Gehechtheid
Geplaatst op 10 December, 2009
Elke dag zijn er wel momenten van confrontatie als het gaat om gehechtheid. Het opruimen van een kledingkast bijvoorbeeld.
Ik wilde kleding sorteren om naar het kringloopcentrum te brengen. De keuzes zijn snel gemaakt omdat ik precies weet wat ik al lange tijd niet heb gedragen en wat ik nooit meer zal aantrekken omdat ik me er niet meer prettig in voel. De kleren zijn nog in goede staat, hebben een tijdje bij me gepast maar doen dat nu niet met. Logisch om ze dan naar het kringloopcentrum te brengen zodat iemand anders er nog plezier aan kan beleven. Tevens een manier om de overvloed te laten stromen: weggeven wat je zelf niet meer nodig hebt.
Het stapeltje voor het kringloopcentrum ligt klaar. Maar dan gebeurt het: ik pak elk kledingstuk nog eens in mijn handen en vraag me af of het echt wel zeker is dat ik dat kledingstuk nooit meer aantrek. Misschien dit shirtje nog maar bewaren want dat stond toch altijd zo leuk op die zwarte broek. En dat andere shirtje is misschien handig voor het geval dat… En zo komt er bij elke kledingstuk dat door mijn handen gaat een verhaaltje.
Die verhaaltjes over ‘toch maar bewaren voor het geval dat…’ kloppen niet, het zijn echo’s van mijn gehechtheid aan die kleren. Gehechtheid kent geen logica want ook al zou ik die kleren bewaren, ik trek ze nooit meer aan. Gehechtheid maakt loslaten ook zo moeilijk.
De kleren liggen ondertussen bij het kringloopcentrum. Ik hoop dat ze snel een nieuwe eigenaar vinden.
Ook een alledaagse indicator voor gehechtheid is boodschappen doen in de supermarkt met in je hoofd dat ene gerecht dat je graag wilt klaarmaken. Moet je opletten wat er in je gebeurt als één of meerdere ingrediënten zijn uitverkocht. Op het moment dat je ontdekt dat je dat ene gerecht niet kunt klaarmaken, laat de gehechtheid zich voelen. Ook aan een idee of plan kun je gehecht zijn.
Bewaard onder Persoonlijk | 3 Comments
Tags: keuzes, loslaten, overvloed
Levenslogistiek
Geplaatst op 26 August, 2009
Precies voor het terras met uitzicht op zee stopt een vrachtwagen. Weg uitzicht. De chauffeur stapt uit, meldt zich met wat papierwerk bij de exploitant van een kiosk en lost een paar rolcontainers. Het is nog vroeg en de chauffeur vervolgt snel zijn route naar het volgende adres. In de laadruimte van zijn vrachtwagen staan alle goederen netjes op volgorde: wat er het eerste uit moet is eerder die ochtend als laatste ingeladen en wat er als laatste uit moet is als eerste ingeladen. Dat is wel zo handig want zo staat wat hij moet lossen steeds vooraan in zijn laadruimte. Allerlei technische hulpmiddelen op het gebied van datacommunicatie en productidentificatie zorgen ervoor dat alles op het juiste moment op de juiste plaats in de juiste hoeveelheid wordt afgeleverd. Vrachtvervoer is een mooi staaltje van efficiency en Nederland is er goed in.
Waarom werkt het in het leven ook niet zo, net als bij die vrachtwagen? Je komt tijdens je levensroute in een situatie terecht waarvoor je bepaalde kwaliteiten en vaardigheden nodig hebt. Je opent je denkbeeldige losklep en wat je in die situatie nodig hebt staat vooraan. Je hoeft het maar te pakken om het probleem op te lossen. Je vervolgt je levensroute en bent klaar voor de volgende situatie. Wat een vertrouwen moet dat geven, wetende dat wat je nodig hebt er steeds is, op het juiste moment op de juiste plaats. En wat een efficiency ook.
