Mijn vriend inspireert mij niet

Als ik de overtuiging zou hebben dat mijn vriend(in) mij moet inspireren en hij/zij doet dat niet, dan zou ik me flink pissig voelen. Zo’n overtuiging schreeuwt om ‘the Work’ van Byron Katie. Stel jezelf de vier vragen en verwonder je om de uitkomst.

Maar ik zie ook de humor wel in van zo’n vraag want die vriend inspireert namelijk wel. Hij inspireert om op Internet op zoek te gaan, om te gaan Googelen op ‘mijn vriend inspireert mij niet’. En dankzij die vriend is er een lezer op mijn toch wel inspirerende blog terecht gekomen. Bedankt die vriend maar namens mij.

En nou een fijn en inspirerend weekend allemaal

Ik denk dat er maar één manier is om daar achter te komen: checken (vooral belangrijk als je ‘nee’ wilt zeggen).

De ander vragen of wat jij verstaan hebt als vraag ook daadwerkelijk bedoeld is als vraag of dat het bedoeld is als opdracht of eis. Wat is het verschil? Op een vraag die als verzoek bedoeld is kun je straffeloos  ‘nee’ zeggen. Jouw ‘nee’ heeft dan geen consequenties. Heeft jouw ‘nee’ wel consequenties, dan is er sprake van een opdracht of eis.

Je kunt het de ander ook direct zonder u-bocht constructies vragen: ‘Heeft mijn ”nee” consequenties?’ Is het antwoord ‘ja’, dan kun je nog vragen wat die consequenties zijn en kun je beslissen of je die consequenties wilt accepteren of niet. Wil je de consequenties accepteren, en  zeg je ‘nee’ tegen de als vraag geformuleerde opdracht of eis, dan weet je wat je te wachten staat. Wil je de consequenties niet accepteren, zeg dan  ‘ja’ tegen de als vraag geformuleerde opdracht of eis. Laat je jezelf dan niet dwingen door die ander? Nee, je neemt gewoon een intelligente beslissing.

Hier een inspirerend filmpje van Byron Katie ‘What’s the reality of pressure’ :

www.youtube.com/watch?v=Pb2OnkIe4LY

• Is het waar?
• Kan ik absoluut zeker zijn dat het waar is?
• Hoe reageer je, wat gebeurt er, als je je gedachte gelooft?
• Wie zou je zijn zonder die gedachte?

Als je jezelf deze vier vragen heb gesteld draai je je probleemsituatie om. Op de blog van Byron Katie en ook op haar YouTube channel staan indrukwekkende filmpjes waarin zij deze methode toepast.

Deze week werkte ik aan een nieuw schrijfproject en terwijl ik daarmee bezig bemerkte ik herhaaldelijk de gedachte ”Ik kan het niet”.  Na wat zelfonderzoek met de methode van Byron Katie deed ik een interessante ontdekking. Want wie of wat is het die zegt “Ik kan het niet”? Dat zijn mijn gedachten, het zijn mijn gedachten die zeggen “Ik kan het niet”. En dat klopt eigenlijk ook wel: mijn gedachten kunnen geen schrijfproject doen. Maar ik kan het wel.

Byron Katie zegt dat iedereen dezelfde gedachten denkt maar dat het erom gaat of je je gedachten wel of niet gelooft. Vanmiddag reed ik op de motor en bedacht onderweg wat ik vandaag allemaal nog wilde doen. “Ik heb het druk” dacht ik. Niet dus! Ik had het helemaal niet druk. Mijn gedachten hadden het druk met het bedenken van allerlei dingen. Ik had maar één ding te doen: motorrijden.