De held van de dag

Geplaatst op 21 December, 2010 

Terwijl de held van dit verhaaltje naar huis reed, liet hij zijn gedachten nog eens over zijn heldendaden van die dag gaan. Hij was tevreden en vermoeid. Heldenwerk is best zwaar moet je weten.

Voor hem reed een fietser, voorzichtig balancerend over de door auto’s gemaakte sporen in de sneeuw. Onze held bedacht zich een moment of hij nog energie had voor een laatste heldendaad.

‘Vooruit dan maar’ en hij toeterde een paar keer flink.

De fietser had twee mogelijkheden. Ofwel in het spoor blijven en die toeterende automobilist  achter hem trotseren of uitwijken naar het besneeuwde deel van de rijbaan. Vallen zou betekenen dat minimaal één autoband een afdruk zou achterlaten op zijn been, arm of misschien wel hoofd.

De fietser die duidelijk geen held was, bleef in het spoor rijden. De automobilist die duidelijk wel een held was ging vlak achter de fietser rijden, wachtte tot de linker rijbaan vrij was, gaf een dot gas en passeerde.

In zijn achteruitkijkspiegel zag hij de fietser snel kleiner worden. Een held laat zich door niets of niemand tegenhouden en zeker niet door een fietser. Held zijn kicks ass.

flattr this!

Bewaard onder Verhaaltjes | 11 Comments

Persoonlijke bullshit

Geplaatst op 20 December, 2010 

Het begon met een tweet van Coert Visser waarna Es, alias @Hemelwandelaar, en ik een korte uitwisseling hadden:

Peter: En we hebben gelukkig nog wat bullshit dagen tegoed :) RT @CoertVisser It’s been a marvellous year for bullshit http://bit.ly/fixewi

Es: ROFL and true it is – what was your bullshit this year?

Peter: Mijn bullshit dit jaar? Misschien ‘t idee dat ‘t gebrek aan menselijkheid dat ik om me heen zie niets met mij te maken heeft

Es: dit is een dubble wammy wat je hier schrijft

Het is grappig en niet toevallig dat de afkorting BS zowel BullShit betekent als Belief  System. Overtuigingen hebben een bepaalde houdbaarheidsdatum waarna ze hun zingeving verliezen en veranderen in een berg bullshit. Veel overtuigingen zijn achteraf gezien, eigenlijk altijd al bullshit geweest maar wel met een zekere nuttige functie, bijvoorbeeld ter bescherming. Op een gegeven moment, wat ik de houdbaarheidsdatum noem, verliest een overtuiging z’n nuttige functie en is het moment gekomen de overtuiging los te laten.

Als ik in situaties terechtkom waar de menselijkheid ver te zoeken is, haal ik daar inspiratie uit om over menselijkheid te schrijven en te bloggen. En laat ik nou tot de ontdekking zijn gekomen dat situaties met een gebrek aan menselijkheid behalve een inspiratiebron ook een uitnodiging zijn: om mijn eigen menselijkheid in te brengen.

Als je de bullshit herkent, verliest het z’n kracht.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Innerlijk geweld

Geplaatst op 17 December, 2010 

Mijn handen willen rusten maar ik wil dat ze schrijven. Mijn ogen willen dicht maar ik wil dat ze naar het scherm blijven kijken. Mijn keel voelt droog en wil water drinken maar ik wil eerst een paar regels tekst hebben. Mijn lijf voelt moe en wil graag in bed liggen maar ik wil op de bank blijven zitten met de laptop op schoot. Mijn voeten willen dat ik mijn schoenen uittrek maar ik wil geconcentreerd blijven wachten op de inspiratie.

Hallo lichaam, werk nou eens even mee. Hoe kan ik nou schrijven over innerlijk geweld als jij steeds om aandacht, rust en zorg vraagt? Nou……?

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags:

Het kerstverhaal maar dan anders

Geplaatst op 16 December, 2010 

We hebben thuis een Dick Bruna kerststalletje dat fungeert als poppenhuis. Mijn dochter speelt graag samen met mij met de kerststal waarbij zij de rollen verdeelt: wie de mama  (Maria) speelt en wie de papa (Jozef). En dan improviseren we een verhaal met dezelfde figuranten als het echte kerstverhaal maar met een hele andere wending.

Laatst hadden Jozef en Maria vreselijke honger maar er was geen eten. Ze aten een schaapje op en  maakten Uggs van zijn vacht. Maria kreeg klappen van Jozef. Maria vond het maar niets dat ze werd geslagen en sprak Jozef erop aan. Jozef zei dat hij het niet meer zou doen maar deed het even later toch. Maria wilde Jozef niet meer in de stal hebben maar ook daar luisterde Jozef niet naar. Maria besloot dan zelf de stal maar te verlaten en wilde de wijde wereld in als hippie. Jozef kwam haar achterna. Jozef stalkte Maria.

Toen scheen er een helder wit licht op Maria (van de zaklantaarn die ook in het spel was) en Maria vroeg aan God wat ze moest doen met de situatie. God zei dat Maria dat zelf ook wel wist en liet het aan haar over. Ondertussen lagen de andere figuren, de herders, de koningen (waarvan er één zwarte piet wordt genoemd), de schapen, de kameel en de ezel, plat op de grond. Maria vroeg wat er was gebeurd en een stem die zomaar uit de lucht kwam vertelde dat een poesje dat had gedaan met een zakdoekje.

Ik zie er wel een filmscript in. Misschien iets voor Dick Maas als opvolger van zijn film over de horror sint.

Verhalen vertellen is the real thing.

flattr this!

Bewaard onder vaderschap, Verhaaltjes | 5 Comments

Tags:

Menselijk ondernemerschap

Geplaatst op 14 December, 2010 

‘Men heeft doel en middelen verward door het geld tot doel te maken en de mens tot middel. Het zijn mensen die geld kunnen maken en niet omgekeerd. Vooral het bedrijfsleven heeft tot taak om in hun beleid in termen van welzijn te denken en niet alleen in termen van geld (….)’

Paul de Blot in zijn blogpost ‘Het gaat om het welzijn en niet enkel om geld

flattr this!

Bewaard onder Citaten, Ondernemen | 2 Comments

Tags: , ,

Menselijkheid anno 2010

Geplaatst op 13 December, 2010 

Als bedrijf X een week lang klanten op bezoek krijgt, worden de klanten elke avond  geëntertaind: worden ’s avonds mee uit eten genomen en krijgen de stad te zien.

Als bedrijf X  een paar maanden lang een buitenlandse collega op bezoek krijgt, wordt deze aan zijn/haar lot overgelaten. Niemand die informeert hoe het is om in een vreemd land te zijn, niemand die aanbiedt samen wat te gaan eten of drinken, niemand die voorstelt om de interessante plekjes in de stad te laten zien. Een enkeling weet zelfs na maanden dagelijks het bureau van die buitenlandse collega te hebben gepasseerd, niet wie die buitenlandse collega is.

flattr this!

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags:

← Vorige paginaVolgende pagina →