Vergeven
Geplaatst op 30 April, 2009
In het Happinez magazine nummer 3 – 2009 staat een interview met regisseur en auteur Kay Polak. Hij zegt in dat interview:
‘De kerk heeft de zonden uitgevonden om vergiffenis uit te kunnen delen. Maar God vergeeft niets, omdat hij niet oordeelt.’
Dit citaat sluit mooi aan bij wat ik eerder schreef in ‘Vergeven, mededogen en loslaten‘. Als je niet oordeelt hoef je ook niks te vergeven. En als je vergeeft dan oordeel je.
Bewaard onder Citaten | Reageer
Angst, angst, angst
Geplaatst op 29 April, 2009
Oh boy, wat is er toch veel angst. Niet een beetje angst zoals angst voor de tandarts (al is dat voor sommigen meer dan een beetje angst) maar angst voor het leven zelf. Het lijkt wel of het leven zich tegen ons keert in de vorm gebeurtenissen die de hele planeet in de greep van de angst brengen.
Een paar jaar geleden mochten we de angst voor terreur onder ogen zien. Sinds vorig jaar is daar de angst voor de instorting van de economie en financiële wereld bijgekomen. En nu mogen we als toetje ook nog de angst voor een pandemie begroeten. Om gek van te worden, gek van de angst.
Dat er angst is lijkt me heel normaal, we zijn mensen niet waar? Angst maakt deel uit van onze fysieke wereld. Een wezenlijk deel zelfs. Maar wat op het ene niveau aanvoelt als angst kan op het andere niveau een geschenk zijn.
Soms helpt het om gebeurtenissen die angst veroorzaken een andere betekenis te geven. Welke betekenis kan ik terreur, kredietcrisis en pandemie geven?
Ik kan ze beschouwen als signalen van een veranderende wereld. Signalen van een wereld die instabiel is geworden en hoognodig aan vernieuwing toe is. De zekerheid en veiligheid van ons bekende wereldje verliezen is beangstigend. Maar waarom zou dat wat we ervoor in de plaats terugkrijgen niet nog veel mooier en beter zijn dan wat we nu hebben? We staan aan de vooravond van een nieuwe wereld, een wereld van harmonie, balans, vrede, liefde en verbinding.
Ik kan ze beschouwen als lessen, lessen die me iets waardevols willen leren. Bijvoorbeeld om in het hier en nu te leven. In de toekomst leven en speculeren over alle mogelijke rampen die kunnen gebeuren is de werkelijke bron van de angst. Angst is een geheugensteuntje dat ons wil helpen door te zeggen: ‘Leef in het hier en nu’. Angst herinnert ons eraan dat ons verblijf in deze fysieke wereld tijdelijk is. En dat het de bedoeling is om elke dag ten volle te leven. Alsof het de laatste dag van ons verblijf hier op aarde kan zijn.
Lang leve de angst. Hoera, ik voel me bang.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 3 Comments
Tags: angst, crisis, spiritualiteit, veranderen
Heb de moed om je hart en intuïtie te volgen
Geplaatst op 28 April, 2009
“Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma – which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of other’s opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become. Everything else is secondary.”
Bewaard onder Citaten | Reageer
Tags: moed
Moeten en willen
Geplaatst op 26 April, 2009
We moeten van alles. We moeten naar het werk. We moeten boodschappen doen. We moeten naar dat verjaardagsfeestje. We moeten de afwas doen. We moeten een afspraak maken bij de tandarts.
Van wie moeten we al die dingen? Van onszelf.
Telkens als we iets ‘moeten’ ontnemen we onszelf ruimte. Het is dan net alsof we gedwongen worden iets te doen tegen onze zin in. We spelen dan de rol van slavendrijver en slaaf tegelijk. Als je zegt dat je iets ‘moet’ zet je jezelf in de slachtofferrol. Slachtoffer van de omstandigheden, slachtoffer van al die dingen die je ‘moet’ doen en waar je zogenaamd geen keuze hebt.
