Bloggen zonder zelfcensuur

Geplaatst op 15 August, 2011 

Ik heb een kladblok met op dit moment 33,383 woorden. Uitgaande van 500 woorden, wat al vrij veel is voor een blogpost, is dit materiaal voor 66 flinke blogpost. Deze kladblok bevat allemaal stukken en flarden tekst voor blogposts. Soms zijn het slechts een paar steekwoorden of een alinea met daarin kort het thema en een andere keer is het een half uitgewerkt verhaal. Ik schat in dat meer dan 9o% van deze woorden nooit het daglicht als blogpost gaat zien.

Waarom? De belangrijkste reden is dat ik te kritisch kijk en zelfcensuur toepas. Ik heb het idee dat een blogpost een kop en een staart moet hebben en dat het over een idee of ervaring moet gaan waar ik zelf helderheid over heb. Vaak heb ik wel een kop maar geen staart of andersom of ik verkeer zelf nog in verwarring over het idee of de ervaring en daarom blijven de meeste ideetjes in mijn kladblok staan. Jammer eigenlijk.

Michael Minneboo lanceerde via zijn blog het idee ‘Je blog als notitieblok‘ . Zijn idee spreekt me aan. Het lijkt me leuk met dit idee te gaan spelen, ermee te experimenteren, en de ideetjes niet in mijn kladblok op te schrijven maar direct op mijn blog. De blogpost die je nu leest is daar al min of meer het eerste resultaat van.

Een leuke bijkomstigheid is dat via de techniek die ‘trackback’ heet, Michael Minneboo op zijn blog automatisch een berichtje krijgt dat ik vanuit deze blogpost naar zijn blogpost link. Zo kun je deze blogpost ook zien als een reactie, een comment, op de zijne. Samen bloggen. Wel zo leuk. En zonder zelfcensuur natuurlijk.

flattr this!

Bewaard onder Bloggen | 15 Comments

Tags: ,

Ik had me er zo op verheugd

Geplaatst op 5 August, 2011 

Ik had me er nog wel zo op verheugd om na een weekje motorvakantie te bloggen over een leven op twee wielen overdag, een leven van ontmoetingen ‘s avonds en een leven in een tentje ‘s nachts. Maar het pakte helaas anders uit.

Tijdens de eerste of tweede dag van mijn motorvakantie werd mijn blog gehacked. De webhost waar ik mijn blog heb ondergebracht, heeft dit blijkbaar gedetecteerd en uit voorzorg alles geblokkeerd. Het enige dat te lezen was op mijn blog was de melding ‘Account Suspended’.

Ik kon er op dat moment weinig aan doen en wilde mijn vakantie er niet door laten verpesten maar het speelde af en toe wel door mijn hoofd. Maak onderscheid tussen de dingen die je wel kunt veranderen en de dingen die je niet kunt veranderen, fluisterde ik mezelf dan  toe maar de verhalen (was als….., stel dat….., het zal toch niet zijn dat….., hoe verder…..) kwamen toch.

Sinds dinsdag ben ik weer terug thuis en in plaats van vakantieverhalen delen, heb ik aan de reparatie van mijn blog gewerkt. Nadat de webhost alles weer schoon en leeg had opgeleverd, was het slechts een kwestie van de laatste backup van de database installeren en alles draait weer. Helaas was er een probleem met die backup waardoor de inhoud van mijn blog gelukkig wel behouden was gebleven maar een heleboel instellingen, sidebars, plugins, widgets en links niet.  Daar werk ik nu handmatig aan en ben al een eind gevorderd maar nog niet helemaal klaar.

Één van de consequenties is dat alle comments die na 23 juli zijn geplaatst, blijvend zijn verdwenen. Ook  zijn alle instellingen om automatisch op de hoogte te worden gesteld als er een nieuwe reactie is op een bepaalde blogpost, gereset. Hopelijk blijft het hierbij.

Mijn motorvakantie ligt alweer drie dagen achter me. De herinneringen zijn er nog maar die had ik graag meteen na thuiskomst gedeeld in plaats van dagen of een week later.

Bedankt voor alle bemoedigende e-mails en tweets die ik heb ontvangen, fijn om steun te ervaren bij alle herstelwerkzaamheden.

Het heeft me wel even geschokt: dat iemand die dat echt wil, een blog helemaal kapot kan maken. En erger nog: kwaadaardige software installeren.  Gelukkig heeft mijn webhost meteen ingegrepen.

Petra Maartense noemde het via Twitter een ‘klein kosmisch grapje’ dat ik ‘Dit is misschien mijn laatste blogpost‘ had geschreven en dat een paar dagen later mijn account suspended was. Als het inderdaad bedoeld was als kosmisch grapje zou ik de kosmos willen adviseren: hou maar op met die grappen.

flattr this!

