, als er iets is dat sterk zijn NIET is, dan is het wel deze emotioneel-gewelddadige codependent bullshit !
- In stilte van iemand houden? Waarom het die ander niet gewoon vertellen en samen de liefde vieren?
- Stralen van geluk terwijl men ongelukkig is? Waarom een masker opzetten?
- Iemand proberen te vergeven die het niet verdient? Waarom jezelf (en die ander) voor de gek houden? Waarom niet jezelf toestaan boos te zijn en te rouwen om wat er is gebeurd?
- Wachten op genezing terwijl men er niet meer in gelooft. Waarom wachten en waarop? Waarom niet optimaal voor jezelf zorgen en beginnen met luisteren naar wat je ziekte jou te vertellen heeft?
- Kalm blijven in tijden van wanhoop? Waarom een masker opzetten?
- Sterk zijn is opgewekt zijn terwijl men zich lusteloos voelt. Waarom een masker opzetten?
- Sterk zijn is glimlachen terwijl men wenst te huilen. Waarom een masker opzetten?
- Sterk zijn is iemand gelukkig maken terwijl men zelf een gebroken hart heeft. Waarom niet jezelf gelukkig maken en je gebroken hart helen door van jezelf te houden?
- Sterk zijn is zwijgen terwijl het ideaal zou zijn al zijn angst en vertwijfeling er eens uit te gooien. Waarom inslikken wat er in je leeft en speelt? Waarom niet je angst en vertwijfeling uiten?
- Sterk zijn is troosten terwijl men zelf steun en bemoediging nodig heeft. Waarom niet jezelf steunen en bemoediging geven?
- Sterk zijn is een geloofsovertuiging hebben hoewel men er niet meer in gelooft. Waarom niet je geloofsovertuigingen veranderen zodat ze je van dienst zijn?
Sterk zijn zoals het in die Powerpoint presentatie werd neergezet is het is jezelf niet toestaan te zijn wie je bent, jezelf niet toestaan te voelen wat je voelt, niet toestaan jezelf te geven wat je nodig hebt. En daarin dan ook nog eens volharden. Dat noem ik niet sterk zijn, dat noem ik innerlijk geweld.
Wil je weten wat codependency is? Neem dan de originele teksten van de Powerpoint presentatie en vervang de woorden ‘Sterke zijn is…’ door ‘Codependency is…’ en je komt een heel eind in de buurt.
Wat is eigenlijk een sterk mens? Ik ken wel een krachtig mens: een mens dat van zichzelf houdt, voor zichzelf zorgt, emotioneel eerlijk is tegen zichzelf, authentiek is en leeft vanuit eigen verantwoordelijkheid. Een mens ook dat kwetsbaar durft te zijn. Een mens dat leeft in respect en harmonie met zichzelf en anderen.
Bewaard onder Codependency, Mening | 3 Comments
Tags: kracht
Power is a gift
Geplaatst op 10 May, 2009
In ‘In je kracht zetten‘ schreef ik over de ‘Ik-kan-jou-in-je-kracht-zetten-illusie’ die ik in de wereld van coaching, healing en discussies over leiderschap wel eens tegenkom.
Een interessante kijk op het fenomeen ‘Kracht’ las ik in het boek ‘The New Codependency‘ van Melody Beattie. In het hoofdstuk ‘The secrets to power’ schrijft zij:
‘When we align with power, we don’t have to worry about how we’ll set that boundary or what we’re going to say. When we remove the blocks and barriers – and when we get out of the way – power comes through us, We speak our truth, take care of ourselves and do what we’re meant to do naturally. But it is not “our” power. It belongs to the universe. Power is a gift we get to use.’
Lees ook: The New Codependency
Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | 2 Comments
Tags: kracht, Melody Beattie, spiritualiteit, universum
In je kracht zetten
Geplaatst op 27 March, 2009
Gisteren kwam ik er weer één tegen op een Internet forum: de ‘Ik-kan-jou-in-je-kracht-zetten-illusie’. Ik kom het wel eens tegen binnen de wereld van coaching en healing en sinds kort ook in discussies over leiderschap. Het heet dan bezield leiderschap, spiritueel leiderschap of dienend leiderschap. Mooie woorden. Ik ben bereid mee te gaan in die mooie woorden tot ik lees of iemand hoor zeggen ‘Ik-kan-jou-in-je-kracht-zetten’. Dan ren ik liefst gillend weg.
Dit gaat niet over alle coaches of alle healers en ook niet over alle mensen met een leidinggevende functie. Dit gaat over de illusie dat iemand in staat is een ander in zijn of haar kracht te zetten. Het doet me denken aan de ‘Serenity prayer‘, bekend van de AA:
God,
Grant me the serenity to accept the things I cannot change,
the courage to change the things I can,
and the wisdom to know the difference.
De volgende versie is een bewerking van de Serenity Prayer door Codependency therapist Robert Burney:
God / Goddess / Great Spirit, please help me to access:
the serenity to accept the things I cannot change (life, other people),
the courage and willingness to change the things I can (me, my own attitudes and behaviors),
and the wisdom and clarity to know the difference.
Ik geloof niet dat iemand een ander in zijn of haar kracht kan zetten of dat je een ander kunt veranderen. Ik heb het idee, noem het gerust een oordeel, dat mensen die denken dat ze een ander in zijn/haar kracht kunnen zetten, misschien zelf niet helemaal in hun eigen kracht staan. En dat die mensen het idee nodig hebben dat ze een ander wel in zijn of haar kracht kunnen zetten om zelf in hun (ego)kracht te komen.
Iedereen die zelf door een diepgaand transformatieproces is gegaan weet hoe moeilijk en zwaar het kan zijn om zelf te veranderen. Zo’n persoonlijk transformatieproces is negens mee te vergelijken. Het keert werkelijk je hele leven binnenstebuiten, ondersteboven en achterstevoren. Om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat je machteloos bent over alles waar je dacht macht en controle over te hebben. En dat het enige wat je kunt doen is je over te geven aan God/Goddess/Great Spirit. Je komt in je kracht door je machteloosheid te erkennen. Bizar nietwaar? En die kracht is er één die je elke dag steeds weer opnieuw moet ontdekken en toelaten. Ik heb het over de kracht van het zijn wie je werkelijk bent. De kracht van het afleggen van alle valse overtuigingen over jezelf, anderen, het leven, het heden, het verleden en de toekomst.
Verandering komt van binnenuit, op het moment dat je er zelf aan toe bent. Anderen kunnen je daarbij ondersteunen, met mededogen, veel mededogen. Maar ze kunnen het niet voor jou doen, je moet het zelf doen en innerlijk leiderschap ontwikkelen. Een rups moet zelf, van binnenuit, transformeren tot vlinder. Als je een rups/vlinder helpt te ontpoppen kan deze niet vliegen. Omdat het niet de strijd heeft geleverd om te ontpoppen en het geen kracht in de vleugels heeft kunnen ontwikkelen.
Ik kan iemand die zegt dat hij een ander in zijn/haar kracht kan zetten niet veranderen. Ik kan wel heel hard wegrennen.
Bewaard onder Codependency, spiritualiteit | 5 Comments
Tags: kracht, Robert Burney, spiritualiteit, veranderen
In je kracht staan
Geplaatst op 10 March, 2009
Ik lees nogal eens een boek waar de lezer toch vooral wordt geadviseerd om in zijn/haar kracht te gaan staan. Dan lees ik zoiets en denk: ‘Klinkt goed, laat ik dat dan maar doen’. En wat ik dan wil is een soort van superman power, alles overzien wat er op deze planeet gebeurt en als een soort Tarzan uitschreeuwen: ‘Ik sta in mijn kraaaaaaaaaaaaacht !’
Maar zo werkt het niet met kracht. Misschien werkt het wel zo in stripverhaaltjes maar niet in het echte leven. Niet voor mij in ieder geval. Kracht is niet alles aankunnen. Kracht is niet onkwetsbaar zijn. Om in je kracht te staan hoef je geen superman te zijn.
Door kracht in te vullen als een vorm van alles aankunnen en onkwetsbaarheid ontneem ik mijzelf juist mijn kracht zo heb ik gemerkt. Want er zijn altijd situaties waarbij ik me kwetsbaar voel. Er zijn ook altijd situaties die ik op dat moment even niet kan accepteren of waarbij ik even wat tijd nodig heb om te komen tot een gepaste respons. En door kracht in te vullen als een vorm van alles aankunnen en onkwetsbaarheid voed ik de oordelen over mijn kracht. Of anders gezegd: voed ik de oordelen over het niet in mijn kracht staan.
Het is een bekende valkuil: iets nieuws aanleren (in mijn kracht staan) en er dan een zodanige vorm of interpretatie aan geven dat de prestatielat op een onmogelijke hoogte komt te liggen. En de oordelen verheugen zich al op het moment dat die lat niet wordt gehaald.
Het is ook nog eens disfunctioneel om kracht in te vullen als een vorm van onkwetsbaarheid of alles aankunnen. Het gaat voorbij aan het feit dat mens zijn nu eenmaal kwetsbaarheid met zich meebrengt. En dat er dingen gebeuren waar we op het moment zelf niet de gewenste respons op kunnen geven.
Kwetsbaar durven zijn en kwetsbaarheid kunnen accepteren, is juist kracht. Kracht is ook even tijd nemen om tot een gewenste respons te komen als het op het moment zelf even niet lukt. Kracht is accepteren wat er is en werken met wat er is. En als dat niet kan, als er iets gebeurt wat je op dat moment niet kunt accepteren, dan is kracht het accepteren dat je iets niet kunt accepteren.
Kracht is het hele spectrum aan gevoelens durven voelen. De angst, pijn en verdriet net zozeer als de vreugde en blijdschap. Kracht is na het vallen weer opstaan en leren van wat er gebeurd is.
Bewaard onder Codependency, Mening | 8 Comments
Tags: acceptatie, kracht, kwetsbaarheid
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.