Hou maar op met huilen
Geplaatst op 14 December, 2009
Vorige week zag ik vanachter mijn laptop hoe op tv een arts tegen een huilend kind zei: ‘Hou maar op met huilen want ik word er zelf zo verdrietig van’.
Een zorgzaam tafereeltje van een arts die een kind wil troosten?
Ik denk dat het eerder een disfunctioneel tafereeltje is, emotioneel disfunctioneel. De arts kan niet met zijn gevoelens overweg en laat dat het kind oplossen: het kind mag niet huilen. Het kind krijgt de verantwoordelijkheid in z’n schoenen geschoven voor de gevoelens van de arts.
Sommige dingen zijn niet wat ze lijken. De moeder van het kind zei trouwens niks.
Bewaard onder Codependency, Mening | Reageer
Tags: gevoelens
Etiketten plakken
Geplaatst op 11 December, 2009
Stel dat we elkaar ergens ontmoeten en ik stel me voor als ondernemer, welke vragen roept dat dan op, welke etiketten plak je me dan op? En als ik me voorstel als schrijver, welke vragen roept dat dan op en welke etiketten? En als ik me voorstel als gitarist?
Afhankelijk van hoe ik mezelf voorstel, roept het meteen vragen op en plak je me bepaalde etiketten op. Dat is heel normaal, andersom doe ik dat ook. Bij een ondernemer horen andere etiketten dan bij een schrijver en bij een gitarist horen weer andere etiketten. Sommige van die etiketten kan ik terughoren aan de hand van de vragen die je me zou stellen. Vragen zijn soms bedoeld om de etiketten in het hoofd af te vinken en te verhelderen zodat het plaatje weer klopt.
Steve Pavlina schreef in zijn prachtige blogpost ‘Intimacy Abundance and Label-Free Relationships’ het volgende:
Labels can be useful tools at times, such as for the purposes of communication, but they can easily be abused. If a label unduly restricts your freedom of choice, you’re giving too much power away, and you’re crossing the border from conscious living to unconscious living.
Etiketten waar ik hier over wil reflecteren, zijn die van de ondernemer.
Wat is een ondernemer? Een ondernemer heeft een bedrijf, heeft een visie en een missie van waaruit hij/zij onderneemt, heeft ook producten en/of diensten, heeft klanten, doet aan marketing en verdient geld. Die hoeveelheid geld moet elk jaar toenemen want dat noemt een ondernemer gezond.
Die etiketten zijn voor andere ondernemers weer handige aanknopingspunten want zij bieden producten en diensten aan om die etiketten in te vullen, om ondernemers aan klanten te helpen, om ze te helpen hun visie en missie helder te maken, of om te helpen met de marketing van de producten en diensten. Als je de aanbieders van deze ondersteunende producten en diensten mag geloven, heb je als ondernemer deze dingen allemaal nodig, heb je visie, missie, producten, diensten, klanten en marketing nodig om succesvol te kunnen zijn.
Succesvol zijn betekent voor een ondernemer gewoonlijk kassa, geld verdienen. Succes is ook een etiket. Succesvol zijn betekent voor een ondernemer iets anders dan voor een schrijver en voor een gitarist betekent het weer wat anders.
Ben je ondernemer en werkt het bovenstaande voor je? Prima, houden zo. Voor mij werkt het niet. Hoe ik ook mijn best doe de etiketten in te vullen die ik verbind aan ‘ondernemer’, het lukt me niet op een manier waar ik blij van wordt.
Dat wil niet zeggen dat ik mezelf niet als ondernemer wil zien, integendeel. Voor de belastingdienst en de Kamer van Koophandel ben ik een ondernemer, een juridische term waar deze instanties mee werken om de radertjes van hun organisaties te laten draaien. Voor de belastingdienst bijvoorbeeld is het belangrijk te weten of je ondernemer bent of particulier want daar gelden andere regeltjes voor.
If a label unduly restricts your freedom of choice, you’re giving too much power away….
Dus geef ik mijn etiketten te veel macht. Wat kan ik doen?
- Een andere definitie bedenken voor ondernemer. Een definitie in de vorm van een verhaal waar ik me wel mee kan verbinden.
- In plaats van ondernemer kan ik ook een ander etiket verzinnen. Ik heb bij de Kamer van Koophandel wel eens gevraagd of ik me niet kan inschrijven als klusjesman omdat ik, net als een klusjesman, verschillende dingen wil doen en niet één vast omkaderd ding. Nou, dat kon dus niet.
- Het plakken van etiketten laten voor wat het is, is ook een optie. Gewoon doen wat ik leuk vind zonder er een etiket op te plakken. In de communicatie met anderen is dat soms wat lastig.
Via Stan Lenssen leerde ik het begrip ‘Vrije werker’ kennen.
Nou is vrije werker natuurlijk ook weer een etiket maar eentje waarmee ik blanco kan beginnen omdat ik er geen voorgeschiedenis mee heb. Ik kan het helemaal zelf invullen en weer veranderen (daar ben je tenslotte vrij voor). De mate van vrijheid is voor de vrije werker de maat voor het succes. En vanuit die perceptie ben ik succesvoller dan ooit te voren.
Ik zat net nog een formulier in te vullen voor de voorschool van mijn dochter en moest daar mijn beroep invullen. Ik speelde even met de gedachte ‘vrije werker’ in te vullen, of goudzoeker of schatgraver.
Lees ook:
Bewaard onder Ondernemen, Persoonlijk | 6 Comments
Tags: Ondernemen, succes, vrijheid
Gehechtheid
Geplaatst op 10 December, 2009
Elke dag zijn er wel momenten van confrontatie als het gaat om gehechtheid. Het opruimen van een kledingkast bijvoorbeeld.
Ik wilde kleding sorteren om naar het kringloopcentrum te brengen. De keuzes zijn snel gemaakt omdat ik precies weet wat ik al lange tijd niet heb gedragen en wat ik nooit meer zal aantrekken omdat ik me er niet meer prettig in voel. De kleren zijn nog in goede staat, hebben een tijdje bij me gepast maar doen dat nu niet met. Logisch om ze dan naar het kringloopcentrum te brengen zodat iemand anders er nog plezier aan kan beleven. Tevens een manier om de overvloed te laten stromen: weggeven wat je zelf niet meer nodig hebt.
Het stapeltje voor het kringloopcentrum ligt klaar. Maar dan gebeurt het: ik pak elk kledingstuk nog eens in mijn handen en vraag me af of het echt wel zeker is dat ik dat kledingstuk nooit meer aantrek. Misschien dit shirtje nog maar bewaren want dat stond toch altijd zo leuk op die zwarte broek. En dat andere shirtje is misschien handig voor het geval dat… En zo komt er bij elke kledingstuk dat door mijn handen gaat een verhaaltje.
Die verhaaltjes over ‘toch maar bewaren voor het geval dat…’ kloppen niet, het zijn echo’s van mijn gehechtheid aan die kleren. Gehechtheid kent geen logica want ook al zou ik die kleren bewaren, ik trek ze nooit meer aan. Gehechtheid maakt loslaten ook zo moeilijk.
De kleren liggen ondertussen bij het kringloopcentrum. Ik hoop dat ze snel een nieuwe eigenaar vinden.
Ook een alledaagse indicator voor gehechtheid is boodschappen doen in de supermarkt met in je hoofd dat ene gerecht dat je graag wilt klaarmaken. Moet je opletten wat er in je gebeurt als één of meerdere ingrediënten zijn uitverkocht. Op het moment dat je ontdekt dat je dat ene gerecht niet kunt klaarmaken, laat de gehechtheid zich voelen. Ook aan een idee of plan kun je gehecht zijn.
Bewaard onder Persoonlijk | 3 Comments
Tags: keuzes, loslaten, overvloed
Zinloosheid
Geplaatst op 9 December, 2009
Too many people spend money they haven’t earned, to buy things they don’t want, to impress people they don’t like.
Credits: ik vond deze quote in het boek ‘Real Success Without a Real Job’ van Ernie Zelinski.
Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | Reageer
Tags: geld
Hele andere kijk op schrijven
Geplaatst op 8 December, 2009
Via de Virtual light broadcasts van Steven en Barbara Rother ontdekte ik een bijzonder inspirerend interview met Mark David Gerson.
Wat me bijzonder intrigeerde is zijn advies om het verhaal dat je wilt schrijven de touwtjes in handen te geven, om het verhaal achter het stuur te laten zitten. En om als schrijver aan de kant te gaan en ruimte te maken voor het verhaal. Ook een leuke suggestie vond ik om regelmatig een wandeling te maken met je verhaal en er een praatje mee te maken. Een bijzonder interview over schrijven, creativiteit en spiritualiteit.
Bewaard onder Inspiratie, Schrijven, spiritualiteit | 7 Comments
Tags: creativiteit, spiritualiteit, steve rother
Maak van overvloed rijkdom
Geplaatst op 7 December, 2009
Hoe was jouw Sinterklaasbeleving? Waren de gevolgen van de crisis merkbaar?
Wat ik zaterdagavond van Sinterklaas heb gezien was overvloed. Een bijna belachelijke overvloed. Met belachelijk bedoel ik dat naarmate de avond vorderde, het uitpakken steeds sneller ging om toch maar die hele stapel cadeaus te kunnen afwerken. Kinderen die zo snel mogelijk het papier van een cadeau afscheurden en meteen nadat ze het cadeau herkenden (milliseconden werk), snel begonnen met het uitpakken van het volgende cadeau. Het had wel wat weg van lopende band werk waar alles draait om productiviteit.
Het woord overvloed roept bij mij allerlei prettige associaties op. Ik doe mijn best me bewust te zijn van de overvloed die overal is. Vaak komt dat erop neer het vanzelfsprekende wat minder als vanzelfsprekend te beschouwen. Een vis heeft pas in de gaten dat het omringd was door een overvloed aan water als het op het droge ligt te spartelen.
En toch voelde ik me zaterdagavond wat ongemakkelijk bij die overvloed aan cadeaus.
Bij Tai Chi leer je bewegingen te vertragen en met volle aandacht te maken, om de bewegingen op te vullen met aandacht. Iemand met Tai Chi ervaring ziet al gauw of de beweging die iemand maakt, gevuld is of niet, of de beweging vol is of leeg.
Ik denk dat het met cadeaus uitpakken ook zo werkt. Dat die overvloed aan cadeaus pas echt als overvloed wordt ervaren als het uitpakken wordt vertraagd en met zo volledig mogelijke aandacht gebeurt. Is die aandacht er niet, dan is die overvloed aan cadeaus gewoon een grote berg papier, karton en plastic.
We hebben allemaal de gave van aandacht, we kunnen kiezen waar we aandacht aan geven en hoeveel. Overvloed vraagt te worden opgevuld met aandacht want pas dan komt het tot rijkdom.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 2 Comments
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.