Wees eens ongehoorzaam
Geplaatst op 13 September, 2008
Kinderen worden van jongs af aan getraind en gedrild om te gehoorzamen en ze leren al snel dat ongehoorzaamheid vervelende consequenties kan hebben. Als ze niet gehoorzamen worden ze gestraft ‘voor hun eigen bestwil’. Niks is daarbij te gek, zelfs het concept ’hel’ wordt erbij gehaald als potentiële eeuwige verblijfplaats voor diegenen die hun ouders niet gehoorzamen.
Als volwassenen blijven we gehoorzamen. We gehoorzamen de wet, de bijbel, kerkleiders, politici en allerlei soorten managers. We gehoorzamen iedereen in een uniform en we gehoorzamen hen die ‘ervoor gestudeerd’ hebben. We gehoorzamen allerlei aangeleerde regeltjes, zelfs als die regeltjes ons niet meer dienen. We geven onze autonomie uit handen en ook onze eigen kracht. Het meest extreme voorbeeld van de gevolgen van al die gehoorzaamheid is oorlog.
Een droevig voorbeeld van gehoorzaamheid is het experiment van Milgram:
Maar de hel is niet de plaats waar we naar toe gaan als we anderen niet gehoorzamen. De hel is de plaats waar we zijn als geen gehoor geven aan onszelf, aan onze eigen waarnemingen, gevoelens en behoeften.
Never do anything against conscience even if the state demands it. (Albert Einstein)
Disobedience, in the eyes of any one who has read history, is man’s original virtue. It is through disobedience that progress has been made, through disobedience and through rebellion. (Oscar Wilde)
An individual who breaks a law that conscience tells him is unjust, and who willingly accepts the penalty of
imprisonment in order to arouse the conscience of the community over its injustice, is in reality expressing the highest respect for the law. (Martin Luther King)
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: albert einstein, Martin Luther King, ongehoorzaamheid
Wij zijn verhalenvertellers
Geplaatst op 12 September, 2008
Behoor je ook tot de generatie die vroeger als kind veel buiten speelde?
Dan bedacht je samen met vriendjes je eigen avonturen. Je kroop in de rol van jouw held als Ivanhoe, Floris of Zorro en je vocht tegen het kwaad en het onrecht. Je stuurde jouw Action Man op een geheime missie om de camper te saboteren van de Barbie van je zus. Je richtte een geheime club op en je bedacht geheimtaal en speciale codes. Je fiets was een motor en de straat was het wilde westen. De bosjes om de hoek waren een jungle en op het grasveldje aan de overkant van de straat speelde je voetbalinterlands. Met lego bouwde je een dorp en je verzon alles wat daar gebeurde. Een stukje PVC pijp met wat stroken papier was een groots wapen. Tijd kende maar twee tijdstippen: speeltijd en etenstijd.
We zijn verhalenvertellers. We waren het als kind en zijn het nu nog. We zijn er om verhalen te vertellen door ze op te schrijven, te zingen, te dansen, te schilderen, te boetseren, te beeldhouwen, te acteren of door ze gewoon te vertellen. We zijn creatieve en artistieke wezens.
Ooit zijn we vergeten dat we verhalenvertellers zijn en zijn we gaan geloven dat we iets anders zijn zoals verkoper, leraar, ingenieur, monteur of arts. We kunnen ophouden ons zelf te verloochenen en weer gaan doen wat we vroeger ook zo graag deden: verhalen vertellen.
Bewaard onder Mening | 3 Comments
Tags: creativiteit, verhalen vertellen
Een spetterend betoog voor creativiteit in het onderwijs
Geplaatst op 10 September, 2008
Ik ben echt onder de indruk van het spetterende pleidooi van Ken Robinson om in het onderwijs veel meer aandacht te besteden aan creativiteit. Creativiteit, zo zegt hij, moet in het onderwijs net zo belangrijk zijn als leren lezen en schrijven.
Het onderwijs richt zich vrijwel uitsluitend op één deel van ons lichaam: ons hoofd. En dan voornamelijk de linker hersenhelft. Aan de rest van ons lichaam besteedt het onderwijs geen aandacht: ons lichaam mag de rol vervullen van vervoermiddel voor ons hoofd.
Kinderen durven nog fouten te maken maar tegen de tijd dat ze volwassen zijn hebben de meesten angst om fouten te maken. In het onderwijs en in bedrijven is het maken van fouten het ergste wat je maar kan overkomen. De prijs is hoog: “If you are not prepared to be wrong, you will never come with anything original.”
Picasso zei ooit dat alle kinderen geboren kunstenaars zijn. Het probleem is om kunstenaar te blijven als we opgroeien want we worden niet IN onze creativiteit onderwezen maar we worden UIT onze creativiteit onderwezen. “Many highly talented briliant creative people think they are not because the thing that they were good at at school wasn’t valued or was actually stigmatized.”
“Our task is to educate their (our children) whole being.”
Bewaard onder Inspiratie | Reageer
Tags: angst, creativiteit
Hoe wij onszelf ver-slaven
Geplaatst op 10 September, 2008
A carefully elaborate ritual that the person tries to perform precisely, because he or she is afraid that – if any part is left out – everything will go wrong. The name of that ritual is Routine.
When we are young, we don’t take anything too seriously. But slowly, this set of daily rituals becomes solidified, and takes us over. Once things have begun to go along pretty much as we imagined they would, we don’t dare risk altering the ritual. We like to complain, but we are reassured by the fact that each day is more or less like every other. At least there is no unexpected danger.
That way, we are able to avoid any inner or outer growth, except for the kinds that are provided for within the ritual: so many children, such and such kind of promotion, this and that kind of financial success. When the ritual becomes consolidated, the person becomes a slave.
Citaat uit het boek ”The Valkyries” van Paulo Coelho.
Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer
Tags: angst, Paulo Coelho
Oei, ik groei geldt ook voor vaders
Geplaatst op 8 September, 2008
Vader zijn is een eenzame ontdekkingstocht. Aan het begin van die tocht krijg je één zekerheid mee en al het andere is onzeker. Die ene zekerheid die je meekrijgt is dat je als vader fouten zult maken. En met die bagage begin je aan je ontdekkingstocht.
In een disfunctionele samenleving als de onze krijgen we het vaderschap niet overgeleverd van onze eigen vaders. Hun schatrijke ervaringen, successen en fouten gaan domweg verloren omdat we geen cultuur hebben van elkaar verhalen vertellen. En als wij, de vaders van deze tijd, onze verhalen ook niet vertellen, dan begint de volgende generatie vaders hun tocht ook in volstrekte eenzaamheid.
En daarom moeten we zelf op zoek naar het vaderschap. Een zoektocht dwars door de jungle van steeds snellere veranderingen: wat vandaag waar is kan morgen alweer een leugen zijn. We komen er al snel achter dat ieder van ons zijn eigen vaderkoers moet uitstippelen, dat wij die koers ook stevig moet bewaken en ook dat we die koers soms moet bijstellen. Er zijn maar zat valkuilen en verleidingen die ons op de proef stellen, die ons testen. Op het werk en ook thuis vraagt, nee schreeuwt, alles en iedereen om aandacht. Alles is belangrijk en alles moet nu, de gekte van deze tijd. En juist daarom hebben we kompas nodig dat ons op onze koers houdt.
Onze intuïtie is dat kompas dat ons leidt naar ons authentieke vaderschap. En over deze zoektocht moeten we verhalen vertellen zodat de volgende generatie vaders start met een rijke bagage: onze verhalen. En misschien is er behalve de zekerheid dat we fouten zullen maken toch nog een andere zekerheid, namelijk dat we tijdens onze tocht zullen groeien. Want fouten maken is een voedingsbodem voor groei.
Bewaard onder Mening, vaderschap | Reageer
Tags: intuitie
Het geheim van goed vaderschap
Geplaatst op 6 September, 2008
Er was eens een vader die vol twijfel was over de vervulling van zijn vaderschap. Hij vroeg de oppervader in de hemel, een soort van Bill Cosby, om advies en vroeg hem het geheim van goed vaderschap te leren.
Oppervader: “Waar heb je geleerd wat je nu allemaal weet?”
Vader: “Op school natuurlijk! Ik heb er talen geleerd, geschiedenis, aardrijkskunde, economie, wiskunde, natuurkunde, scheikunde en godsdienst”.
Oppervader: “Je hebt op school talen geleerd maar niet om wezenlijk te communiceren. Tijdens de lessen geschiedenis, economie en godsdienst heb je geleerd om in leugens te geloven. Je hebt aardrijkskunde geleerd maar je weet minder over je planeet dan een aboriginal baby. Wiskunde, natuurkunde en scheikunde hebben je geleerd om de magie en de wonderen te reduceren tot een verzameling formules.”
Vader: “Bedoelt u dat ik dan niks heb geleerd?”
Oppervader: Hiervoor me staat een wijs mens. Wat je hebt geleerd heb je niet op school geleerd. Dat wat je werkelijk hebt geleerd heeft het leven je onderwezen. Het geheim van goed vaderschap ontdek je als je je laat onderwijzen door het leven”.
Bewaard onder vaderschap, Verhaaltjes | Reageer
Tags: leren
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.