Een hele kudde ikken
Geplaatst op 30 September, 2009
Gisteravond laat ‘Wie ben ik?‘ gepost met de stille hoop dat deze vraag me even met rust zou laten maar de antwoorden blijven stromen. Zoals vanochtend tijdens de koffie toen ik Jill van Maasdijk’s ‘Shield of the command’ (nummer 10 / oktober 2009) las.
Het artikel ‘Kwamtum worden’ van Lee Caroll geeft een hele nieuwe kijk op karma. In plaats van dat de energie van vorige levens is bedoeld voor karmische uitwisseling , is het precies andersom en is alles wat je in vorige levens hebt geleefd een persoonlijke goudmijn waar je weer uit kunt opgraven wat je wilt.
Voor mij klinkt dit zo:
De bagage die je steeds weer met je meezeult (karma) is geen rugzak volgeladen met de consequenties van wat je ooit in vorige levens hebt uitgevreten en waar je in dit leven weer opnieuw verantwoordelijkheid voor moet dragen met de bedoeling die rugzak steeds lichter te maken. Wat je met je meedraagt is alles wat je in vorige levens bent geweest en met de bedoeling daaruit te putten wat je in dit leven weer opnieuw wilt gebruiken. Heb je in dit leven bijvoorbeeld last van angst, put dan uit een vorig leven waarin je moedig was en leg dat bovenop je leven nu.
Terug naar de vraag ‘Wie ben ik?’ Antwoord: een hele kudde ikken.
Bewaard onder spiritualiteit | 4 Comments
Tags: spiritualiteit
Wie ben ik?
Geplaatst op 29 September, 2009
Vraag je jezelf wel eens af wie je bent? Vorige week donderdag, fietsend op weg naar huis, was daar ineens die vraag: wie ben ik? De daarop volgende dagen raakte ik overdonderd door antwoorden.
Zo ontdekte ik eerst de website www.michaelteachings.com met artikelen over ziele leeftijden en de verschillende rollen die we kiezen te vervullen voordat we incarneren. Met wat ik daar las had ik al zoveel antwoorden dat ik daar nog wel een poosje mee onder de pannen ben. Maar er kwam nog veel meer.
Een dag later bood Gertrud Althausen me aan een numerologie voor me uit te werken aan de hand van mijn geboortedatum en naam. Ik nam het aanbod graag aan en zondag had ik al een bijzonder gedetailleerde beschrijving in mijn mailbox.
Als extra service kreeg ik van Gertrud ook nog mijn persoonlijke kinkaart volgens de Tzolkin, de Maya kalender.
Er kwam ook nog een toetje: Huub Koch stuurde me een communicatie concept toe, gebaseerd op een eerder gesprek en vragen die hij me had gesteld over ondernemerschap en hoe ik me daarin onderscheid.
Zo had ik binnen een paar dagen vier totaal verschillende invalshoeken op de vraag ‘Wie ben ik?’. De invalshoeken overlapten elkaar, vulden elkaar aan en waren ook totaal verschillend.
Zo langzamerhand heb ik het idee dat wie ik ben, wie jij bent of wie wij zijn, niet is afgebakend in de zin van een opsomming van een aantal eigenschappen en kwaliteiten. Ik denk dat ‘alles’ in ons is, dat we ‘alles’ zijn. En dat de mate van iemands bewustzijn en de omstandigheden waarin iemand verkeert (het boek ‘The tipping point‘ van Malcolm Gladwell geeft prachtige voorbeelden van hoe omstandigheden en omgeving een grote rol kunnen spelen), bepaalt uit welk vaatje iemand tapt. Zo tap ik de ene keer bijvoorbeeld ‘luiheid’ en de andere keer ‘hard werken’.
Bewaard onder Boeken, Persoonlijk, spiritualiteit | 3 Comments
Tags: Bewustzijn, Huub Koch, ziel
Zet zelf de eerste stap
Geplaatst op 28 September, 2009
Vorige week kwam ik op de blog van Ian Peatey een video tegen waar ik sindsdien nog vaak aan heb gedacht. Hoe vaak? Nou, telkens als ik mezelf ergens over hoorde klagen. Kijk zelf, het filmpje duurt maar twee minuten.
Zelf de eerste stap zetten in plaats van ergens over klagen, dat wil ik graag leren.
