Zwerven door het alledaagse » Muziek

Opkrabbelmuziek (3)

Peter de Kock — Fri, 03 Feb 2012 07:00:19 +0000

Boosheid wil ook wel eens helpen bij het opkrabbelen, het genereert in ieder geval meer energie dan somberheid. En die energie kun je gebruiken om jezelf weer een stapje verder op weg te helpen.

First off, let’s take it from the start
Straight out, can’t change what’s in my heart
No one can tear my beliefs apart

Suicidal Tendencies – You can’t bring me down.

http://www.youtube.com/watch?v=nxcJW6bs5os

‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’ is geschreven door Karin Ramaker.

Als je ‘Opkrabbelen’ koopt via de link die in de rechter kolom van mijn blog staat onder ‘boektip’, dan steun je mijn blog financieel zonder dat het je een cent extra kost. Bol.com is in dat geval zo aardig een klein percentage aan mij te schenken.

Opkrabbelmuziek (2)

Peter de Kock — Fri, 16 Dec 2011 07:00:27 +0000

Muziek kan wel eens net dat vonkje brengen dat nodig is om jezelf weer een stukje verder uit de shit te werken, om jezelf net als Baron von Münchhausen bij de lusjes aan je schoenen of laarzen vast te pakken en jezelf letterlijk omhoog te trekken. Opkrabbelen is best zwaar werk en men neme dus pittige opkrabbelmuziek.

We’ ve all been sorry, we’ve all been hurt
But how we survive is what makes us who we are

Rise against – Survive

http://www.youtube.com/watch?v=fsKk5_xftNI

Karin Ramaker, schrijfster van het boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’, schreef hierover ook een blogpost: Waarom liedjes helpen bij het Opkrabbelen.

Bedienen we het wapen of het instrument?

Peter de Kock — Thu, 08 Dec 2011 09:00:03 +0000

Er zijn van die dagen dat het doodsimpel is om een keuze te maken waarover te bloggen. De sterfdag van John Lennon is zo’n dag.

Ik hield als kind een Beatles plakboek bij en kon slechts heel af en toe een nieuw artikeltje bijplakken dat ik vond in een krant of tijdschrift. Dat veranderde op 8 december 1980, mijn plakboek stroomde vol.

In eerste instantie was Ringo Starr mijn favoriete Beatle. Ik denk dat dit komt omdat Ringo de meest onzichtbare Beatle was. Onzichtbaarheid trok me toen aan, een vaardigheid die ik mezelf ook meester maakte om een beetje weg te kunnen blijven van de emotionele vulkaan die bij ons in huis woonde.

Later werd John Lennon mijn favoriet. Het raakte me dat een icoon die stond voor liefde, waarheid, vrede en kunst, zinloos werd vermoord door een paar stomme kogels. Als zelfs John Lennon de aardse krankzinnigheid niet kan overleven, wie dan wel?

Wat helaas wel heeft overleefd is de mindset van oorlog voeren en de mindset van grenzeloze zelfverrijking en uitbuiting.

Onze mindset is tegelijk een gevaarlijk wapen en een prachtig instrument. Kiezen of we het wapen bedienen of het instrument, dat is waar het om draait.

Love is the answer and you know that for sure
Love is a flower you got to let it grow

John Lennon – Mindgames

http://www.youtube.com/watch?v=H6G2s6LNQQY

Heel wat jaren later ben ik blij wat minder Ringo te zijn en wat meer John, wat minder onzichtbaar en wat meer zichtbaar. Eng is het soms nog wel. John is immers dood en Ringo leeft nog steeds…

Opkrabbelmuziek

Peter de Kock — Mon, 05 Dec 2011 09:00:08 +0000

Met het verschijnen van Karin Ramaker’s boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan‘ denk ik ineens aan opkrabbelmuziek, muziek die tot steun is na het op je bek gaan, muziek die herinnert aan het opkrabbelen.

Dan denk ik aan The Sound: Winning

http://www.youtube.com/watch?v=HhkOmUlgFwg

Het is een nummer met twee verschillende gezichten. Het eerste is dat van de tekst, een tekst over opkrabbelen. Het tweede is dat van de muziek, muziek die meer een sfeer neerzet van ‘When you’re on the bottom’ dan van ‘Crawl back to the top’.

Het is misschien juist daarom dat ik ‘Winning’ zo mooi vind. Niet allen brengt het herinneringen naar boven, ook maakt het weer helder dat als het opkrabbelen begint, het verdriet niet ineens voorbij is. Meestal begint het dan pas.

De belangrijkste persoon

Peter de Kock — Thu, 17 Nov 2011 09:00:44 +0000

Ik liep door een pretpark en voelde me ellendig. Naast me liep de belangrijkste persoon in mijn leven. Belangrijk was ze, belachelijk belangrijk zelfs. Ze had er weinig voor hoeven doen want ik was degene die haar zo belangrijk had gemaakt.

Ineens klonk er een boodschap uit de hemel. Meestal zijn die boodschappen heel subtiel en als je even niet oplet, mis je ze compleet. Maar niet dit keer.

http://www.youtube.com/watch?v=TKj7Wuy5QHU

Rollins band: Your number is one.

Duidelijker kon de hemel de boodschap niet maken. Luider ook niet.

Occupy je eigen leven

Peter de Kock — Fri, 21 Oct 2011 08:00:19 +0000

Occupy je eigen leven, je eigen gevoelens en behoeften, je eigen dromen en verlangens, je eigen waarnemingen en oordelen, je eigen overtuigingen en perspectieven, je eigen keuzes en beslissingen, je eigen herinneringen, aannames en verwachtingen. En occupy vooral je eigen pijn en verwondingen.