De dakloze en de Uggs
Geplaatst op 18 January, 2010
Ik heb boodschappen gedaan en loop naar huis. Onder een afdak naast de supermarkt staat een vrouw daklozenkranten te verkopen. Af en toe koop ik wel eens zo’n krant waarvan een deel van de opbrengst naar de dakloze gaat.
Ze staat daar regelmatig en telkens als ik haar passeer heb ik de keuze wel of geen krant bij haar te kopen. En als ik geen krant koop, passer ik haar dan zonder haar aan te kijken of kijk ik haar juist wel aan? En als ik wel een krant koop, doe ik dat dan voor mezelf of doe ik dat echt voor haar of voor allebei?
Terwijl ik haar passeer zie ik ineens haar laarzen: zij draagt UGGS! Wat er dan in mijn denkgeest gebeurt heet in computertaal een IF-THEN-ELSE constructie:
- IF een dakloze Uggs draagt…
- THEN is de dakloze geen echte dakloze want daklozen kunnen geen Uggs betalen…
- ELSE de dakloze is wel een echte dakloze en de Uggs zijn gewoon uit de lucht komen vallen…
Ik koop dus geen krant en terwijl ik verder loop, vraag ik me af wat er is gebeurd. Ik kan onmogelijk zeker weten dat de Uggs die ze draagt echte dure Uggs zijn of goedkope nep-Uggs. Misschien waren het wel helemaal geen Uggs en dacht ik dat alleen maar omdat er op Twitter zo belachelijk veel over Uggs wordt gesproken.
Maar de reden waarom ze wel of geen echte Uggs draagt doet er helemaal niet toe. In plaats van blij voor haar te zijn dat ze warme voeten heeft in de vrieskou, in plaats van te genieten van het plezier van geven en ontvangen, heb ik mezelf in gijzeling laten nemen door mijn denkgeest die overschakelde op ‘crazy-mode’ toen ik haar laarzen zag.
De werkelijkheid klopte niet met het plaatje dat mijn denkgeest van een dakloze heeft en ook niet met het plaatje dat mijn denkgeest van een Uggs-draagster heeft. In computertaal: GOTO crazy mode.
Godzijdank ben ik geen computer en kan ik reflecteren op wat ik doe. En wat zou het handig zijn als computers dat ook konden
Credits: Dit artikel is geïnspireerd door ‘See the madness within yourself‘ van Irina Almgren.
Bewaard onder Persoonlijk | 14 Comments
Tags: Bewustzijn, gedachten, oordelen
Briljante denkgeest
Geplaatst op 13 August, 2009
De woorden ‘niet’ en ‘nooit’ vind ik toch wel aardig bizar. Het universum kent ze niet, onze denkgeest ook niet (denk maar eens niet aan chocolade ijs en waar denk je dan ineens aan? Juist, aan chocolade ijs) en toch heeft onze denkgeest die woorden uitgevonden.
Rara hoe kan dat? Hoe kan onze denkgeest woorden uitvinden die het zelf niet herkent? En zou dat ook voor andere woorden gelden, dat onze denkgeest ze wel heeft uitgevonden maar niet herkent?
Ik hou het er maar op dat onze denkgeest zo uitermate briljant te werk gaat dat het zelfs dingen kan uitvinden die het niet herkent. Dat het iets heeft uitgevonden en dan zegt ‘Wow, te gek dat ik dit heb uitgevonden! Maar wat is het eigenlijk?’
(Geïnspireerd door ‘Vrolijk‘, een blogpost van Petra Maartense)
Bewaard onder Communicatie, Mening | 2 Comments
Tags: gedachten, taal, woorden
Gedachten-getimmer
Geplaatst op 31 July, 2009
Ik ben er heerlijk een aantal dagen tussenuit geweest met de motor. Het verlangen erop uit te trekken won het van de steeds veranderende weersvoorspellingen.
Motorrijden is één zijn met de motor, met kracht, snelheid, balans en veiligheid, één zijn met de wind, zon en soms regen, één zijn met de omgeving, de verrijkende en soms verwoestende ingrepen van de mens. Motorrijden vraagt zowel concentratie als ontspanning, aanwezig zijn in het moment en alle zintuigen tegelijk gebruiken.