Bewaard onder Inspiratie | 5 Comments
Tags: eigen verantwoordelijkheid, geweldloze communicatie
Mijn plein
Geplaatst op 26 September, 2009
Het plein zag er in het zonnetje vrolijk uit. Alsof het tegen de slopers die het binnenkort tegen de vlakte gooien wil zeggen: ‘Aan mij ligt het niet…’.
Op één pand na zijn alle deuren en winkelruiten op de begane grond dichtgetimmerd. Woningen en winkels die eens dezelfde functie hadden als een drinkplaats voor dieren zijn nu verstopt achter dikke planken. Een beetje zoals oude mensen achter de muren van een bejaardentehuis worden weggestopt.
Alles waar je geen aandacht en zorg aan besteedt, gaat vroeg of laat dood. Het plein weet dit maar al te goed en geeft zich over, in stijl. Boven één van de dichtgetimmerde voordeuren knipoogt nog een huisnummer. Aan het plein ligt het niet.
Ik heb het eerder meegemaakt dat een plek waar ik heb gewoond tegen de grond gaat en plaats moet maken voor nieuwbouw. Woningen die de prijs moeten betalen voor de sociale problemen in een wijk. Alsof nieuwbouw daar echt wat aan verandert.
Een paar honderd meter verderop ligt een ander plein. Een verkeersbord fungeert er als voorbode van wat ook dit plein te wachten staat: sloop. Ook aan dit plein ligt het niet.
Lees ook: Het plein van de hemelse vrede en oorlog
Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments
Heeft u een bijdrage voor de crisis?
Geplaatst op 24 September, 2009
Prinsjesdag en de algemene beschouwingen zijn weer voorbij en werkgroepen gaan aan de bak om van alles en nog wat te onderzoeken. Prinsjesdag is de dood in de pot maar daarover ging die andere blogpost al.
Wat die werkgroepen vast en zeker ook gaan onderzoeken (en natuurlijk al lang en breed weten) is hoe ze de bijdragen die de politici het Nederlandse volk hebben gevraagd om de gevolgen van de crisis op te vangen, kunnen vertalen naar wetgeving.
Het klinkt zo aardig als er om een bijdrage wordt gevraagd. In gedachte zie ik dan al een aardige meneer of mevrouw van deur tot deur gaan met een collectebus in de hand met het opschrift CRISISBIJDRAGE. ‘Goedenavond meneer, heeft u een kleine bijdrage voor de crisis?’. ‘Nou nee, hier op de hoek zit een bank, ga daar maar even langs’.
Maar hoe alleraardigst het ook klinkt als politici om bijdragen vragen: er wordt helemaal niets gevraagd. Wat er gebeurt is dat belastingen en premies omhoog gaan. Het betalen ervan wordt opgelegd en met sancties afgedwongen.
Een vraag is pas een vraag als je er consequentieloos nee op kunt antwoorden. Kun je dat niet, dan is er geen sprake van een vraag maar van een opdracht of eis.
Ook de online van Dale vliegt hier een beetje uit de bocht want die zegt dat vragen betekent: 1. een vraag stellen 2. verlangen, eisen, vergen 3. informeren 4. uitnodigen 5. verzoeken
Maar vragen en eisen zijn toch echt twee verschillende dingen.
‘Vragen’ is politieke taal voor eisen en met sancties afdwingen. Wat iemand zegt is niet altijd wat hij of zij bedoelt.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer
Tags: Communicatie, crisis, taal, verzoek
De filosofie van de heuvel
Geplaatst op 23 September, 2009
Ik heb het boek ‘De filosofie van de heuvel‘ bijna uit. In dit prachtige boek van Ilja Leonard Pfeijffer en zijn vriendin Gelya Bogatishcheva over hun fietstocht naar Rome zijn ze zojuist de gemeentegrens van Rome gepasseerd. Nog twee kleine hoofdstukjes en het boek is uit. Ik stel het einde van dit boek nog even uit want ik zal het gaan missen.
Waarom ben ik zo enthousiast over dit boek?
Omdat ik door dit boek zin krijg in:
- Fietsen
- Reizen
- Spontane dingen doen
- Avontuur
- Leven
En omdat ik door dit boek geen zin meer heb in:
- Planningen
- De bekende weg
- Moeilijk gedoe
- Targets en deadlines
- Haasten
Wat een prachtboek.
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.