Maar die keuze heb je wel. Je moet niet naar je werk maar je wilt naar je werk omdat je bijvoorbeeld geld wilt verdienen. Je moet geen boodschappen doen maar je wilt boodschappen doen omdat je wat te eten wilt hebben. Je moet niet naar het verjaardagsfeestje maar je wilt naar het feestje omdat de vriendschap met die ander waardevol voor je is. Je moet de afwas niet doen maar je wilt de afwas doen omdat je graag een opgeruimd huis hebt. Je moet geen afspraak bij de tandarts maken maar je wilt een afspraak maken omdat je graag een gezond gebit hebt.
Vervang het woordje ‘moeten’ eens een tijdje door het woordje ‘willen’ en voel het verschil. Zeg: ‘Ik wil…..omdat ik…..’. Als je zegt dat je iets wilt erken je je eigen verantwoordelijkheid.
Bewaard onder Communicatie | Reageer
Tags: Communicatie, eigen verantwoordelijkheid, keuzes
Niks doen
Geplaatst op 24 April, 2009
‘Do nothing is the choice of people who are afraid’
Seth Godin / Pick anything–the calculus of change
Bewaard onder Citaten | Reageer
Tags: Seth Godin
Even onbewust
Geplaatst op 23 April, 2009
Elke week krijg ik per e-mail een ‘Compassionate Parenting Tip‘. Die van deze week luidde als volgt:
Whatever comes up at any given moment, you can handle it!
That is the power you have if you can determine what you need, what your child needs, and if you can hold both you and your child’s needs with equal importance.
This week, practice holding you and your child’s needs with equal care. Then, problem-solve with your child to find ways of meeting both.
‘Oh ja, logisch, vanzelfsprekend’. Dat is wat ik dacht toen ik de tip las. Mijn behoeften en die van mijn dochter zijn even belangrijk. Die van mij zijn niet belangrijker dan die van haar en die van haar zijn niet belangrijker dan de mijne.
Een paar uur later zat ik op de bank, laptop op schoot, mijn aandacht op het Internet. Mijn dochter kwam naast me staan, leunend tegen de bank zodat ze met haar vingertjes bij de toetsen van mijn laptop kan. Ik pak mijn laptop en zet die op de armleuning, die is wat hoger. Ze ziet wat er gebeurt en schuifelt stapje voor stapje naar de zijkant van de bank. Weer probeert ze of ze bij de toetsen kan. Snel verhuis ik de laptop weer terug naar mijn schoot. En zo gaat het een paar keer op en neer en steeds volgt ze de laptop. Ik kan me niet meer concentreren op wat ik aan het doen ben en voel me geïrriteerd. Ik heb rust en ruimte nodig om even ongestoord te kunnen werken.
Pas uren later werd ik me bewust dat ik in die situatie volledig voorbij was gegaan aan de behoeften van mijn dochter. Wellicht wilde ze spelen, contact, verbinding. Ik had mijn behoeften belangrijker gemaakt dan die van haar.
Dat vond ik dus best pijnlijk. Weten hoe ik iets wil doen, zoals de tip van Compassionate Parenting beschrijft, en het dan ik de praktijk ook meteen herkennen en toepassen, dat zijn toch echt twee verschillende dingen. Door erover te schrijven anker ik het hopelijk wat steviger in mijn bewustzijn. Want dat is wat er gebeurde op de bank: ik was even onbewust van de situatie.
Gelukkig schreef Gertrud Althausen onlangs op haar blog in het artikel ‘Apple Pie‘ dat zelfs God moeite had zijn kinderen op te voeden. Dus: ‘what makes you think it would be a piece of cake for you?’. Zucht! Wat een opluchting, het hoeft allemaal niet perfect te zijn. Volgende keer gewoon beter.
Bewaard onder Persoonlijk, vaderschap | 4 Comments
Tags: behoeften, geweldloze communicatie
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.