Kerstwaarschuwing

Geplaatst op 16 December, 2009 

Kerst: twee doodnormale dagen zoals alle andere dagen. Gewoon 25 en 26 december.

Tijdens Kerst zit de wereld nog steeds tjokvol wapens en de wereldvrede is net zo veraf of dichtbij als op andere dagen. Haat en nijd, list en bedrog, egoïsme en hebzucht bestaan ook tijdens Kerst. Misschien is het enige verschil met andere dagen dat al deze dingen tijdens Kerst wat meer verborgen zijn achter feestkleding en dikke diners.

Globaal gezien bestaan er tijdens Kerst twee groepen mensen.

De eerste groep maakt er tijdens Kerst een theaterstuk van dat de tweede groep mensen doet geloven dat Kerst een bijzonder feest is van vrede op aarde en hosanna in de gloria.

Voor deze tweede groep mensen is deze Kerstwaarschuwing bedoeld: trap er niet in.

Happy Xmas

Kerstwaarschuwing

Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer

Wezenlijke keuzes maken

Geplaatst op 15 December, 2009 

Keuzes maken doen we allemaal, elke dag. Sommige keuzes hebben meer impact dan andere keuzes. Als ik ’s morgens kies wat ik die dag aantrek, heeft die keuze weinig impact. Die impact kan zijn dat ik me meer of minder prettig voel in de kleren die ik die dag draag. Als ik wil, kan ik die keuze vrij gemakkelijk weer veranderen door iets anders aan te trekken.

Maar er zijn keuzes die een wezenlijke impact hebben zoals de keuze van een studie, een baan of partner.

Waar ik veel ondersteuning van heb gehad bij het maken van wezenlijke keuzes, is het kiezen met behulp van een behoeftebalans. Deze manier van kiezen is afkomstig uit de Geweldloze Communicatie en is ontwikkeld door Inga Teekens van Authenta: Centrum voor Authentieke en Geweldloze Communicatie.

Het uitgangspunt is dat je tussen twee zelfstandige dingen kiest: A of B. Vervolgens ga je van A en B een inventarisatie maken door na te gaan en op te schrijven wat A en B bij jou aan gevoelens oproept, wat A en B aan gedachten en ideeën oproept, wat A en B aan angsten en verlangens oproept. Daarna maak je een inventarisatie van de behoeften die voor jou verbonden zijn met A en B. Die behoeften vertaal je vervolgens naar strategieën om die behoeften te vervullen.

Samengevat:Keuzemodel

Als je uiteindelijk de keuze hebt gemaakt, ga je eerst rouwen om dat wat je niet gekozen hebt om daarna te vieren wat je wel gekozen hebt.

Stel dat je A hebt gekozen, dan ga je eerst rouwen om te accepteren dat je B niet gekozen hebt, om B los te laten. Daarna ga je de keuze die je wel gemaakt hebt vieren: je gaat een feestje maken van keuze A.

Deze manier van kiezen ziet er zo op het eerste gezicht misschien wat technisch uit maar dat is het zeker niet. Eén van de meest wezenlijke keuzes die ik heb gemaakt en waarbij ik deze manier van kiezen heb toegepast, was bij mijn keuze om vader te worden.

Ik heb daar toen een jaar voor uitgetrokken en schreef gedurende dat jaar regelmatig over het kiezen aan de hand van het keuze model en behoeften inventarisatie. Zo lang hoeft een keuze natuurlijk niet te duren maar omdat ik nogal wat lading had zitten op die keuze had ik er een jaar de tijd voor genomen.

Wat ik er toen van heb geleerd, is dat deze manier van kiezen, op deze manier bezig zijn met een keuze, een proces inleidt. In mijn beleving was een keuze altijd iets van een gevecht om uiteindelijk na lang wikken en wegen de knoop door te hakken (en daarna nog lang twijfelen over de gemaakte keuze).