Bewaard onder Bloggen | 14 Comments

Tags: ,

Voor de camera van Michael Minneboo

Geplaatst op 5 July, 2011 

Donderdag 19 mei stond ik ineens voor de camera van freelance journalist en audiovisueel programmamaker Michael Minneboo. Ik wist alleen dat het ging om een opname voor zijn serie korte video’s waarin bij bloggers kort en bondig aan het woord laat komen. Wat hij precies ging vragen wist ik pas toen ik de vragen hoorde en de camera al liep: over geweldloze communicatie en codependency. Over controle loslaten gesproken….

Michael Minneboo is behalve freelance journalist en audiovisueel programmamaker een echte blog-ambassadeur. Ook al blog je niet of heb je er nog nooit van gehoord, als je een kwartiertje met Michael praat ga je bloggen, zeker weten :)

Je vindt Michael Minneboo onder andere hier:

Het oorspronkelijke artikel waarin Michael deze video presenteerde vind je hier: Video: Blogger Peter de Kock

flattr this!

Bewaard onder Bloggen, Codependency, Communicatie, Persoonlijk | 10 Comments

Een cultuur waar we er wel toe doen

Geplaatst op 7 June, 2011 

Het is me wat: schrijf ik in een blog dat onze cultuur ons onzichtbaar maakt, slaat een dag later een andere cultuur ineens keihard toe om mij zichtbaar te maken:

Er is dus een cultuur die ons wel zichtbaar maakt, een cultuur waar we er wel toe doen: de blogcultuur.

Lees ook: Onze cultuur maakt ons onzichtbaar

flattr this!

Bewaard onder Bloggen, Persoonlijk | 2 Comments

Tags:

Bloggers en schrijvers

Geplaatst op 30 May, 2011 

Zondag was het weer schrijverscafé. Als blogger voel ik me daar een beetje als een tijger in een kooi. Bloggen kent geen regels, schrijven wel. Bloggers moedigen andere mensen aan om ook te gaan bloggen. Schrijvers, vinden het prima dat één miljoen Nederlanders ambities hebben als schrijver, zolang er ze er maar niet mee naar buiten treden, zolang ze maar niet vertellen dat ze schrijven. Voor schrijvers heeft schrijven nog de lading die het in de middeleeuwen had: alleen de uitverkorenen kunnen het. Voor bloggers heeft schrijven de lading die muziek maken tijdens de punk periode had: iedereen kan het.

Als ik aan schrijven denk, denk ik aan een boek waar ik me gruwelijk aan heb geërgerd. Ergens in het begin van dat  boek las ik iets over een tafel die pokdalig was van de herinneringen. Tussen dat boek en mij is het nooit meer goed gekomen.

Mijn favoriete schrijver op de middelbare school was Maarten Biesheuvel. Later werd ik verliefd op het werk van Charles Bukowski en nog later werd Herman Brusselmans de lieveling van mijn boekenkast. Over tafels die pokdalig waren van de herinneringen heb ik bij deze schrijvers nooit iets gelezen. Op dit moment is het Paulo Coelho waarvoor ik naar de boekwinkel ren. Ook zijn tafels zijn niet pokdalig. Maarten, Charles, Herman en Paulo zijn eigenlijk bloggers of schrijvende punkers.

Mijn tafels zijn ook niet pokdalig. Ze hebben vier poten waarmee ze stevig op de grond staan.

Lees ook: Je eigen weg vinden

flattr this!

Bewaard onder Bloggen, Schrijven | 4 Comments

Tags:

Bloggen leuk?

Geplaatst op 20 May, 2011 

Gisteren alweer het derde afspraakje met de bloggers Michael Minneboo en Jooper.  Natuurlijk spraken we over bloggen en waarom bloggers bloggen. De meeste bloggers bloggen omdat ze het leuk vinden.

Ik vind bloggen niet leuk.

Dat wil zeggen, bloggen is voor mij een creatief proces, een proces dat ik graag vergelijk met het proces van een bevalling vanaf de conceptie tot en met het moment dat het kindje geboren wordt. Wat ik wel heel erg leuk vind aan bloggen is het ontstaan van het idee, als een soort van helderziende de volgende blog die dan nog niet geschreven is, ineens voor me zien.

Maar daarna wordt het creatieve proces net als bij een zwangerschap anders. Er moet gewerkt worden: schrijven, veranderen, deleten, opnieuw, schrijven… En tijdens dat proces is er twijfel, frustratie, irritatie, verwondering, blijdschap, teleurstelling, dankbaarheid, afzien, doorzetten, willen opgeven, toch maar doorzetten.

Ik kan niet zeggen dat ik alles aan dat proces leuk vind.  Niet alles aan bloggen vind ik leuk. Maar de conceptie, het idee,  vind ik heerlijk net als het laatste duwtje als ik op de ‘publish knop’ druk.

flattr this!

Bewaard onder Bloggen, Schrijven | 12 Comments

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →