John Wayne syndroom

Geplaatst op 17 August, 2010 

Don’t ask me why cause cowboys ain’t supposed to cry.

Jawel, dat zongen ze echt. Dat John Wayne syndroom zit er nog diep in. Ik bied hier gratis een alternatieve tekst aan:

It’s a codependent lie that cowboys ain’t supposed to cry.

John Wayne syndroom

Bewaard onder Codependency | 4 Comments

Tags:

Emotionele heling als reden om te bloggen

Geplaatst op 14 July, 2010 

Er zijn een heleboel redenen om te bloggen. Of om het juist niet te doen :)

Deze week las ik het artikel “Personal Blogging for Emotional Healing – 7 Tips for Bloggers” . De titel klonk veelbelovend en de inhoud viel me tegen. Toch wil ik het artikel hier noemen omdat emotionele heling een zeldzame reden is om te bloggen. Zeldzaam maar wel zeer gezond.

Misschien heb je gemerkt dat als je gaat bloggen er allerlei ‘bijwerkingen’ zijn. Emotionele heling kan zo’n bijwerking zijn. Als die bijwerking je bevalt, kun je je er in je blog meer op richten en je blog zelfs gebruiken als gereedschap voor emotionele heling.

Twee quotes uit het artikel:

“Secrecy prevents healing”

Dit klopt en het is geen toeval dat dit aansluit op stap 4 en vooral stap 5 van het spirituele twaalf stappen programma. Het twaalf stappen programma is een waardevol en zeer krachtig gereedschap als het om emotionele heling, verslaving of codependency gaat (deze drie zijn met elkaar verbonden). Dingen op een gezonde manier naar buiten brengen, maakt de weg vrij voor heling (let op: op een gezonde manier!).

“Blogging’s cheaper than therapy, lasts longer than mastu***tion (….)”.

Slecht nieuws voor de therapeuten en goed nieuws voor jou want door te bloggen kun je je eigen therapeut worden.

Een mooi artikel over emotionele heling kun je vinden op Lichtwerker.com.

Lees ook:  ‘Schrijven is jezelf ontmoeten op papier‘.

Emotionele heling als reden om te bloggen

Bewaard onder Bloggen, Codependency, Schrijven | 3 Comments

Tags: ,

Codependency vreet je hart en ziel op

Geplaatst op 28 June, 2010 

In sommige songteksten kun je codependency issues herkennen. Het issue is dan verwoord in de vorm van een disfunctionele overtuiging over relaties en klinkt meestal als op en top romantisch  (bijvoorbeeld: I can’t Live. If living is without you) maar heeft als onderlaag een codependency issue. Zie Codependency in onze muziekcultuur.

Er zijn ook songteksten die de romantische verpakking van die issues compleet omver blazen en die de pijn die codependency veroorzaakt in al zijn rauwheid verwoorden. Als voorbeeld hiervan twee prachtige nummers van Linking Park: Crawling en Numb.

De live video versie van Crawling is helemaal geweldig. Omdat embedden ervan niet is toegestaan kun je deze op YouTube bekijken.

Codependency: het vreet je hart en ziel op. Hoezo romantisch?

Codependency vreet je hart en ziel op

Bewaard onder Codependency, Muziek | 4 Comments

Tags: ,

Codependency en het reptielenbrein: partners in crime

Geplaatst op 29 April, 2010 

Verhaaltje vooraf

Toen ik ergens in november vorig jaar mijn motor uit de garagebox wilde ophalen, ontdekte ik dat een aantal stratenmakers bezig waren alle vakken van het aangrenzende parkeerterrein opnieuw in te delen en te bestraten.

Helaas was er ineens ook een parkeerplaats precies voor de ingang/uitgang van garagebox. Het parkeervak voor de ingang/uitgang en dat altijd met een groot wit kruis was gemarkeerd, was er nog maar nu zonder het witte kruis. En de grote betonnen paal die altijd in het midden van dat witte kruis had gestaan, was verwijderd en lag in de bosjes.

Ik zag de bui al hangen: als ik nu zou gaan motorrijden, zou ik bij terugkomst wellicht een geblokkeerde garagebox  aantreffen. Gelukkig waren de stratenmakers nog aanwezig, ze zaten net in hun busje een boterham te eten. Ik vertelde ze over de garagebox en dat die betonnen paal toch echt terug in de grond moet om te voorkomen dat er een auto parkeert precies voor de ingang/uitgang. Er was begrip en ik had genoeg vertrouwen in de goede afloop om op de motor te stappen.

Bij terugkomst een paar uur later lag de betonnen paal nog steeds in de bosjes. Ik wilde de stratenmakers herinneren aan ons gesprek eerder die middag maar dit keer was er geen begrip en ze wezen naar elkaar.

Uiteindelijk verwezen ze me naar de machinist van een graafmachine maar ook die wilde de paal niet terug in de grond zetten. Hij en zijn collega’s hadden alles volgens tekening van de gemeente uitgevoerd en voor die betonnen paal moest ik maar bij de gemeente zijn.

Ik belde de gemeente en kreeg een antwoordapparaat te horen. Het was vrijdagmiddag en er was niemand meer bereikbaar. Ik besloot de woningcorporatie te bellen die de garagebox in eigendom heeft maar ook daar was het vrijdagmiddag en niemand meer op kantoor.

Werken volgens het systeem

Uiteindelijk heeft het een maand geduurd voordat de betonnen paal weer terug in de grond stond en daar waren aardig wat telefoontjes en e-mailtjes voor nodig met de aannemer, woningcorporatie en gemeente.