Met het keuzemodel en de behoeften inventarisatie ging dat heel anders. Ik ontdekte dat de keuze en ik als het ware naar elkaar waren toegegroeid en dat er helemaal geen knoop meer moest worden doorgehakt. Net alsof de keuze en ik elkaar na een jaar hadden gevonden.

De rest van het verhaal is dat ik vader ben geworden en dankzij deze manier van kiezen nog steeds helder voor ogen heb waarom ik die keuze heb gemaakt.

Sta jij voor een ingrijpende keuze? Begin er over te schrijven en ontdek welke gevoelens, gedachten, ideeën, angsten, verlangens en behoeften de keuze bij je oproept. En het belangrijkste is misschien wel dit: vertrouw op het proces. Je zult merken wanneer het tijd is je keuze te maken.

Wezenlijke keuzes maken

Bewaard onder Persoonlijk, vaderschap | 4 Comments

Tags: , ,

Hou maar op met huilen

Geplaatst op 14 December, 2009 

Vorige week zag ik vanachter mijn laptop hoe op tv een arts tegen een huilend kind zei:  ‘Hou maar op met huilen want ik word er zelf zo verdrietig van’.

Een zorgzaam tafereeltje van een arts die een kind wil troosten?

Ik denk dat het eerder een disfunctioneel tafereeltje is, emotioneel disfunctioneel. De arts kan niet met zijn gevoelens overweg en laat dat het kind oplossen: het kind mag niet huilen. Het kind krijgt de verantwoordelijkheid in z’n schoenen geschoven voor de gevoelens van de arts.

Sommige dingen zijn niet wat ze lijken. De moeder van het kind zei trouwens niks.

Hou maar op met huilen

Bewaard onder Codependency, Mening | Reageer

Tags:

Etiketten plakken

Geplaatst op 11 December, 2009 

Stel dat we elkaar ergens ontmoeten en ik stel me voor als ondernemer, welke vragen roept dat dan op, welke etiketten plak je me dan op? En als ik me voorstel als schrijver, welke vragen roept dat dan op en welke etiketten? En als ik me voorstel als gitarist?

Afhankelijk van hoe ik mezelf voorstel, roept het meteen vragen op en plak je me bepaalde etiketten op. Dat is heel normaal, andersom doe ik dat ook. Bij een ondernemer horen andere etiketten dan bij een schrijver en bij een gitarist  horen weer andere etiketten. Sommige van die etiketten kan ik terughoren aan de hand van de vragen die je me zou stellen. Vragen zijn soms bedoeld om de etiketten in het hoofd af te vinken en te verhelderen zodat het plaatje weer klopt.

Steve Pavlina schreef in zijn prachtige blogpost ‘Intimacy Abundance and Label-Free Relationships’ het volgende:

Labels can be useful tools at times, such as for the purposes of communication, but they can easily be abused. If a label unduly restricts your freedom of choice, you’re giving too much power away, and you’re crossing the border from conscious living to unconscious living.

Etiketten waar ik hier over wil reflecteren, zijn die van de ondernemer.

Wat is een ondernemer? Een ondernemer heeft een bedrijf, heeft een visie en een missie van waaruit hij/zij onderneemt, heeft ook producten en/of diensten, heeft klanten, doet aan marketing en verdient geld. Die hoeveelheid geld moet elk jaar toenemen want dat noemt een ondernemer gezond.

Die etiketten zijn voor andere ondernemers weer handige aanknopingspunten want zij bieden producten en diensten aan om die etiketten in te vullen, om ondernemers aan klanten te helpen, om ze te helpen hun visie en missie helder te maken, of om te helpen met de marketing van de producten en diensten. Als je de aanbieders van deze ondersteunende producten en diensten mag geloven, heb je als ondernemer deze dingen allemaal nodig, heb je visie, missie, producten, diensten, klanten en marketing nodig om succesvol te kunnen zijn.

Succesvol zijn betekent voor een ondernemer gewoonlijk kassa, geld verdienen.  Succes is ook een etiket. Succesvol zijn betekent voor een ondernemer iets anders dan voor een schrijver en voor een gitarist betekent het weer wat anders.

