Dringend verzoek

Geplaatst op 15 July, 2011 

Als we elkaar op een verjaardagsfeestje ontmoeten en we hebben elkaar nog nooit eerder gezien of gesproken, ga dan bij het eerste contact niet tegen me vertellen over ‘in het hier en nu zijn’ en over Eckhart Tolle.  Doe het niet, doe het niet, doe het niet. Als je het toch doet, ben ik niet meer in het hier en nu maar in de toekomst, in het moment dat ik weer lekker thuis ben.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk, spiritualiteit | 16 Comments

Tags: ,

Herinneringen en de emotionele wond

Geplaatst op 18 November, 2010 

Soms heb ik tijdens het schrijven al in de gaten dat ik om de hete brij heen draai. Dan maak ik als het ware omtrekkende bewegingen om toch vooral maar niet te dicht in de buurt van het onderwerp te komen. Het resultaat is dan meestal een verhaal dat zo abstract is dat het niet landt.

Gisteren cirkelde ik als het ware vanuit vogelvlucht om het onderwerp ‘herinneringen’ heen en durfde niet te dicht in de buurt te komen. Ik schreef maar een dotje over dat je herinneringen kunt gebruiken om behoeften in het hier en nu te herkennen en erkennen. Ach, het zal wel maar dat doet geen mens.  Stel je voetbalcluppie doet het niet meer zo best en met heimwee kijk je terug naar die gloriejaren. Welke supporter zegt dan: ‘hé, ik heb heimwee naar het plezier dat ik toen in voetbal beleefde, laat ik eens kijken wat ik nu kan doen om voor mijn behoefte aan plezier te zorgen’.

Nee, waar ik het gisteren eigenlijk over wilde hebben zijn de herinneringen die een gevoelscocktail oproepen van melancholie en pijn. Je kent die cocktails vast wel, ze zijn te herkennen aan het filter dat ze ineens over je realiteit heen leggen. Alles wat er om je heen gebeurt komt ineens heel anders binnen.

Ik noem het de emotionele wond, de wond die is ontstaan door bijvoorbeeld het overlijden van een dierbare, het verlies van een baan of het beëindigen van een relatie. Wat je ook doet, zo’n wond blijft altijd een gevoelig plekje. Als het even aangeraakt wordt via een herinnering is het weer AUW!.

Kan zo’n wond genezen en helen? Het goede nieuws is ja, dat kan. Het minder goede nieuws is dat het misschien een heel leven duurt of zelfs meerdere levens. Rouwen is een kwaliteit die we in onze emotioneel disfunctionele maatschappij maar nauwelijks kennen. Heb je een dierbare verloren? Geen probleem hoor als je over één, hooguit twee dagen, maar weer aan het werk bent want het leven gaat gewoon door hoor.

Rouwen is een kunst geworden en wie die kunst een beetje emotioneel gezond beoefent, heeft doorgaans ook het gelukkigste leven. Rouwen is een proces en met processen weet je nooit hoelang ze duren. Telkens als je voelt dat de emotionele wond is geraakt en nog pijn doet, weet je dat er nog wat te rouwen valt.

Sommige culturen hebben rituelen om transities te eren (rouwen en vieren). De transitie van jongen naar man, van meisje naar vrouw, de geboorte van een kind, de sterfte van een dierbare. Wij hebben die rituelen al lang niet meer omdat we dat in onze door linker hersenhelften gedomineerde maatschappij maar flauwekul vinden en primitief. En de culturen die nog wel rituelen hebben om transities te eren op manieren die emotioneel gezond zijn, die noemen wij nota bene primitief.

Wat volgens Eckhart Tolle werkt, is om de pijn van de emotionele wond, of van het pijnlichaam zoals hij het noemt, waar te nemen zonder erover te oordelen. Elke keer als je dat doet, heelt de wond een stukje en neem je iets van de kracht weg van het pijnlichaam.

Sommige traditionele rituelen zijn gelukkig ook hier in het Westen nog beschikbaar. Zo heb ik anderhalf jaar geleden meegedaan aan een traditionele zweethut ceremonie. Het werkt, het helpt. Wat ook helpt, is je eigen rituelen bedenken. Ik schrijf bijvoorbeeld graag briefjes als ik aan het rouwen ben en die briefjes gaan heerlijk knisperend in de fik op de vuurkorf. Soms begraaf ik ze of breng ze naar zee, het ligt er maar aan waar ik voor in de stemming ben.

Bij één van de trainingen geweldloze communicatie werd rouwen het vieren van verlies genoemd. Het woord rouwen klinkt op zich al niet fijn, rouw klinkt als rauw. Maar vieren van verlies….  Ach, het doet de pijn niet verdwijnen maar het klinkt net iets luchtiger dan rouwen.

Bij sommige stammen is het aanbrengen van littekens onderdeel van het ritueel van volwassen worden of is het een vorm van lichaamsversiering. Van rouwen kun je dus best mooi worden :)

flattr this!

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , , , , , ,

Verzet je niet tegen je pijn

Geplaatst op 22 July, 2010 

Geef je over aan het verdriet, de wanhoop, angst, eenzaamheid of welke vorm het lijden ook aanneemt. Kijk ernaar zonder er mentaal een etiket op te plakken. Laat het er zijn. Omarm het.  Dan zul je zien hoe het wonder van de overgave het diepe lijden verandert in diepe vrede.

Eckhart Tolle

flattr this!

Bewaard onder Citaten | 2 Comments

Tags: , , ,

Ongelukkigheid vervuilt

Geplaatst op 26 March, 2010 

Op de kast in de kamer staat een kartonnen doosje met 50 verschillende inspiratiekaarten. Op elke kaart staat een korte tekst uit het boek ‘De kracht van het nu‘ van Ekchart Tolle.

De tekst die me al enige tijd confronterend toespreekt is de volgende:

Je ongelukkigheid vervuilt niet alleen je eigen innerlijke wezen en de mensen om je heen, maar de totale menselijke psyche waar jij onlosmakelijk mee verbonden bent. Geen andere levensvorm op deze planeet kent negativiteit, alleen mensen, zoals ook geen andere levensvorm de aarde die hem voedt, verkracht en vergiftigt. – Eckhart Tolle

Wat kan ik hier op zeggen? Niks, helemaal niks. Ik word er stil van. Even…

Fijn weekend allemaal.

flattr this!

Bewaard onder Boeken, Citaten | 4 Comments

Tags:

Het huidige moment

Geplaatst op 19 October, 2009 

‘Wat het huidige moment ook inhoudt, aanvaard het alsof het jouw keuze was. Eerst aanvaarden, dan doen. Werk altijd mee, nooit tegen. Maak van het heden je vriend en bondgenoot, niet je tegenstander. Je leven verandert er op een wonderbaarlijke manier door.’

Eckhart Tolle in zijn boek De kracht van het nu

flattr this!

Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer

Tags: , ,

De reis en het doel

Geplaatst op 9 September, 2009 

‘There was a Zen master, he was watching somebody in a competition, archery, and the man was trying very hard to win this competition but he just could not make is. And then somebody asked the Zen master: “What is he doing wrong?”. And the Zen master said: “his need to win drains him of power”.’ Aldus Eckhart Tolle.

In spirituele kringen wordt wel gezegd dat het om de reis gaat en niet om het doel. Een overdreven focus op het doel maakt machteloos zoals het verhaaltje van Eckhart Tolle duidelijk maakt.

In het VPRO programma ‘Holland Sport‘ sprak Wilfried de Jong gisteravond met de schrijver Ilja Leonard Pfeijffer. Ilja vertelt over zijn fietstocht van Leiden naar Rome, een tocht van 26oo kilometer, ongetraind en op een oude racefiets. Hij vertelt dat hij elke dag van zijn tocht begon met het idee een stukje naar het zuiden te fietsen.  Niet Rome beheerste zijn tocht maar gewoon elke dag een stukje verder naar het zuiden fietsen. Later schreef hij over zijn tocht in het boek ‘De filosofie van de heuvel – Op de fiets naar Rome‘.

Toen ik Ilja over zijn tocht hoorde vertellen moest ik denken aan het verhaaltje van Eckhart Tolle en dat het inderdaad om de reis gaat en niet om het doel. En tegelijkertijd vond ik dat het doel een beter lot verdient. Want is het niet het doel dat de reis in beweging brengt? Is het niet het doel dat maakt dat je aan een nieuwe reis gaat beginnen, iets nieuws ondernemen of iets nieuws leren? En daarna heeft het doel zijn belangrijke functie gehad, namelijk het starten van de reis en het avontuur. Daarna neemt de reis het over. Zonder doel geen reis.


flattr this!

Bewaard onder Boeken, Citaten, Mening, spiritualiteit | Reageer

Tags: , ,

Volgende pagina →