Het leven is een stuk ingewikkelder dan de logistiek van een vrachtwagen. Zo is er geen logistiek computersysteem dat precies de meest efficiënte route berekent om je leven te leven en dat je precies vertelt wat je nodig hebt en in welke volgorde en welke hoeveelheden. Het leven kent ook geen TomTom die vertelt waar je bent en waar je heen moet.
Nee, leven is meer iets van hotseknotsen je neus achterna en maar zien wat er van komt. Wat je nodig hebt staat misschien wel helemaal achteraan in de vrachtwagen of erger nog, wat je nodig hebt is er op dat moment helemaal niet! Misschien zit je wel helemaal op de verkeerde route of kom je er na jaren achter dat je in een kringetje bent gereden en terug bent waar je begonnen bent. Wat kan dat frustrerend zijn.
En toch denk ik dat we in het leven beter af zijn dan zo’n vrachtwagen chauffeur. Hij volgt zijn TomTom en doet precies wat de computer voor hem heeft berekend. Alles is gericht op efficiency en alles ligt van te voren al vast. Vrijheid is ver te zoeken.
Dan maar liever dat gehotseknots van het leven. Geen TomTom en geen computerprogramma dat alles van te voren uitstippelt. Nee, dan maar liever vrije wil. Dan maar liever nu een plan maken en dat over vijf minuten weer veranderen en daarna nog een paar keer. Dan maar liever de frustratie van in een situatie terechtkomen en op dat moment niet weten wat te doen en hoe te handelen. Dan maar liever verdwalen op z’n tijd. Liever hotseknotsen dan een computerprogramma volgen.
Ik geniet nog even van het uitzicht en stap weer op de motor. Via de snelweg naar huis want dat gaat het snelst. Na een minuut of twintig verlaat ik spontaan de snelweg en ontdek net voorbij een klein dorpje een bijzonder smal landweggetje. De motor weet al wat te doen want terwijl ik met de gedachte speel om terug naar de snelweg te gaan rijdt de motor al over het landweggetje. Prachtig mooi is het daar te rijden. Heel in de verte zie ik het verkeer over de snelweg razen. Daar had ik ook kunnen rijden, snel en efficiënt.
Het voordeel van hotseknotsend leven is dat je onlogische spontane intuïtieve beslissingen kunt nemen. Veel minder efficiënt maar wel veel leuker en veel mooier.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer
Tags: keuzes, leven, schoonheid
Onderneem het
Geplaatst op 3 July, 2009
Gisteren kreeg ik een e-mail van Petra Maartense, blogger en schrijfster, met de volgende vraag:
Wat is het geheim van het succes van een zelfstandige? Vertel me jouw gouden tip of advies voor mensen die graag zelfstandig ondernemer willen worden! Graag op basis van je eigen ervaring, als je wilt met een kort eigen
verhaaltje erbij. Welke valkuilen ben jij tegengekomen en hoe heb je het opgelost? Wat is het belangrijkste om op te letten?
Petra verzamelt materiaal voor een boekje met tips en adviezen voor mensen die twijfelen of ze het wel kunnen, zelfstandig ondernemer zijn, en of het niet heel erg zwaar is.
Als je zin hebt om ook een bijdrage te leveren aan haar boekje, neem dan contact op met Petra Maartense. Haar contactgegevens staan op haar blog ‘De vliegende schildpad‘.
Hier mijn kijk op ondernemen:
Over ondernemen zijn ontelbaar veel boeken en websites vol geschreven. Allemaal wijsheid, kennis, inzichten en ideeën van ANDEREN. Ook voor degene die dit stukje leest: jij leest over iets dat werkt voor een ander. Die ander dat ben ik, de schrijver van dit stukje. Wat voor jou, de lezer werkt, weet ik niet. Misschien werkt wat voor mij werkt ook voor jou. Misschien ook niet. Dit is de tijd, niet alleen op het gebied van ondernemen, om alles wat anderen zeggen en schrijven te gebruiken als hulpmiddel bij het ontdekken van wat er in JOU leeft! Ontdekken van JOUW waarheid! Ontdekken van JOUW innerlijke ondernemer! Als Columbus het advies van andere ondernemers had opgevolgd had hij Amerika echt niet ontdekt.
Ik heb een ondernemingsplan bestaande uit maar een paar woorden:
‘Ik doe waar ik blij van word. En als jij daar ook blij van wordt, dan doen we samen waar we blij van worden.’
Dat is bij alles wat ik wil doen, bij alle keuzes, bij alle stappen, mijn wegwijzer. Het is de wegwijzer die me wegvoert van de weg van anderen. Het is de wegwijzer die me mijn eigen weg wijst. Door daar trouw aan te zijn en daarover steeds opnieuw te reflecteren, is ondernemen voor mij een intuïtief avontuur geworden. Bijzondere kansen, mogelijkheden, mensen, zogenaamde toevalligheden, stromen in overvloed.
Door mezelf letterlijk en figuurlijk af te stemmen op mijn gevoel, het gevoel in mijn lijf, krijg ik de feedback die ik nodig heb. De feedback die mij vertelt of ik mijn ‘ondernemingsplan’ trouw ben, of ik wel doe wat ik leuk vind en of ik er wel blij van word.
Door daar trouw aan te zijn omzeil ik ook de grootste valkuilen: de weg van een ander volgen. De weg van een ander volgen lijkt soms verleidelijk. Vooral als die ander een zogenaamde ‘expert’ is en al veel ervaring heeft en het klappen van de zweep kent. Wat voor die ander werkt hoeft voor jou niet te werken. En de tijd verandert steeds sneller. Wat gisteren werkte, werkt morgen misschien niet meer.
Een andere beruchte valkuil bij het ondernemen is geloven in schaarste. Geloof in overvloed! Bedenk je eigen economie, een economie gebaseerd op ondernemen vanuit overvloed, vanuit gelijkwaardigheid, vanuit respect voor mensen en de planeet, vanuit respect voor het leven. Vier en dien het leven en het leven viert en dient jou. Herdefinieer het begrip succes. Als succes alleen betekent een hoop geld, dan is dat een armoedige vorm van succes. Alles wat je met plezier doet, waar je blij van wordt, alle waarde die je bijdraagt aan anderen en de planeet, is succes. Herdefinieer alles.
De planeet schreeuwt het uit om mensen die hun eigen weg gaan. Obstakels zul je tegenkomen tijdens je weg. Elk obstakel en elk probleem is je bondgenoot en helpt je om te leren en te groeien, om sterker te worden en om vooruit te komen.
Randy Pausch zei het als volgt:
“Muren zijn er om de mensen tegen te houden die het niet graag genoeg willen. Ze zijn er om de ánderen tegen te houden.”
De omstandigheden om te gaan ondernemen zijn nog nooit zo ideaal geweest als nu. Ga aan het roer staan en laat de wind en de zeilen je meenemen. Maar stuur zelf.
Bewaard onder Mening, Ondernemen, Persoonlijk | 2 Comments
Tags: avontuur, geld, intuitie, keuzes, Ondernemen, overvloed, passie
Behoeften herkennen en erkennen
Geplaatst op 1 July, 2009
Ken je dat, dat je je moe voelt, behoefte hebt aan rust, en dat je toch door blijft gaan met wat je aan het doen bent? Ik had vandaag een dag met een aantal van die momenten. Het lichaam zei: moe, rust nu! En het hoofd zei: doorwerken, rust straks!
Wat in zo’n geval te doen? Ik zou zeggen: luister naar je gevoel en zorg voor je behoefte aan rust. Kans dat even rust nemen ook de kwaliteit van het werk daarna ten goede komt.
Nou volg ik mijn eigen goede raad niet altijd op. Is dat stom? Is dat een vorm van innerlijk geweld? Toen ik mezelf deze vragen stelde (Let op: oordelen in de vorm van een vraag!) trok ik maar even flink aan de rem. Natuurlijk had het geholpen als ik even rust had genomen. Maar ik deed het niet.