Ben je ondernemer en werkt het bovenstaande voor je? Prima, houden zo. Voor mij werkt het niet. Hoe ik ook mijn best doe de etiketten in te vullen die ik verbind aan ‘ondernemer’, het lukt me niet op een manier waar ik blij van wordt.

Dat wil niet zeggen dat ik mezelf niet als ondernemer wil zien, integendeel. Voor de belastingdienst en de Kamer van Koophandel ben ik een ondernemer, een juridische term waar deze instanties mee werken om de radertjes van hun organisaties te laten draaien. Voor de belastingdienst bijvoorbeeld is het belangrijk te weten of je ondernemer bent of particulier want daar gelden andere regeltjes voor.

If a label unduly restricts your freedom of choice, you’re giving too much power away….

Dus geef ik mijn etiketten te veel macht. Wat kan ik doen?

Via Stan Lenssen leerde ik het begrip ‘Vrije werker’ kennen.

Nou is vrije werker natuurlijk ook weer een etiket maar eentje waarmee ik blanco kan beginnen omdat ik er geen voorgeschiedenis mee heb. Ik kan het helemaal zelf invullen en weer veranderen (daar ben je tenslotte vrij voor). De mate van vrijheid is voor de vrije werker de maat voor het succes. En vanuit die perceptie ben ik succesvoller dan ooit te voren.

Ik zat net nog een formulier in te vullen voor de voorschool van mijn dochter en moest daar mijn beroep invullen. Ik speelde even met de gedachte ‘vrije werker’ in te vullen, of goudzoeker of schatgraver.

Lees ook:

Etiketten plakken

Bewaard onder Ondernemen, Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Gehechtheid

Geplaatst op 10 December, 2009 

Elke dag zijn er wel momenten van confrontatie als het gaat om gehechtheid. Het opruimen van een kledingkast bijvoorbeeld.

Ik wilde kleding sorteren om naar het kringloopcentrum te brengen. De keuzes zijn snel gemaakt omdat ik precies weet wat ik al lange tijd niet heb gedragen en wat ik nooit meer zal aantrekken omdat ik me er niet meer prettig in voel. De kleren zijn nog in goede staat, hebben een tijdje bij me gepast maar doen dat nu niet met. Logisch om ze dan naar het kringloopcentrum te brengen zodat iemand anders er nog plezier aan kan beleven. Tevens een manier om de overvloed te laten stromen: weggeven wat je zelf niet meer nodig hebt.

Het stapeltje voor het kringloopcentrum ligt klaar. Maar dan gebeurt het: ik pak elk kledingstuk nog eens in mijn handen en vraag me af of het echt wel zeker is dat ik dat kledingstuk nooit meer aantrek.  Misschien dit shirtje nog maar bewaren want dat stond toch altijd zo leuk op die zwarte broek. En dat andere shirtje is misschien handig voor het geval dat…  En zo komt er bij elke kledingstuk dat door mijn handen gaat een verhaaltje.

Die verhaaltjes over ‘toch maar bewaren voor het geval dat…’ kloppen niet, het zijn echo’s van mijn gehechtheid aan die kleren. Gehechtheid kent geen logica want ook al zou ik die kleren bewaren, ik trek ze nooit meer aan.  Gehechtheid maakt loslaten ook zo moeilijk.

De kleren liggen ondertussen bij het kringloopcentrum. Ik hoop dat ze snel een nieuwe eigenaar vinden.

Ook een alledaagse indicator voor gehechtheid is boodschappen doen in de supermarkt met in je hoofd dat ene gerecht dat je graag wilt klaarmaken. Moet je opletten wat er in je gebeurt als één of meerdere ingrediënten zijn uitverkocht. Op het moment dat je ontdekt dat je dat ene gerecht niet kunt klaarmaken, laat de gehechtheid zich voelen. Ook aan een idee of plan kun je gehecht zijn.

Gehechtheid

Bewaard onder Persoonlijk | 3 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →