Vrijheid van keuze
Geplaatst op 5 June, 2008
Ergens op LinkedIn werd de vraag gesteld of wij mensen werkelijk vrijheid van keuze hebben of dat alles is voorbestemd. Een inspirerende vraag.
Ik geloof in vrijheid van keuze. Maar of we ook werkelijk kiezen vanuit vrijheid is afhankelijk van de ruimte die wij hebben tussen ons bewustzijn en onze mentale processen. Als die ruimte er niet is leven we in gevangenschap van onze mentale processen en is er geen vrijheid. De vrijheid ligt in het bewustzijn besloten. Het bewustzijn is de vrijheid.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: Bewustzijn, keuzes, vrijheid
School of rock
Geplaatst op 4 June, 2008
Gisteren op tv ‘School of rock‘ gezien, een film uit 2003 met Jack Black in de rol van Dewey Finn. Rockmuziek is zijn hart en ziel en de toekomst van Dewey ziet er somber uit als hij uit de band wordt gezet, geen geld meer heeft en zijn vriend en huisbaas Ned Schneebly hem het huis uit zet.
Dewey wilde met zijn band meedoen aan ‘The battle of the bands’, een wedstrijd met als hoofdprijs 20.000 dollar. Zijn vriend Ned zegt hem: “Maybe it is time to give up those dreams. I did and things are going really great for me”. Ned doelt daarbij op zijn vriendin bij wie hij genadeloos onder de plak zit.
Dewey, ‘de dromer’, ziet zijn droom in stukken vallen terwijl Ned, ‘de realist’, de zijne juist opgeeft. Als er voor Ned wordt gebeld en Dewey de telefoon opneemt ziet hij een kans om weer aan geld te komen. Hij doet zich voor als Ned Schneebly als hem gevraagd wordt in te vallen als leerkracht. Voor 650 dollar per week zegt hij meteen ja.
Dewey, nu als Ned Schneebly voor de klas, heeft van lesgeven geen kaas gegeten en is niet van plan zich in te spannen. De eerste dag staat hij met een kater voor de klas. Dingen veranderen drastisch als de klas muziekles krijgt en Dewey het muziektalent in de kinderen herkent. Hij beluit samen met de kinderen een rockband op te richten: ’School of rock’. Alle lestijd wordt in het geheim besteed aan rockmuziek.
De kinderen bloeien helemaal op nu zij de ruimte krijgen hun talenten te ontwikkelen en daarin erkend worden. En Dewey blijkt wel degelijk te kunnen lesgeven als het gaat om rockmuziek, bezield leert hij de kinderen alles over rockmuziek.
‘School of rock’ doet mee aan ‘the battle of the bands’ met een nummer dat door Zac, één van de kinderen uit de klas, zelf is geschreven. Het wordt een spetterend optreden. Dewey is hevig teleurgesteld als de hoofdprijs naar een andere band gaat. Het publiek kan dit ook maar moeilijk begrijpen en begint massaal de naam van ‘School of rock’ te scanderen. ’School of rock’ keert terug naar het podium voor nog een spetterende toegift.
Dewey richt daarna samen met de echte Ned Schneebly een ’School of rock’ op: een muziekschool voor kinderen die rockmuziek willen leren.
Hier de trailer van de film:
School of rock gaat over rockmuziek maar vooral over het achterna gaan van je dromen. Dewey behoudt zijn dromen ook al lijkt zijn situatie uitzichtloos. Zijn avontuur voor de klas lijkt een dwaalspoor dat hem geen meter dichter bij de realisatie van zijn dromen brengt maar in werkelijkheid is dit zijn grote kans. Hij doet niet alleen mee aan ’The battle of the bands’ maar draagt er ook aan bij dat de kinderen in de klas hun dromen kunnen waarmaken en zich kunnen ontwikkelen. Zelf ondekt hij dat hij talent heeft als muziekleraar rockmuziek.
In de trailer van de film wordt gezegd: “School of rock, the story of a man who gave a class the power to break the rules”. Er bestaan geen regels die voorschrijven hoe je je dromen waar kunt maken. Of misschien deze: break the rules.
Ned Schneebly had zijn dromen opgegeven om zich te kunnen conformeren aan de eisen van zijn vriendin. Als zijn vriendin hem voor gek verklaart als hij naar ‘The battle of the bands’ wil gaan kijken luistert hij niet meer naar haar. Op het eind van de film doet ook hij weer wat hij graag wil: muziek maken en les geven.
Hier het optreden van ‘School of rock’ tijdens ‘The battle of the bands’:
Bewaard onder Films, Muziek | Reageer
Schrijven is jezelf ontmoeten op papier
Geplaatst op 3 June, 2008
Sinds een week of twee ben ik lid van het NOAM netwerk. Dit netwerk heeft op dit moment al 241 leden en er komen nog dagelijks nieuwe leden bij die via het netwerk informatie, ervaringen en inzichten uitwisselen op het gebied van oplossingsgricht werken, coachen, sturen en managen.
Via dit netwerk ben ik op zoek naar allerlei vormen van zelf-coaching. Hoe coach je jezelf op weg naar de realisatie van je dromen? Een droom hebben is één ding maar je droom realiseren is andere koek. Op een forumdiscussie op het NOAM netwerk schreef ik het volgende:
…wat voor mij goed werkt om mezelf te coachen is schrijven. Als ik schrijf ontstaat er een ontmoeting op papier die te vergelijken is met de ontmoeting van een coach met zijn of haar client. Het schrijven doe ik dagelijks aan het begin van de dag, zonder verder protocol. Ik schrijf over datgene wat zich op dat moment aandient. De ene keer schrijf ik de frustratie van me af, de andere keer schrijf ik doelen op, weer een andere keer succesjes die zijn behaald en weer een ander keer stel ik me zelf alleen maar vragen. Of ik fantaseer er op papier op los over hoe het zal zijn als mijn doelen bereikt zijn…
Je kunt je eigen coach zijn en schrijven kan hierbij helpen. Schrijven is jezelf ontmoeten op papier.
Bewaard onder Oplossingsgericht werken, Schrijven | Reageer
Tags: coaching, dromen, Oplossingsgericht werken
Maakt de boom die valt geluid?
Geplaatst op 2 June, 2008
Er staat al een tijdje een interessante vraag op de blog van Paulo Coelho:
What do you think about this question taken from the Zen tradition : ” if a tree falls in the middle of a forest and there’s no one near by : does it make any sound?”
Lezers hebben op deze vraag leuke en soms ook originele antwoorden gegeven. Mijn antwoord luidt als volgt:
Bewaard onder Mening, Muziek | Reageer
Tags: Paulo Coelho


No, the tree does not make a sound. This question is not about sound, but about what a tree really is, the essence of the tree. The essence of the tree is about stillness,consciousness, presence. So no, what the tree really is does not make a sound. Funny isn’t it?