Uit je hoofd geperst

Geplaatst op 21 May, 2012 

Als je net zo lang met koorts in bed ligt tot uiteindelijk je hele lijf is uitgeput, merk je dat je uit je hoofd bent geperst. Uit je hoofd en in je lijf geperst. Is langzaam maar zeker die hele draaikolk aan gedachten tot stilstand gekomen. Wat een rust.

Alles ziet er vanaf dat moment heel anders uit. Inloggen op Twitter is een lachertje: wat doen al die mensen daar, waarom hebben ze het nergens over? Blogs lezen gaat heel snel want prioriteiten stellen werkt ineens heel anders: geen enkele blog komt nog door het prioriteitenfilter. Blogs schrijven lijkt ineens de meest onzinnige bezigheid die je je maar kunt voorstellen. Je bedenkt je dat alles waar je je ooit druk om hebt gemaakt er helemaal niet toe doet en dat waar je in geloofde wellicht allemaal bullshit is.

Je denkt: als ik me weer beter voel, ga ik alles anders doen. Maar dan komt die draaikolk weer op gang.

Ik ben er weer. Of misschien ben ik er juist niet. Het is maar hoe je het bekijkt.

Lees ook:

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 11 Comments

Tags: ,

Geld genoeg

Geplaatst op 20 December, 2011 

Die paar keer per week dat ik een half uur op de fiets zit, biedt een prachtige gelegenheid om waar te nemen waar mijn denkgeest zich mee bezig houdt. De laatste tijd viel me op dat het thema regelmatig geld was. Meer specifiek: dat ik niet genoeg geld had.

Ik had daar op een gegeven moment wel genoeg van en besloot al fietsend mijn denkgeest eens aan het werk te zetten met de volgende opdracht: bedenk zoveel mogelijk dingen die ik het afgelopen jaar kon doen en waar ik genoeg geld voor had.

Het resultaat was een bijzonder mooie lijst en, belangrijker nog, dat ik me al snel de koning te rijk voelde.

Note to self: zet die denkgeest eens wat vaker gericht aan het werk.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Luisteren naar je gevoel met je verstand erbij

Geplaatst op 29 September, 2011 

Na de zomervakantie begon ik bij een nieuwe Tai Chi groep en een nieuwe lerares. De afgelopen jaren beoefende ik vooral de zwaard- en waaiervorm en deze nieuwe groep beoefent de Pekingvorm, een vorm waarvan ik alleen bepaalde bewegingen herken.

Het is alsof ik na jaren Tai Chi weer helemaal opnieuw begin en dat roept soms  gevoelens van spanning en weerstand bij me op. Gevoelens die weer allerlei gedachten lanceren om niet naar Tai Chi te gaan en die gedachten bouwen vervolgens een aardig verhaaltje op waardoor het zelfs aannemelijk lijkt om niet te gaan.

Niet gaan klinkt verleidelijk want dan ben ik ook meteen van die onaangenaam voelende spanning en weerstand verlost. Zou ik naar mijn gevoel luisteren, dan zou ik zomaar kunnen beslissen om niet te gaan. Maar is dat verstandig?

Kiezen vanuit je gevoel, het klinkt zo mooi. Maar om een keuze te maken is soms wel wat meer nodig. Behoeften bijvoorbeeld: vanuit welke behoeften kies je? Ook al roept de Tai Chi les bij mij gevoelens van spanning en weerstand op, toch ga ik naar de les vanuit mijn behoefte aan beweging en leren, vanuit mijn behoefte aan zorg voor mijn lichaam en geest. Die behoeften vervul ik door wel te gaan.

Het soms zo verguisde verstand is een handig gereedschap om te reflecteren en om de onderliggende behoeften helder te krijgen. En tijdens dat proces lossen ook die gevoelens van spanning en weerstand langzaam op om plaats te maken voor nieuwsgierigheid.

Tot nu toe ben ik steeds wel naar de les gegaan en heb me niet laten leiden door de gevoelens vooraf. Had ik dat wel gedaan, dan had ik mezelf gesaboteerd.

