Schatgraven
Geplaatst op 20 November, 2009
Deze week las ik het artikel ‘The greatest thoughts for a path to a meaningful existence‘ en las daarin de volgende quote:
One’s own self is well hidden from one’s own self; of all mines of treasure, one’s own is the last to be dug up.
Ik vind deze prachtige quote helemaal passen bij mijn droombaan als goudzoeker.
Bewaard onder Citaten, spiritualiteit | 5 Comments
Tags: leven
Bewustzijn rekken en strekken
Geplaatst op 19 November, 2009
Deze week begonnen we met Tai Chi aan de waaiervorm. De leraar vertelde dat het bij de waaiervorm meer dan bij de zwaardvorm aankomt op de benen en daarom begonnen we de les met een warming-up voor de benen. Rekken en strekken dus.
De rek- en strekoefeningen kwamen me bekend voor. Ik herkende ze van de hardloopgroep waar ik een paar jaar geleden mee trainde. Dat waren toen pittige trainingen met een uitgebreide warming-up vooraf. Hoewel mijn geheugen de rek- en strekoefeningen herkende, hadden mijn spieren en pezen aanzienlijk meer moeite zich één en ander te herinneren: alles voelde stijf en pijnlijk. Ik schrok ervan.
Op weg naar huis vroeg ik me af waar ik nou eigenlijk van geschrokken was. Van de stijfheid en pijn in mijn spieren en pezen natuurlijk! Maar was dat echt zo? Stijfheid en pijn in spieren en pezen tijdens het rekken en strekken is op zich heel gewoon. Niet echt iets om van te schrikken.
Was ik dan geschrokken van het feit dat het langer geleden was dat ik diezelfde oefeningen had gedaan dan ik in eerste instantie dacht? Zou kunnen. In de beleving van mijn denken was het bij wijze van spreken gisteren dat ik diezelfde rek- en strekoefeningen had gedaan. Maar de herinnering van mijn lichaam was wezenlijk anders en de stijfheid en pijn vertelde dat het een paar jaar geleden was dat mijn spieren en pezen deze bewegingen wekelijks maakten.
Maar die schrik had nog een andere component die de gebeurtenis zwaar deed aanvoelen. Die andere component was de schrik die voortkwam uit de oordelen die ik had nadat ik de pijn en stijfheid in mijn spieren en pezen voelde. Het was niet alleen het gevoel van stijfheid en pijn dat de schrik triggerde maar het waren vooral de oordelen erover die me deden schrikken.
Het merkwaardige met dit soort zelfonderzoek is dat er steeds andere lagen van waarheid zichtbaar worden. Want nu ik hier ben gekomen met schrijven dient zich alweer een nieuwe laag aan: ik schrok niet zozeer van de oordelen zelf als wel dat ik me er ineens bewust van was. Bewustzijn kan gepaard gaan met schrikken. Een beetje zoals ineens wakker schrikken midden in een droom.
Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments
Tags: Bewustzijn, geweldloze communicatie, oordelen
De oordeel-versneller
Geplaatst op 18 November, 2009
Deze blogpost gaat over de oordeel-versneller, een ‘simpel trucje’ dat ik gebruik om nog sneller over iemand te kunnen oordelen 
Ik kreeg een telefoontje over een klacht die ik had ingediend over een geleverd product. De meneer aan de andere kant van de lijn vertelde me dat het best wel meeviel met het door mij geschetste probleem en dat hij er trouwens ook geen oplossing voor had.
Ik besloot de oordeel-versneller toe te passen: ik plakte op die meneer het etiket ‘leverancier’ en op mezelf het etiket ‘klant’. Daarmee hadden we ineens ook een relatie: die tussen klant en leverancier. Bij zo’n relatie horen een aantal ongeschreven spelregels waarvan de belangrijkste is: klant is koning.
En daarmee deed de oordeel-versneller onmiddellijk zijn werk. Die meneer aan de andere kant van de lijn veranderde van een mens van vlees en bloed in een leverancier en hij moest mij, de klant, behandelen als koning. We waren personages in een toneelstuk waarvan het script precies vastligt: klant heeft een probleem, leverancier lost het op. Maar zo gebeurde het dus niet. Oh boy wat voelde ik me boos.
Kijk, als ik ergens een probleem mee heb en ik vraag iemand om hulp, dan weet ik dat die ander misschien niet kan helpen, dat kan ik accepteren. Ben ik bijvoorbeeld ergens verdwaald en vraag ik een voorbijganger de weg, dan kan die misschien niet vertellen waar straat x,y of z is maar dat is OK, zoiets kan gebeuren. Niks aan de hand, gewoon een stukje verderop iemand anders vragen.
Maar zodra ik etiketjes ‘klant’ en ‘leverancier’ ga plakken, verandert alles. Dan zijn er alleen maar scripts die opgevolgd moeten worden, dan zijn er alleen maar oordelen. Dan verdwijnt de mens en verschijnt de rol die hij/zij moet spelen. Dat is de kracht van de oordeel-versneller.
De oordeel-versneller activeer je door etiketjes te plakken. Bijvoorbeeld die van ‘klant’ en ‘leverancier’ maar er zijn er nog veel meer.
Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | Reageer
Tags: geweldloze communicatie, oordelen
Spring er gewoon in
Geplaatst op 17 November, 2009
Advies aan mezelf
In het boek ‘Brida‘ van mijn lievelingsschrijver Paulo Coelho, staat een leuke passage waarbij de hoofdpersoon (Brida) terugdenkt aan een situatie uit haar kinderjaren:
Ze was met haar vader op het strand en hij vroeg haar te voelen of de temperatuur van het water goed was. Ze was vijf, en was blij dat ze mocht helpen; ze liep tot bij het water en stak haar voeten erin. ‘Ik heb mijn voeten erin gestopt, het is koud’ zei ze tegen hem. Haar vader nam haar op de arm, liep met haar naar het water en gooide haar, zonder enige waarschuwing, in het water. Ze schrok maar moest toen lachen om zijn geintje. ‘Hoe is het water?’ vroeg haar vader. ‘Heerlijk’ antwoordde ze. ‘Nou dan, als je iets wil weten, spring er voortaan dan gewoon in.’
Deze passage doet me denken aan het artikel van Coert Visser: Kleine stappen aanpak altijd de beste?
Of je nou een kleine stap zet of een grote, zorg ervoor dat je hem zet met je hele hart. Spring met je hart in het diepe en transformeer de kleine stapjes die je zet in hele grote sprongen vooruit.
Lees ook:
Bewaard onder Boeken, Citaten, Oplossingsgericht werken | 6 Comments
Tags: coert visser, Oplossingsgericht werken, Paulo Coelho
Mijn droombaan: goudzoeker
Geplaatst op 16 November, 2009
Ik heb een vette droombaan: ik ben goudzoeker. Ik bedoel niet dat fysieke spul waarvan de prijs het ene record na het andere verbreekt. Dat goud dat sommige mensen uit hun gebit peuteren om in te ruilen tegen geld is niet het goud dat ik bedoel. Ik bedoel iets nog veel waardevollers, iets dat niet te koop is, hoe rijk je in materiele zin ook bent.
Het leven van alledag is mijn goudmijn en uit alledaagse gebeurtenissen peuter ik het goud.
Leven is rijk en overvloedig. Het trekt soms aan mijn mouw, duwt me in de rug om me opmerkzaam te maken op die rijkdom en overvloed. En soms, als ik doorga met het negeren van die signalen, slaat het leven me op de bek om mijn aandacht te krijgen.
Ik stond laatst in de supermarkt en wilde een bepaald product hebben. Laat dat ene product nou net uitverkocht zijn. Ik voelde me meteen gespannen en geïrriteerd. Dan weet ik dat ik weer aan mijn mouw getrokken wordt: kijk eens goed om je heen…. En wat zag ik: een overvloed aan andere producten waarmee ik ook iets lekkers kon koken.
Misschien denk je: wat is hier de rijkdom nou van, dat is toch hartstikke simpel? Klopt want jij had die ervaring niet. De rijkdom zit in het ervaren zelf, in het herkennen, erkennen en benutten van het gevoel van spanning en irritatie als een wake-up call. Om daarna weer 360 graden om me heen kunnen zien in plaats van alleen dat kleine stukje zien van dat product dat er op dat moment niet was.
Van dit soort gebeurtenissen en ervaringen heb ik dus mijn droombaan gemaakt: goudzoeker.
Ik zoek naar het goud in het leven van alledag. Dat zit in allerlei onverwachte gebeurtenissen en ervaringen verstopt waarvan sommige op het eerste gezicht helemaal niet zo leuk zijn. Maar uit de niet zo leuke ervaringen valt het meeste te halen. Het enige dat je als goudzoeker moet doen is nieuwsgierig zijn en jezelf heel veel vragen stellen.
Heb je het goud in de ervaring ontdekt, dan moet je de ervaring delen, erover vertellen of schrijven. Of de ervaring gebruiken bij het werk dat je doet of bij iets anders, als je er maar iets mee doet. Want delen is de nieuwe rijkdom.
Als je dat doet ben je één van de vele nieuwe miljonairs op deze planeet. Alchemie nieuwe stijl: goud maken uit het alledaagse.
Lees ook: patatje chaos
Bewaard onder Persoonlijk | 1 Comment
Mexicaanse griepprik ja of nee?
Geplaatst op 13 November, 2009
Een vraag die veel mensen bezig houdt: een Mexicaanse griepprik ja of nee? Van wat ik op Internet lees en in mijn directe omgeving hoor, zijn er drie groepen: de groep die met zekerheid een prik wil, de groep die met zekerheid geen prik wil en de groep die twijfelt.
Wat me opvalt is dat mensen uit de ene groep mensen uit de andere groep wil overtuigen. De ja-prikkers bewerken de niet-prikkers om toch maar te laten prikken en andersom. En de twijfelaars worden door beide andere groepen bewerkt.
Nou gaat het me niet om de inhoudelijke kant van de discussie want daar staat het Internet al vol van. Gevolg van al die overvloed aan informatie is dat niemand meer weet wat de waarheid is. Wat kun je nog geloven en wat niet? Iedereen wordt op zichzelf teruggeworpen om dat zelf te beslissen. En dat is soms best eng, bang om de ‘verkeerde’ beslissing te nemen. En elkaar overtuigen, wakkert die angst naar mijn idee nog verder aan.
Deze week was ik tijdens een etentje zelf getuige van zo’n ja-prik / nee-prik discussie en ik schok ervan. Maar naarmate de discussie vorderde hoorde ik de beide ‘kampen’ eigenlijk hetzelfde zeggen, namelijk dat de keuze voortkomt uit de behoefte aan bescherming van de gezondheid. Iemand kiest voor niet-prikken omdat hij/zij gezond wil zijn. En iemand anders kiest voor wel-prikken omdat hij/zij gezond wil zijn.
Iedereen wil hetzelfde: gezond zijn. Alleen de strategie, de invulling ervan, is anders. En dat maakt dat mensen die hetzelfde willen met elkaar de strijd aangaan. En daar kun je volgens mij ook ziek van worden.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 4 Comments
Tags: behoeften, gezondheid, verschillen
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.