Opkrabbelmuziek
Geplaatst op 5 December, 2011
Met het verschijnen van Karin Ramaker’s boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan‘ denk ik ineens aan opkrabbelmuziek, muziek die tot steun is na het op je bek gaan, muziek die herinnert aan het opkrabbelen.
Dan denk ik aan The Sound: Winning
Het is een nummer met twee verschillende gezichten. Het eerste is dat van de tekst, een tekst over opkrabbelen. Het tweede is dat van de muziek, muziek die meer een sfeer neerzet van ‘When you’re on the bottom’ dan van ‘Crawl back to the top’.
Het is misschien juist daarom dat ik ‘Winning’ zo mooi vind. Niet allen brengt het herinneringen naar boven, ook maakt het weer helder dat als het opkrabbelen begint, het verdriet niet ineens voorbij is. Meestal begint het dan pas.
Bewaard onder Boeken, Muziek | 2 Comments
Tags: opkrabbelen
De belangrijkste persoon
Geplaatst op 17 November, 2011
Ik liep door een pretpark en voelde me ellendig. Naast me liep de belangrijkste persoon in mijn leven. Belangrijk was ze, belachelijk belangrijk zelfs. Ze had er weinig voor hoeven doen want ik was degene die haar zo belangrijk had gemaakt.
Ineens klonk er een boodschap uit de hemel. Meestal zijn die boodschappen heel subtiel en als je even niet oplet, mis je ze compleet. Maar niet dit keer.
Rollins band: Your number is one.
Duidelijker kon de hemel de boodschap niet maken. Luider ook niet.
Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | 5 Comments
Tags: relaties
Occupy je eigen leven
Geplaatst op 21 October, 2011
Occupy je eigen leven, je eigen gevoelens en behoeften, je eigen dromen en verlangens, je eigen waarnemingen en oordelen, je eigen overtuigingen en perspectieven, je eigen keuzes en beslissingen, je eigen herinneringen, aannames en verwachtingen. En occupy vooral je eigen pijn en verwondingen.
Bewaard onder Muziek | 2 Comments
Tags: eigen verantwoordelijkheid, leven
Mannen en spiritualiteit
Geplaatst op 18 July, 2011
Onder het kopje ‘spiritualiteit is voor mietjes’ las ik een artikeltje over het boek ‘The Hidden Spirituality of Men’ van Matthew Fox. Ik heb het boek niet gelezen, dat voorop. Maar als ik het artikeltje zo lees komt het boek ook niet op mijn leeslijst terecht want…
Ik ben blij dat er mannen zijn met wie ik gewoon een biertje kan drinken en over voetbal praten, over muziek of seks. Ik ben blij dat er mannen zijn die recht voor z’n raap kunnen zeggen wat ze ergens van vinden zonder zich meteen ‘geweldloos’ of ‘therapeutisch correct’ uit te willen drukken. Ik ben blij dat er mannen zijn die hun spiritualiteit verborgen houden en me op verjaardagsfeestjes tenminste niet meteen aanspreken over ‘In het hier en nu zijn’ en over Eckhart Tolle.
Iedereen heeft recht op zijn/haar spiritualiteit. En ook op het ontkennen, onderdrukken en negeren ervan. Let it be…
Lees ook: Dringend verzoek
Bewaard onder Boeken, Muziek, spiritualiteit | 13 Comments
Tags: Man zijn
Toestemming voor somberheid
Geplaatst op 28 June, 2011
Het komt ineens bij me op: hoe langer ik bezig ben met wat ik voor het gemak en voor het begrip even ‘persoonlijke ontwikkeling’ noem, hoe meer ik mezelf toestemming moet geven om me even somber te mogen voelen.
Eigenlijk geef ik me die toestemming steeds minder zo van: nu heb je al zoveel geleerd en meegemaakt, somberheid is nu toch niet meer nodig? Maar somberheid is soms wel nodig, het is er zo af en toe ineens.
Ik heb gemerkt dat het me helpt op zo’n moment even naar passende muziek te luisteren, iets melancholisch, iets waarmee ik me als het ware even toestemming kan geven voor een moment van somberheid.
‘Outside’ van Staind samen met Fred Durst
Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | 10 Comments
Tags: groeien, persoonlijke ontwikkeling, somberheid
Als je alles geeft
Geplaatst op 18 January, 2011
Ik had mezelf getrakteerd op de nieuwe CD van Filter: ‘The Trouble with Angels’. Nee, dit is geen recensie en als het dat wel zou zijn, zou die niet bepaald objectief zijn want ik heb al vanaf het ontstaan van deze band een zwak voor hun muziek.
Ik zit lekker te luisteren, hoor ik opeens zingen:‘I’ve given you everything I could give’.
Oooh nee, niet van die codependent bullshit please. Maar het is al te laat en het zinnetje zit in m’n hoofd. Het vervolg van het nummer laat zich raden: alles gegeven en die ander is er vandoor en wel zonder berichtje.
Maar ik denk: als je alles hebt gegeven, dan heb je het belangrijkste juist niet gegeven en dat zijn jouw grenzen, jouw ‘nee’, jouw ‘tot hier en niet verder’.
Maar zoals ik al zei ben ik niet objectief als het over Filter gaat. Na ‘I’ve given you everything I could give’ hoor ik: ‘And my life became a lost, haunted world’ en ‘I’ve given you everything, and it’s all gone‘.
Gelukkig, hij heeft het dus in de gaten wat er gebeurt als je alles geeft.
Daarom vind ik Filter zo goed. Ik zei het je toch: ik ben niet objectief.
Lees ook: Codependency in onze muziekcultuur
Meer over codependency lees je in het gratis e-book: ‘Codependence – Dans van Gewonde Zielen‘.
Bewaard onder Codependency, Muziek | 7 Comments
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.