Elk gedrag, hoe onbegrijpelijk het er aan de buitenkant misschien uitziet, elk gedrag vervult een behoefte. Zinloos gedrag bestaat niet. Maar waarom dan doorwerken terwijl het lichaam om rust vraagt? Omdat doorwerken ook weer een behoefte vervult. De behoefte aan erkenning bijvoorbeeld. Of de behoefte aan ruimte (iets af willen ronden).
En door er zo naar te kijken hoef ik niet te oordelen over mijn keuze. Die oordelen zijn er nog wel even, maar klinken al een stuk zachter en milder. Ze doven uit. Waar behoeften herkend en erkend zijn, verdwijnen de oordelen.
Bewaard onder Persoonlijk | 1 Comment
Tags: behoeften, keuzes, oordelen
Moeten en willen
Geplaatst op 26 April, 2009
We moeten van alles. We moeten naar het werk. We moeten boodschappen doen. We moeten naar dat verjaardagsfeestje. We moeten de afwas doen. We moeten een afspraak maken bij de tandarts.
Van wie moeten we al die dingen? Van onszelf.
Telkens als we iets ‘moeten’ ontnemen we onszelf ruimte. Het is dan net alsof we gedwongen worden iets te doen tegen onze zin in. We spelen dan de rol van slavendrijver en slaaf tegelijk. Als je zegt dat je iets ‘moet’ zet je jezelf in de slachtofferrol. Slachtoffer van de omstandigheden, slachtoffer van al die dingen die je ‘moet’ doen en waar je zogenaamd geen keuze hebt.
Maar die keuze heb je wel. Je moet niet naar je werk maar je wilt naar je werk omdat je bijvoorbeeld geld wilt verdienen. Je moet geen boodschappen doen maar je wilt boodschappen doen omdat je wat te eten wilt hebben. Je moet niet naar het verjaardagsfeestje maar je wilt naar het feestje omdat de vriendschap met die ander waardevol voor je is. Je moet de afwas niet doen maar je wilt de afwas doen omdat je graag een opgeruimd huis hebt. Je moet geen afspraak bij de tandarts maken maar je wilt een afspraak maken omdat je graag een gezond gebit hebt.
Vervang het woordje ‘moeten’ eens een tijdje door het woordje ‘willen’ en voel het verschil. Zeg: ‘Ik wil…..omdat ik…..’. Als je zegt dat je iets wilt erken je je eigen verantwoordelijkheid.
Bewaard onder Communicatie | Reageer
Tags: Communicatie, eigen verantwoordelijkheid, keuzes
What I have traded
Geplaatst op 24 March, 2009
Ik las gisteren het artikel Learning from A Master: Review of “Bear Bryant, CEO”. Ik was getroffen door het volgende stukje poëzie met de titel ‘What I have traded’:
This is the beginning of a new day.
God has given me this day to use as I will.
I can waste it or I can use it for good.
What I do today is very important because I’m exchanging a day of my life for it.
When tomorrow comes this day will be gone, forever,
Leaving something in its place I have traded for it.
I want it to be gain, not loss, good, not evil,
Success, not failure, in order that I shall not
forget the price I paid for it.
Goed om af en toe even stil te staan, echt helemaal stil te staan, dat we bij alles wat we doen, ja echt bij alles, een stukje van ons leven inruilen voor datgene wat we aan het doen zijn.
Of het nou leuk werk doen of saai werk: we ruilen een stukje van ons leven in voor het doen van dat werk. Of we nou ruzie maken of liefhebben: we ruilen er een stukje van ons leven voor in. Of we nou onze dromen achterna gaan of ze juist uit de weg gaan: we ruilen er een stukje van ons leven voor in. Elke dag weer opnieuw.
Bewaard onder Citaten | 2 Comments
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.