En dan…..gebeurt er iets dat ruimte heet. Er komt wat rust in de gedachtestroom, hier en daar een opening zelfs. Die openingen rijgen zich aaneen tot ruimte. Ruimte tot reflectie. Ruimte om de alledaagse gekte te herkennen. Ruimte om gedachten te herkennen die vriendschap sluiten met die ruimte waardoor er inspiratie en bezieling is. Ruimte ook om gedachten te herkennen die de ruimte willen beheersen en controleren waardoor onrust en spanning ontstaan.
En terwijl ik zo motormediterend rondtoer door een prachtig landschap met een stevig ansichtkaartgehalte, zie ik ineens die timmerman.
De menselijke denkgeest heeft wel wat weg van een overijverige timmerman. Zodra deze timmer-aholic ergens een opening ziet pakt hij meteen aan paar stevige planken, spijkers en een hamer om de opening dicht te timmeren. Zo snel en hard mogelijk rost hij de opening dicht. Van de ruimte die achter de opening ligt is de timmerman als de dood en dus wil hij timmeren, alles potdicht.
Dus als je zo’n herrie in je hoofd hoort, dan is dat die timmerman.
Hoe kom je van die herrie af? Ga eens lekker op vakantie !
Bewaard onder Persoonlijk | 1 Comment
Tags: Bewustzijn, gedachten
Gedachten als magneet
Geplaatst op 21 July, 2009
Je gedachtegoed is het sterkste magnetische veld op aarde dat heel exact jouw eigen publiek weet aan te trekken!
Huub Koch op zijn blog in het artikel ‘Hoe ontwikkel je als zelfstandige een eigen visie op het gebied van persoonlijke marketing en communicatie?’
Bewaard onder Citaten, spiritualiteit | Reageer
Tags: gedachten, Huub Koch, Ondernemen
Voelen en denken
Geplaatst op 11 April, 2009
Het stukje dat ik vanmiddag zat te schrijven wilde niet zo wilde vlotten zoals ik het graag wilde. Ik had last van branderige ogen en gesnotter. Hooikoorts. De drang om in mijn ogen te wrijven won het van de ervaring dat het de pijn alleen maar erger maakt.
Ik voelde me moe. Mijn ogen wilden dicht om de pijn te verzachten en om even te slapen. Ik kon het schrijven niet loslaten en had in gedachten nog een waslijstje aan andere dingen die ik wilde doen. Slapen stond niet op dat lijstje, zelfs niet ergens onderaan. Slapen? Vanavond zo rond een uur of twaalf maar niet nu.
Hoe hard moet een lichaam schreeuwen voordat het gehoord wordt? Waarom hoeft een gedachte maar heel even wat te roepen om al aandacht te krijgen? Van niet naar je lichaam luisteren kun je ziek worden, heel erg ziek. En van naar je gedachten luisteren kun je gek worden, heel erg gek.
Ooit heb ik geleerd om niet naar mijn gevoel te luisteren en om mijn gevoel te overstemmen met een kakofonie aan gedachten. Ik kan me niet herinneren dat ik op school ook maar één keer iets heb geleerd over gevoelens. Ik heb op school wel een heleboel andere dingen geleerd. Lezen en schrijven, dat wat nuttig om te leren. Over het nut van de rest ben ik niet zo zeker.
Het echte leren gebeurt niet op school maar daarna. Dan mag je afleren wat je op school hebt geleerd en leren wat je echt nodig hebt.
Wat ik echt nodig had vanmiddag was rust en slaap. Ik had even tijd nodig om daaraan toe te geven en om mezelf te geven wat ik nodig had. Dat waslijstje is er nog steeds maar ik heb nu wel de energie om dat lijstje af te werken.
Bewaard onder Persoonlijk | Reageer
Tags: behoeften, gedachten, gevoelens, leren
Handleiding voor een ongelukkig leven
Geplaatst op 18 August, 2008
Handleiding voor een ongelukkig leven:
- Geloof je eigen gedachten.
- Geloof je eigen gedachten nog meer.
- Blijf vooral doorgaan met het geloven van je eigen gedachten.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: gedachten

