Goeroetje spelen

Geplaatst op 22 October, 2009 

Op weg naar de bewaakte fietsenstalling sprak ineens een man me aan. Aan zijn uiterlijk te zien kwam hij uit India of kwamen zijn ouders daar vandaan. Hij liet me snel een goudkleurig visitekaartje zien en zei in het Engels dat hij spiritueel healer en helderziend was. Hij had ook knoflook gegeten maar dat vertelde hij er niet bij.

Hij vertelde dat hij in het voorbij gaan mijn energieveld had gevoeld en dat mijn happy face hem was opgevallen. Nou moet je weten dat we midden in een drukke winkelstraat stonden en er aan de lopende band mensen passeerden. Kan iemand in die drukte binnen een fractie van een seconde voelen hoe het met het energieveld van een voorbijganger is en dat onderscheiden van de energievelden van alle andere voorbijgangers? Wat denk jij, kan dat? En hoe weet hij dat wat hij voelt niet gewoon iets van hemzelf is zoals een broodje shoarma dat ongemakkelijk op zijn maag ligt en knoflooksaus die de weg door de slokdarm in tegenovergestelde richting wil bewandelen?

Hij vertelde dat ik al drie jaar last heb van wisselende energieniveaus, dat ik laag in mijn energie zit, dat ik wel een happy face heb maar van binnen niet zo happy ben, dat ik niet zoveel moet nadenken en nog wat van dat blabla.

Toen trok ik de stekker uit het gesprek want hij sloeg de plank compleet mis (op die happy face na). Ik zei hem dat ik het totaal niet met hem eens was en wenste hem nog een leuke dag.

Kijk, als je goeroetje wilt spelen, doe het dan wel goed. Les 1 voor goeroes is deze: bemoei je met je eigen zaken en hou je spirituele waffel als je denkt te weten wat een ander wel en niet moet doen.

Paulo Coelho zegt het in zijn prachtige boek ‘De Alchemist’ zo: ‘Anyone who interferes in the destiny of others will never discover his own’.

Of was die goeroe toch helderziend en zag hij in het voorbijgaan dat ik een onderwerp nodig had voor mijn blog?

flattr this!

Bewaard onder Boeken, Citaten, Persoonlijk | 16 Comments

Tags: ,

Bewonersbrief van de gemeente

Geplaatst op 21 October, 2009 

Zaterdagochtend lag er ineens een brief van de gemeente op de mat. De brief was gericht aan alle omwonenden en winkeliers van het buurtcentrum. De brief opende met vetgedrukte letters dat er een samenscholingsverbod van kracht is en dat deze maatregel een uiting is van zero tolerance beleid.

In het kort komt de inhoud van de brief erop neer dat een samenscholingsverbod is ingesteld omdat na een aantal incidenten rond het buurtcentrum sprake zou zijn van een veiligheidsprobleem. Het gedrag van een relatief kleine groep vraagt volgens de brief om een hardere aanpak. Die aanpak betekent onder andere dat het in de hele wijk niet is toegestaan om met meer dan drie mensen bij elkaar te zijn.

Ik had zaterdag geen idee wat precies het veiligheidsprobleem was. Ik woon vlakbij dat buurtcentrum en het enige wat mij de afgelopen weken was opgevallen, was het geknal van vuurwerk dat soms zo luid was dat het zelfs met oud en nieuw nog vragen zou opgeroepen of het niet wat minder kan.

Ik dacht eerst dat de brief een zieke grap was omdat de brief door niemand was ondertekend. Om te checken wat er aan de hand was, ben ik wat gaan Googelen. Via verschillende Internetbronnen begreep ik de achtergrond van de brief en ook dat steeds meer gemeenten het dwangmiddel van het samenscholingsverbod gebruiken en misbruiken.

Met een andere opzet en inhoud van de brief had ge gemeente zichzelf en de wijkbewoners een dienst kunnen bewijzen. Hier een aantal aanbevelingen om van ‘even een bewonersbrief schrijven’ de overstap te maken naar  echt communiceren met de wijkbewoners.

1. Onderteken de brief. Zeker als het gaat om een brief met een ernstige strekking als een samenscholingsverbod, dan hoort daar de naam en handtekening onder van de verantwoordelijke ambtenaar. Mij lijkt dat de burgemeester deze brief had moeten ondertekenen. Een naam en handtekening maken de brief persoonlijker en geloofwaardiger.

2. Bezorg de brief op tijd. De brief lag pas in de bus een dag nadat het samenscholingsverbod was ingegaan.

3. Zorg dat een verwijzing naar beleid herkenbaar is. In de brief wordt verwezen naar het zogenaamde zero tolerance beleid. Volgens de Wikipedia is het zero tolerance beleid een beleid waarbij zelfs het kleinste vergrijp (hard) wordt bestraft. In de wijk waar ik woon is dit beleid totaal onherkenbaar. Het aanhalen van zero tolerance beleid maakt de brief in dit geval ongeloofwaardig. Ofwel deze term gebruiken en met herkenbare voorbeelden duidelijk maken, ofwel deze term niet gebruiken. In dit geval lijkt het mij beter deze term niet te gebruiken vanwege de geloofwaardigheid.

4. Benoem feiten. In de brief staat dat door diverse incidenten de onrust rond het buurtcentrum zo is toegenomen dat gesproken kan worden van een veiligheidsprobleem. Benoem concreet en specifiek enkele van die incidenten zodat de lezer van de brief ook tot de conclusie kan komen dat er een veiligheidsprobleem is. Nu moest ik op Internet zelf op onderzoek uit om te ontdekken wat er was gebeurd. Een andere reden om de feiten te benoemen is dat de buurtbewoners zelf kunnen inschatten of zij eventueel gevaar lopen. Als ik lees dat ik in een wijk woon met een veiligheidsprobleem, dan wil ik weten of mijn gezin en ik risico’s lopen en welke deze risico’s zijn. Ik wil weten wat er aan de hand is zodat ik eventueel maatregelen kan treffen.

5. Voorkom oordelend taalgebruik. In de bief wordt onder andere gesproken over ‘asociaal gedrag’. Benoem in plaats van het oordeel over het gedrag (asociaal) het concrete gedrag zelf: wat is dat gedrag en hoe ziet het eruit? Als het gaat om het afsteken van vuurwerk, noem dit dan. Als het gaat om brandstichting, noem dit dan. Oordelend taalgebruik werkt als olie op het vuur en dat wil je in zo’n situatie juist voorkomen.

6. Licht de consequenties toe. Maak duidelijk was het betekent dat het niet is toegestaan met meer dan drie mensen samen te zijn. Betekent dit ook dat een gezin bestaande uit vader, moeder en twee kinderen, niet samen de straat op mogen?  In de buurt is een trapveldje waar kinderen voetballen. Mag dat ook niet? Ergens anders in de brief staat weer dat het verbod gericht is op mensen die overlast veroorzaken. Betekent dit dat het samenscholingsverbod alleen voor mensen geldt die overlast veroorzaken en dus niet voor iedereen? Maak van de lezers geen spoorzoekers maar wees volstrekt helder en duidelijk.

7. Maak duidelijk waarom zo’n zware maatregel voor een hele wijk nodig is om het probleem op te lossen. Het politiebureau staat op 100m afstand van het betreffende buurtcentrum, vanuit de bovenste verdieping van het politiebureau is er direct zicht op het buurthuis en de directe omgeving. Zijn er dan echt geen andere oplossingen? Als die er wel zijn en ook al zijn uitgeprobeerd, benoem deze dan. Hierdoor ontstaat een groter draagvlak voor de afgekondigde maatregel. Beargumenteer de gemaakte keuzes en doe dit open en integer, het gaat immers om vrijheidsbeperkende maatregelen die een hele wijk treffen. Toon ook begrip en inlevingsvermogen voor de consequenties van die maatregelen.

8. Vraag om hulp. Vraag de wijkbewoners of zij nog ideeën of suggesties hebben die bijdragen aan veiligheid en woonplezier. Zo nodig je de wijkbewoners uit om mee te denken en mee te doen.

9. Communiceer, communiceer en communiceer. Open een forum op de website van de gemeente of communiceer bijvoorbeeld via Twitter. Een contactpersoon en telefoonnummer is nog geen open communicatie. Maak het de mensen zo gemakkelijk mogelijk hun stem te laten horen. Ga als gemeente actief de dialoog aan met de wijkbewoners en schakel Internet daarvoor in. Vermeld deze communicatie mogelijkheden in de brief.

flattr this!

Bewaard onder Actualiteit, Communicatie | 3 Comments

Tags: , ,

Lang haar

Geplaatst op 20 October, 2009 

Afgelopen weekend schreef iemand me na het lezen van ‘Truttig tiepje’ het volgende:

‘Wat betreft het truttig tiepje ik herken me daar wel in, niet in het tiepje, maar in het oordelen. Ik moet me ook iedere keer voor houden dat als ik jou zie met je lange haar, dat het niets zegt over jou als persoon.’

Oordelen zijn op zich onschadelijk, iedereen heeft ze. Ze komen aanwaaien net als de wind en waaien ook zo weer weg. Ze worden pas tricky als je ze gaat geloven en ernaar gaat handelen. Stel dat je de liefde van je leven laat schieten omdat hij toevallig lang haar heeft of omdat zij je toevallig doet denken aan een truttig tiepje…

Oordelen kunnen ook wat te vertellen hebben. Het is dan nuttig ze te herkennen om onderliggende onbevredigde behoeften op te sporen. Oordelen zijn de tragische expressie van onbevredigde behoeften zegt Marshall Rosenberg.  Anders dan veel mensen denken gaat Geweldloze Communicatie niet over het uitroeien van oordelen maar over het vertalen ervan naar onbevredigde behoeften.

Ik moest wel lachen over die oordelen over lang haar. Ik dacht dat dit soort issues in de jaren 60 dankzij de Beatles al lang en breed waren opgelost. Speciaal voor de e-mail schrijfster: Catapult met ‘Let your hair hang down’.

flattr this!

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , ,

Het huidige moment

Geplaatst op 19 October, 2009 

‘Wat het huidige moment ook inhoudt, aanvaard het alsof het jouw keuze was. Eerst aanvaarden, dan doen. Werk altijd mee, nooit tegen. Maak van het heden je vriend en bondgenoot, niet je tegenstander. Je leven verandert er op een wonderbaarlijke manier door.’

Eckhart Tolle in zijn boek De kracht van het nu

flattr this!

Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer

Tags: , ,

Het bord boven de supermarkt

Geplaatst op 17 October, 2009 

Vrijdagochtend was ik op bezoek bij Huub Koch om de ontwerpen te bekijken en te bespreken die hij heeft gemaakt voor mijn nieuwe huisstijl. Het pakketje ‘huisstijl’ bestaat uit de ontwerp van een woordmerk, een WordPress theme ontwerp voor mijn blog en een communicatieconcept om mezelf als ondernemer te positioneren.

Ik was blij verrast met de ontwerpen die Huub had gemaakt. Vooraf had ik wat vrees dat ik totaal geen klik zou hebben met de ontwerpen maar het tegendeel was waar. Ik was verwonderd te zien hoe een eerder gesprek met Huub en wat correspondentie per e-mail over mijn ondernemerschap en favoriete films, vertaalbaar zijn naar vorm en kleuren. Wat ik te zien kreeg was werkelijk prachtig! Ik heb de ontwerpen mee naar huis genomen om ze ook aan andere mensen voor te leggen en het mooiste en best passende ontwerp te kiezen.

In één van de ontwerpen had Huub een woordmerk gemaakt waarbij mijn achternaam oranje was ingekleurd. Ik zag mijn eigen achternaam en die kleur en zag ineens het reclamebord voor me dat mijn vader vroeger boven zijn supermarkt had staan: Supermarkt de Kock. Het bord was van hout, het was groot, het was oranje en de letters waren wit. Als kind had ik een pesthekel aan dat bord. Ik vond dat bord lelijk, ik vond de naam lelijk en ik vond de kleur lelijk. Alles aan het bord vond ik lelijk.

En vrijdagochtend lag dat ontwerp daar voor me met diezelfde achternaam en diezelfde oranje kleur. Het was alsof de geest van dat houten bord van mijn vader zei ‘Joehoe, daar ben ik weer…..’. Tot mijn verrassing vond ik het mooi, erg mooi zelfs. Mijn ergernis over dat Supermarkt bord was verdwenen, opgelost. Ik vond de herinneringen aan dat bord wel vertederend. Weg ergernis, ik moest erom lachen.

Misschien dat mijn dochter zich ook gaat ergeren aan mijn woordmerk. Ik denk dat ik haar dan wat kleurpotloden en viltstiften geef en een groot stuk  papier en haar vraag ‘teken en kleur jij het dan maar zoals jij het mooi vindt’. En dan geef ik haar die tekening veel later weer terug als zij voor zichzelf begint.

Ik heb wel alvast een beetje het zekere voor het onzekere genomen en haar het woordmerk ontwerp al laten zien. Volgens mij vond ze het wel mooi.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 7 Comments

Tags: ,

Truttig tiepje

Geplaatst op 16 October, 2009 

Ik wil op het station de trap aflopen richting tram als ik naast me een jonge vrouw zie. Ik zie haar en denk meteen ‘wat een truttig tiepje’. Ik loop de trap af als ik achter me hoor vragen ‘zal ik u helpen?’. Ik kijk om en zie hoe een oude vrouw bovenaan de trap aan het worstelen is met een grote rode koffer. Ik heb die oude vrouw niet gezien, heb niet gezien dat ze hulp nodig heeft. Maar dat heeft het ‘truttig tiepje’ wel gezien en meteen haar hulp aangeboden.

Ik schrok ervan alsof ik ineens wakker was. Ik had die jonge vrouw gezien en haar in een fractie van een seconde op grond van haar uiterlijk  door een soort van goed/fout filter heen gehaald.  Uitkomst: ‘truttig tiepje’. Maar op het moment dat ik die jonge vrouw haar hulp hoorde aanbieden aan de oude vrouw met de grote rode koffer, viel mijn oordeel ‘truttig tiepje’ aan stukken. Ze was helemaal geen truttig tiepje, ze had oog voor een ander en voor de hulpbehoefte van een ander. Daar stond ik dan met mijn oordeel ‘truttig tiepje’ terwijl ik die oude vrouw en haar kofferworsteling niet eens had gezien.

Zoals ik zei: ik schrok ervan. De schrik zat hem in het moment dat ik de hulpvraag hoorde want pas toen was ik me bewust van mijn oordeel ‘truttig tiepje’. Pas toen was ik me bewust dat ik de oude vrouw over het hoofd had gezien. Die schrik was de schrik van wakker worden.

Ik loop verder naar de tram en schuin voor me loopt ineens diezelfde jonge vrouw weer. Ik kijk nog eens goed en kan niet verklaren waarom ik haar een paar minuten eerder nog een ‘truttig tiepje’ vond. Ik voel me weer een stukje meer wakker.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →