Bereid je voor op het succes na het succes

Geplaatst op 15 June, 2009 

Ik hou van succesverhalen. Niet eens zozeer de verhalen over het succes zelf, maar de verhalen over de weg ernaar toe. De verhalen van vallen en opstaan, vertrouwen hebben en het weer verliezen, zekerheid en twijfel, winnen en verliezen, moed en angst, blijdschap en verdriet en hard werken. En dan is er vroeg of laat dat succes!

Maar wat doe je na het succes waar je al zo lang naar uit hebt gekeken, zo naar hebt verlangd?  Op deze vraag geeft Richard St. John antwoord in het filmpje ‘Success is a continuous journey’:

Richard St. John benoemt in zijn filmpje acht eigenschappen die leiden tot succes:

  1. Passion
  2. Work
  3. Focus
  4. Push
  5. Ideas
  6. Improve
  7. Serve
  8. Persist

Deze eigenschappen, en omdat ze in een cirkel zijn gezet, doen me denken aan ‘De Creatiespiraal’ van Marinus Knoope. Lees ook:

flattr this!

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: , ,

Steeds minder geweld

Geplaatst op 12 June, 2009 

Gisteren las ik een artikel van Coert Visser op zijn blog Solution Focused Change. Het artikel heet:  ‘The steady decline of violence in the world‘

Mijn eerste reactie was die van verbazing: is dit waar?  Daarna boosheid: waarom staat dit nieuws niet met grote koppen in de kranten? En tenslotte blijdschap: wat geeft dit een vertrouwen!

In het artikel wordt een onderzoek aangehaald waaruit blijkt dat de hoeveelheid geweld in de wereld aan het afnemen is: ‘…step by step the use of violence in the world is declining’. Hoewel de algehele overtuiging is dat er steeds meer geweld is in de wereld, is het tegenovergestelde waar.

Om het positief uit te drukken: er is steeds meer vrede. Zegt het voort.

flattr this!

Bewaard onder Actualiteit | Reageer

Tags: , ,

Dat is toch ook bizar

Geplaatst op 11 June, 2009 

Dat is toch ook bizar: dat al die oorlogswapens die er zijn, dat wij daar belasting voor moeten betalen. En al die goeie doelen daarvoor wordt gecollecteerd. Misschien moeten ze die twee dingen eens omdraaien, kijken hoe de wereld er dan uitziet.

Theo Maassen (Uit de show: tegen beter weten in)

flattr this!

Bewaard onder Citaten | Reageer

Geweldloze Communicatie bestaat niet

Geplaatst op 10 June, 2009 

Breaking news voor al diegenen op wie de term ‘Geweldloze Communicatie’ werkt als een rode lap op een stier: Geweldloze Communicatie bestaat niet!

In de term Geweldloze communicatie’ klinkt een ontkenning door: geweldloos = zonder geweld. En het menselijk brein kan maar moeilijk uit de voeten met ontkenningen. Denk maar aan het voorbeeld dat iemand je vraagt  om niet aan een roze olifant de denken. Guess what?…..je denkt aan een roze olifant.

Geweldloze Communicatie, zo lees en hoor ik regelmatig, is communicatie vrij van oordelen. En ik zeg dat communicatie zonder oordelen niet bestaat. We hebben oordelen over onszelf en oordelen over de ander. We hebben oordelen over van alles en nog wat ook al doen we nog zo ons best.

En nu nog meer breaking news: dat is prima! Het doel van Geweldloze Communicatie is niet om vrij te zijn van oordelen. Geweldloze Communicatie is een prima hulpmiddel om oordelen, die van onszelf en/of van de ander, te vertalen naar behoeften. Oordelen zijn vaak expressies van onvervulde behoeften. Als ik op de fiets rijd en ik moet keihard in de remmen omdat een automobilist mij niet ziet, dan schrik ik en roep of denk ik misschien ‘klootzak!’. Het oordeel ‘klootzak’ wijst op mijn behoefte aan veiligheid.

Onze taal zit vol geweld. Misschien omdat onze taal is uitgevonden door mensen vol innerlijk geweld. Geweldloze Communicatie is niet geweldloos maar helpt eigen verantwoordelijkheid te nemen voor de beleving van geweld bij jezelf en de ander. En wat je dan ter beschikking staat is het model van Geweldloze Communicatie. Want dat bestaat wel.

flattr this!