Lees ook: Verstand en gevoel

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 9 Comments

Tags: , , , ,

Verstand en gevoel

Geplaatst op 27 September, 2011 

Al geruime tijd ben ik betrokken bij een project om een online community te creëren. De visie van de bedenker ervan en ook zijn doel spraken me aan en ik besloot mee te doen.

Met de tools die het Internet tegenwoordig biedt, is het mogelijk om snel (als het moet kan het zelfs binnen een dag) een community te starten maar vanaf het begin verliep het project moeizaam en er deden zich allerlei vreemde tegenvallers voor.

Pas een paar weken geleden herkende ik het patroon: het project stroomde niet, het voelde als drijfzand waarbij je bij elke beweging verder wegzakt in plaats van vooruit komt.  Mijn gevoel zei ermee te stoppen en ik begon alvast stappen te ondernemen de community in de onafgemaakte vorm over te dragen aan de bedenker.

Vorige week kreeg ik een telefoontje van de bedenker van de community en we bedachten een noodscenario om de boel vlot te trekken. Het plan klonk goed maar voelde niet goed. Rationeel zag het er allemaal goed uit maar het gevoel zei er toch echt mee te stoppen.

De volgende dag kreeg ik een e-mailtje van de bedenker: na een nachtje slapen had hij besloten er alsnog mee te stoppen. Verrassend? Zoals ik al zei: het project stroomde niet.

Samengevat: Peter, volg je gevoel. Je mag erop vertrouwen.

Bløf over de opstand van het hart en het verstand:

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , ,

Mindfucks ontfucken

Geplaatst op 18 October, 2010 

Mindfucks, mijn blogposts staan er vol van zo neem ik aan. Of misschien is dat ook weer een mindfuck :)

Iedereen heeft gedachten en overtuigingen die voor waarheid worden aangenomen en die nooit zijn gechecked of ze wel echt waar zijn. Je zou zo zeggen dat je een mindfuck meteen kunt herkennen maar helaas is dat niet zo. Mindfucks zijn bijzonder gehaaid en hardnekkig.

Een mindfuck communiceert zichzelf het liefst als de absolute waarheid. Iemand zegt bijvoorbeeld: ‘Geld is de wortel van alle kwaad.’ Er is dan nauwelijks ruimte voor een ander idee over geld. Iets prettiger klinkt het al als iemand zegt: ‘Ik denk dat geld de wortel is van alle kwaad.’ De spreker neemt dan eigen verantwoordelijkheid voor zijn idee over geld (ik denk dat…) en er is meer ruimte voor een ander idee over geld.

De afgelopen weken had ik ontmoetingen met de meest uiteenlopende mensen, mensen met verschillende ideeën en inzichten, mensen met verschillende mindfucks. Wat mij intrigeert als ik naar al die verschillende mensen luister, is dat het steeds moeilijker wordt om iets voor waarheid aan te nemen. Er zijn alleen verschillende gedachten, ideeën en inzichten.

Karin Ramaker schreef laatst in haar blogpost ‘Je droombaan vinden via blog. Of microblog.‘ : ‘Overtuigen wil ik al lang niet meer’. Als reactie schreef ik: ‘ (….) inspireren is het nieuwe overtuigen.’

Mindfucks kun je ontfucken door naar andere mensen te luisteren, door uit te wisselen en te delen. En omdat dit een continu proces is, is het nodig dat we elkaar blijven ontmoeten.

flattr this!

Bewaard onder Communicatie, Mening, Persoonlijk | 8 Comments

Tags: , ,

Denken en intuïtie

Geplaatst op 15 October, 2010 

Iedereen heeft wel iets dat hij of zij wil loslaten. De vrouw in het laatste filmpje van Ganpati Spirit wil ook iets loslaten. Kijk en luister zelf:

Loslaten dat je denkt dat je denken het beter weet dan je intuïtie….

Ik vind dit zo ontzettend mooi. Vooral omdat ik net aan het lezen ben over een herkenbaar probleem: het denken dat denkt gelijk te hebben, het beste idee/inzicht/gedachte te hebben. Nou, dat wil ik zo langzamerhand ook wel loslaten.

flattr this!

Bewaard onder spiritualiteit | 8 Comments

Tags: , ,

Volgende pagina →