Als op die bewuste vrijdag dat ik met de stratenmakers en de machinist sprak, één vent was geweest die bereid was even een paar straatstenen uit de bestrating te halen, een paar scheppen zand verwijderen en die betonnen paal in de grond zetten, was alles binnen een uur opgelost.

Maar die ene vent was er niet. Waarom? Omdat het systeem zegt dat er strikt volgens tekening wordt gewerkt. Da’s wel zo handig want als er dan iets niet klopt kan de vinger richting gemeente wijzen. Maar er moet toch bij iemand een belletje zijn gaan rinkelen toen die betonnen paal uit de grond werd gehaald? Er moet toch een tweede belletje zijn gaan rinkelen toen dat witte kruis werd verwijderd?

Het maakt niet uit hoeveel belletjes er zijn gaan rinkelen want als er op tekening geen betonnen paal staat, dan komt er geen betonnen paal. De aannemer die de klus had aangenomen wilde de stratenmakers ook geen toestemming geven om de paal terug te plaatsen want het systeem zegt dat de opdrachtgever (de gemeente) daarover beslist. En de gemeente? Hun systeem zegt dat eerst moet worden onderzocht waarom zij niet wisten dat er een garagebox was en of de woningcorporatie daar wel een uitritvergunning voor had, dat vervolgens de tekening moet worden aangepast en dat pas daarna de uitvoerder en misschien wel diezelfde machinist van de graafmachine, de betonnen paal in de grond mag plaatsen.

Het systeem is er niet om snel en slagvaardig te handelen. Het systeem is er om te worden gevoed en gediend. In plaats van dat één man, de machinist bijvoorbeeld, de klus in een uurtje klaarde op diezelfde vrijdagmiddag, waren er nu minstens een handvol mensen een maand bezig met diezelfde klus. En als het op papier allemaal klopt en de facturen voor meerwerk maar worden betaald, is iedereen tevreden.

Uiteindelijk was het niet eens aan het systeem te danken dat het probleem is opgelost. Dit was te danken aan een linchpin bij de woningcorporatie, iemand die bereid was zich eigenaar van het probleem te maken nadat de woningcorporatie in eerste instantie had laten weten hierin geen partij te zijn.

Bureaucratie, codependency en het reptielenbrein

Wat er gebeurde was bureaucratisch. Maar bureaucratie is niet het hele verhaal. Als mensen zo hun best doen om alle regels te volgen, ook al leidt dat tot een langere levertijd, hogere kosten en een ontevreden klant, dan zijn ze bezig het systeem te pleasen en maken ze zich ervan afhankelijk. Waarom doen ze dat? Omdat het ze zekerheid geeft want het systeem is bekend en vertrouwd. Als ze volgens het systeem werken, zijn ze altijd gedekt en krijgen ze salaris

Behalve dat dit een codependent relatie is met het systeem, is het ook het terrein van het reptielenbrein om zo volgens het systeem te werken. Codependency en het reptielenbrein hebben aardig wat met elkaar gemeen. Ze versterken en voeden elkaar. Het zijn dikke maatjes, partners in crime. Samen de architecten van heel wat systemen tot aan de hele maatschappij toe.

De pijnlijke vraag die overblijft is waarom ik die paal zelf niet terug in de grond heb gezet. Zou jij het gedaan hebben?

Codependency en het reptielenbrein: partners in crime

Bewaard onder Codependency, Mening, Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Vraag en antwoord: hoe kom ik van codependency af? (4)

Geplaatst op 26 April, 2010 

Dit artikel is een vervolg op de lezersvraag: ‘Hoe kom ik van codependency af?’ In het vierde deel  van deze lezersvraag: the serenity prayer.

The serenity prayer luidt als volgt:

God,Grant me the serenity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and the wisdom to know the difference.

In het Nederlands:

God, geef mij kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de  moed om te veranderen wat ik kan veranderen, en de wijsheid om tussen deze twee dingen onderscheid te maken.

Één van de kernissues van codependency is proberen dingen te controleren waar je geen controle over hebt (andere mensen, het leven) in plaats van die dingen waar je wel controle over hebt (jezelf).  Proberen om andere mensen te controleren of zelfs proberen het leven te controleren, is gekmakend. Het is gekmakend omdat het betekent dat je het leven achterstevoren en binnenstebuiten leeft. Het is gekmakend omdat je je eigen macht weggeeft. Het is gekmakend omdat het je eigen leven onbeheersbaar maakt.

Onze disfunctionele cultuur juicht het aan om het leven achterstevoren en binnenstebuiten te leven en kent status toe aan mensen die macht en controle uitoefenen over anderen. Het is een verdraaide en vervormde perceptie van macht want ware macht gaat niet over andere mensen maar gaat uitsluitend over jezelf:

Wie anderen overwint is sterk; wie zichzelf overwint is machtig. (Lao-Tse)

The serenity prayer helpt, net als andere spirituele hulp zoals het 12 stappen programma, om stapje voor stapje je ware macht uit te oefenen. Begin bijvoorbeeld elke de dag met het uitspreken the serenity prayer.

Lees ook deel 1, 2 en 3 van ‘Hoe kom ik van codependency af?’

Vraag en antwoord: hoe kom ik van codependency af? (4)

Bewaard onder Citaten, Codependency, Vraag en antwoord, spiritualiteit | 5 Comments

Tags: ,

Volgende pagina →