Bewaard onder Communicatie, Mening | 1 Comment

Tags: , , ,

Proceswoorden

Geplaatst op 9 June, 2009 

Onze taal kent allerlei soorten woorden zoals zelfstandige naamwoorden en werkwoorden. Er zijn woorden die ik mooi vind en woorden die ik minder mooi vind.  Er zijn ook woorden waar ik me aan erger zoals het werkwoord loslaten. Wat vind ik het vreselijk als ik iemand hoor zeggen: ‘Laat het toch los’. In spirituele kringen is loslaten het toverwoord en ik raak er niet door betoverd. Integendeel. Hoe komt dat?

Loslaten in de zin van ‘laat het toch los’ klinkt voor mij als iets wat ik kan doen met een begin en een einde. Als ik het werkwoord fietsen gebruik en ik zeg dat ik ga fietsen, dan is er een duidelijk beginpunt waar ik begin met fietsen en een eindpunt waar ik klaar ben met fietsen. Met loslaten werkt dit niet zo.

Als ik bezig ben iets los te laten dan ben ik er nooit mee klaar, ik ben eigenlijk altijd wel bezig met loslaten. Loslaten verloopt in fasen, net zoals rouwen. Loslaten en rouwen hebben voor mij vaak dezelfde betekenis.

Loslaten is wat ik noem een proceswoord. Een proceswoord is voor mij een woord dat een proces weergeeft. Loslaten is een proces. Een proces drukt voor mij een beweging uit, een ontwikkeling. Loslaten is afwikkelen. Loslaten is afpellen zoals de schillen van een ui. Telkens als ik een laagje heb afgepeld is er weer een ander laagje.

Ik kan daarom gerust zeggen dat ik nog helemaal niks heb losgelaten in de zin van dat ik klaar ben met loslaten. En ik kan ook zeggen dat ik voortdurend bezig ben alles los te laten.

Zelfs ontkenning en boosheid zijn onderdeel van het proces van loslaten. Dus als ik me ergens boos over voel hoeft niemand me te zeggen ‘laat het los’ want daar ben ik op dat moment juist mee bezig!

Een ander voorbeeld van een proceswoord is voor mij het woord authenticiteit. Authenticiteit is voor mij een proces. Ik ben er altijd mee bezig en nooit mee klaar.

Onze taal zit namelijk hier en daar nogal gammel in elkaar. Onze taal is net een trechter waar de rijke werkelijkheid doorheen geperst moet worden om in woorden te kunnen uitdrukken. En dan gaat er wel eens wat verloren.

flattr this!

Bewaard onder Communicatie, Mening | 3 Comments

Tags: , ,

Rijp voor het begrip

Geplaatst op 8 June, 2009 

Iets begrijpen, daar krijg ik een kick van. Ik bedoel iets begrijpen wat al langere tijd om aandacht vraagt, iets wat al langere tijd speelt. Iets dat bezig is mijn bewustzijn op te rekken en te verruimen. Een op het eerste gezicht chaotische stamppot van gevoelens, gedachten, vragen en dromen en dat alles overgoten met een dikke saus van de boel willen forceren.

Jawel, ik wil iets leren waar de tijd nog niet rijp voor is. Heb dan niet het geduld om even te wachten. Heb dan niet het vertrouwen dat de les, het inzicht, het begrijpen met de tijd zal komen. Nee, ik wil het inzicht NU. En waarom wil ik dat? Om van het ongemak af te zijn. Een les die als het ware dicht tegen de oppervlakte van het begrijpen ligt voelt ongemakkelijk.

Dan wil ik het weten, dan wil ik weten wat er te weten valt om van dat ongemak af te zijn. En het effect is dat ik mezelf onder druk zet om nu iets te weten dat bij wijze van spreken morgen  pas aan de beurt is om te leren.

Vaak is er eerst nog wat meer tijd nodig om het leerproces waar ik dan middenin zit ten volle te ervaren, met alle ongemakken van dien. Net als een zwangerschap waarbij het kind pas na negen maanden klaar is voor de geboorte. Niet eerder, ook niet later.

Als ik me erbij kan neerleggen dat de tijd nog niet rijp is en dat het inzicht en begrip zal komen, dan komt het. Ineens en onverwachts! En dan kom ik tot een nieuw inzicht dat zo simpel is dat ik me niet kan voorstellen dat ik daar zo mee heb geworsteld.

flattr this!

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →